บทที่ 267 ใครอยู่ในความฝัน

ตอนเหลิงหยุนฉีลงจากเวที หลายคนยังอยู่ในสภาพตาลอยตกตะลึง

ฉากใหญ่!

มันเป็นฉากใหญ่จริงๆ!

ใครจะคิดว่าปาร์ตี้ชายหาดกลางแจ้งสุดท้ายจะจบลงแบบนี้

โจวหยุนและกลุ่มคนจ้องหน้าจอขนาดใหญ่อย่างว่างเปล่า ภาพซูมใกล้เฟรมฟรีซเมื่อครู่ของเหลิงหยุนฉีกับเฉียวหยู่โม่ ทำให้ต้องสูดหายใจอย่างอดไม่ได้ ‘หากไม่ทราบว่านี่คือวิธีการทางการตลาดที่พัฒนาโดยโรมแรมรีสอร์ตของบ้านจือหมิง คงคิดว่าคนใหญ่คนโตจัดฉากขอแต่งงาน!

แต่เรียกได้ว่าโรแมนติกมาก

ทั้งหลับตานับถอยหลัง ทั้งต้นไม้ไฟและดอกไม้เงินมากมาย ทั้งโดรนที่ก่อตัวเป็นปลาโลมาล้อมรอบ ทำให้หัวใจเต้นรัวแรงจนตามไม่ทัน

“ยังยืนโง่อยู่ทำไม” เหลิงหยุนฉีมองโจวหยุนที่นิ่งค้างอย่างขำๆ อดไม่ได้ที่จะบีบข้อมือเธอ

“คุณชายจือ! ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น ฉันต้องการจองบริการพิเศษนี้!”

โจวหยุนกลับมาได้สติ ปฏิกิริยาแรกของเธอคือไม่ตอบเหลิงหยุนฉี แต่หันศีรษะไปตะโกนใส่จือหมิง!

“ฮะ?” จือหมิงทำหน้างง คุณพูดอะไรไม่ดูโอกาสเลย

บริการพิเศษอะไร???

โรงแรมมีความสำคัญมาก คำแบบนี้พูดส่งๆ ไม่ได้!

รีสอร์ตของเราไม่ใช่สถานที่นอกกฎหมายนะ!!

“ฉากขอแต่งงานแบบนี้น่ะมีไหม! ดูสิ หาดทาย ริมทะเล ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว โดรนรูปหัวใจ!” โจวหยุนตะโกนพร้อมทำท่าทำทาง “รอฉันมีแฟน ฉันจะพาเขากลับมาที่นี่อีกครั้งแน่นอน!”

เมื่อจือหมิงและคนอื่นๆ ถูกเธอพูดแบบนี้ใส่ อดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าประหลาดใจ มี...มีรสนิยมแบบนี้จริงเหรอ

เหลิงหยุนฉีหลับตาอย่างหมดคำจะพูด “ถ้าพวกคุณไม่ไป ฉันไปก่อนนะ”

พูดแล้วหันหลังกลับไปที่โรงแรม

ในช่วงเวลานี้ เฉียวหยู่โม่ที่ยืนอยู่ข้างเธอ สายตาจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง แต่กลับไม่เข้าไปใกล้

แม้ว่างานปาร์ตี้จะจบลงแล้ว แต่สองคนนี้ที่อยู่บนเวทีเมื่อครู่นั้นดึงดูดสายตาเกินไป

ตอนนี้มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากรวมตัวกันอยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะแอบจับจ้องพวกเขา ถึงขั้นจับกลุ่มเล็กๆ กระซิบกระซาบกัน

โจวหยุนได้สติกลับมาและอดไม่ได้ที่จะส่งเสียง “ซี้ด”

เพื่อนเธอ คงจะไม่ใช่ว่าเขินหรอกนะ

เฮ่ย!

เธอได้สติ อดไม่ได้ที่จะอยากตบปากตัวเอง