บทที่ 34 นี่มันละครอะไรเนี่ย

ใบหน้าใส ๆ เหมือนรูปปั้นแกะสลักตามธรรมชาติ นอนตะแคงอยู่บนโซฟาหนัง แก้มสีชมพูเมื่ออยู่กลางแสงแดด ริมฝีปากโปร่งแสงมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าเธอถูกแกะสลักจากกระจก

เฉียวหยู่โม่อดไม่ได้ที่จะเทียบภาพที่ตนเองโพสต์ลงในโมเมนต์วีแชต ภาพนั้นเธอสวมชุดราตรียืนอยู่ท่ามกลางดอกไม้ไฟ และมีรอยยิ้มบนใบหน้า ถึงแม้จะยืนใกล้กันมาก แต่เธอนั้นเหมือนดอกกุหลาบราตรี เผยให้เห็นถึงความลึกลับและความเหินห่าง

คราวนี้เป็นกลางวัน คราวนั้นเป็นกลางคืน...

ทั้งที่เป็นคนเดียวกัน แต่สไตล์นั้นแตกต่างกันมาก

เฉียวหยู่โม่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ เกรงว่าแม้แต่เหลิงหยุนฉีเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของเธอจะเป็นธรรมชาติแค่ไหน ดวงตาของเธอมีร่องรอยของความสงบอยู่เสมอ คนภายนอกอาจไม่สังเกตเห็น แต่เขามองเห็นตั้งแต่แรก

เมื่อเห็นว่าเธอหลับสนิท เฉียวหยู่โม่ไม่ได้ปลุกเธอ แต่กลับเดินไปที่ลิ้นชัก หยิบผ้าห่มผืนบางออกมาแล้วคลุมให้เธอเบา ๆ

เหลิงหยุนฉีหายใจอย่างต่อเนื่อง และไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ ขนตายาวของเธอโดดเด่นท่ามกลางแสงแดด ทำให้ฝ่ามือของเฉียวหยู่โม่คันเล็กน้อย

เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายศีรษะด้วยความตลก

สายตาของเขานั้นไม่สามารถละจากร่างกายของเธอได้

ในห้องมีเพียงเสียงเครื่องเพิ่มความชื้นในอากาศเท่านั้น เฉียวหยู่โม่มองเครื่องปรับอากาศที่อุณหภูมิคงที่ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่เป็นหวัด และเตรียมตัวจะจากไป ขณะนี้ ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกทันที และเสียงที่ตื่นเต้นดังมาจากข้างนอก

“คุณชายเฉียว ฉันได้ยินจากพนักงานว่าวันนี้นายพาผู้หญิงมาที่บริษัท........”

เสียงตื่นเต้นของหวังเชียน หยุดลงทันที เมื่อเขาผลักประตูและเห็นเฉียวหยู่โม่นั่งอยู่ข้างเหลิงหยุนฉี!

สีหน้าเขาเหมือนโดนคนต่อย สับสนจนเกิดความสงสัยชีวิต!

เขาเห็นอะไร?

คุณชายเฉียวเฝ้าเหลิงหยุนฉีที่กำลังนอนหลับ? ? ?

นี่คือสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริงเหรอ? ? ? ?

เมื่อเหลิงหยุนฉีได้ยินเสียง เธออดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว วินาทีต่อมา เธอกะพริบตา มองผ้าห่มบาง ๆ ที่คลุมร่างกายของตนเอง แล้วมองหวังเชียนที่มีสีหน้าเหมือนเห็นผีที่ยืนอยู่ตรงหน้า ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะถูขมับ

เมื่อสักครู่เธอหลับเหรอ?

“ตื่นแล้วเหรอ?”

ขณะนั้นเอง มีเสียงเคร่งขรึมดังมาจากด้านบน

เหลิงหยุนฉีตัวแข็งทื่อ มองตามทิศทางเสียง และพบว่าเฉียวหยู่โม่นั่งอยู่ข้างเธอไม่ถึงครึ่งเมตร

และขณะนี้ เขาก้มศีรษะลงและเอนมาทางเธอ

ในดวงตาที่เคร่งขรึมนั้น สะท้อนตำแหน่งการนอนของเธอ

เหลิงหยุนฉี……