บทที่ 35 ความประหลาดใจที่คาดไม่ถึง

ไม่เพียงแค่ เหลิงหยุนฉีที่มองเฉียวหยู่โม่เท่านั้น แต่หวังเชียนก็มองเขาตาปริบ ๆ เช่นกัน

นึกไม่ถึงว่าเฉียวหยู่โม่จะข้ามหัวข้อนี้ไป และกล่าวกับหวังเชียนว่า “นายมาที่นี่ทำไม? วันนี้นายไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมประชุม”

ตระกูลหวังเป็นตระกูลที่มีอายุนับศตวรรษในเมืองหลวงและแน่นอนว่าธุรกิจของตระกูลนั้นใหญ่เป็นธรรมดา ตระกูลเฉียวและตระกูลหวังมีการเชื่อมสัมพันธ์โดยการแต่งงานมานานแล้ว ดังนั้นคนรุ่นหลังจึงมีความเกี่ยวข้องและมีผลประโยชน์เกี่ยวพันกัน พ่อของหวังเชียนเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายย่อยของเฉียวซื่อ และแน่นอนว่าเป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมประชุมในวันนี้

หวังเชียนเอ่ยปาก เขาจะสามารถบอกได้ไหมว่าบังเอิญเขาเดินเล่นอยู่ใกล้ ๆ เมื่อได้ยินข่าวว่าคุณชายเฉียวพาผู้หญิงขึ้นลิฟต์ส่วนตัว และตรงไปที่สำนักงานของประธาน เขาตื่นเต้นมาก จึงรีบมาทันที?

เมื่อเห็นเฉียวหยู่โม่เลิกคิ้วมองมาทางตนเอง หวังเชียนกลืนน้ำลาย แล้วส่ายศีรษะ “คือ คือแวะมาหานาย เพราะนายกลับมาจากต่างประเทศหลายวันแล้ว เพื่อน ๆ ล้วนถามนายจะว่างเมื่อไหร่ พวกเราจะได้เลี้ยงต้อนรับนาย”

ในแง่ของการทำธุรกิจ เขาเทียบไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บของคุณชายเฉียวด้วยซ้ำ

แต่ถ้าเรื่องงานสังสรรค์...

หวังเชียนยึดอก!

เขาเป็นมืออาชีพอย่างแน่นอน!

นิ้วชี้ของเฉียวหยู่โม่แตะโซฟาเบา ๆ แล้วเอนหลังพิงโซฟา และทันใดนั้น เขารู้ความรู้สึกเกียจคร้านไปทั่วร่างกาย เพื่อน ๆ ที่หวังเชียนกล่าวถึงล้วนแต่เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันที่มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดีในเมืองหลวง ซึ่งพวกเขาไม่ได้พบหน้ากันนานแล้ว

เมื่อเห็นว่าดูเหมือนเขากำลังคิดเกี่ยวกับตารางงานของตนเอง หวังเชียนอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเหลิงหยุนฉีที่อยู่ด้านข้าง

งานเลี้ยงวันเกิดเมื่อคืน เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแล้ว เพราะคุณชายเฉียวปรากฏในงานเลี้ยงเช่นนี้น้อยมาก คราวนี้ไม่เพียงมาร่วมงานด้วยตนเอง แต่ยังเชิญเหลิงหยุนฉีเปิดฟอร์ตเต้นรำด้วย ประกอบกับภาพการค้นหายอดนิยมบนโซเชียลเมื่อคืน ที่เวลาผ่านไปนานแล้วไม่ถูกเฉียวซื่อลบออกไปจากโซเชียลสักที และคนมากมายในแวดวงก็พูดกันอย่างเงียบ ๆ ว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ไม่ธรรมดา

หรือว่า……

กำลังจะมีความรักจริงๆ? ? ?

หวังเชียนนึกถึงภาพที่เขาเห็นเมื่อครู่ ไม่สามารถบอกได้ว่าเขาตื่นเต้นหรือเสียใจที่มาขัดจังหวะของพวกเขาสองคน!

ถ้าเมื่อสักครู่ตนเองไม่บุกเข้ามา พวกเขาสองคนอยู่บนโซฟาแล้ว และยังอยู่ใกล้กันมากขนาดนี้ จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นหรือเปล่า?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที “การเลือกวันนั้นสู้วันที่เหมาะสมไม่ได้! เอาอย่างนี้ สังสรรค์คืนนี้กันเถอะ! พี่สะใภ้ โอ้ไม่ใช่ คุณหนูเหลิงไปด้วยกันน่ะครับ!”

ดวงตาของเหลิงหยุนฉีเบิกกว้างทันที มองเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ: อะไรนะ? พวกคุณเลี้ยงสังสรรค์ส่วนตัว ฉันจะไปทำไม?

แล้วการที่ฉันอธิบายมากมายเมื่อสักครู่ มันเปล่าประโยชน์เหรอ?

“ฉันไม่ไป......” เธอกำลังจะปฏิเสธ แต่นึกไม่ถึงว่าคำพูดมาถึงริมฝีปากแล้ว และทันใดนั้นเฉียวหยู่โม่ก็เอ่ยปาก

“นายเลือกสถานที่ เมื่อฉันประชุมเสร็จแล้ว พวกเราไปพร้อมกัน” เฉียวหยู่โม่ลุกขึ้นยืน แล้วรับปากหวังเชียนทันที