บทที่ 81 สุดยอดนักซิ่ง

เหลิงหยุนฉีไม่คิดว่าการที่เธอจะนำรถมาให้คนกลุ่มนี้ทดสอบ แต่สุดท้ายกลับทำให้ตนเองเข้าไปพัวพันด้วย

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้รถแลมโบกินีคันนี้แล้ว เธอยังไม่เคยได้ลองรถอย่างเต็มศักยภาพจริง ๆ กล่าวตามตรง เมืองหลวงนั้นรถติดตลอดทั้งวัน นับประสาอะไรกับรถสปอร์ต ถึงแม้จะเป็นรถถัง เมื่ออยู่บนถนนแล้วก็สามารถขับเคลื่อนได้ด้วยความเร็วคงที่เท่านั้น

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้มาขับในสนามแข่งมืออาชีพ ซึ่งทำให้เธอสนใจเป็นอย่างมาก

“ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า” เธอใช้มือขวาวาดวงกลมครึ่งวงกลมกลางอากาศเป็นสัญญาลักษณ์ จากนั้นหันหลังแล้วเดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ

เมื่อก่อนเจ้าของร่างเดิมมาที่นี่บ่อย ๆ แล้วยังเก็บชุดแข่งที่สั่งตัดเป็นพิเศษอยู่ในล็อกเกอร์หลายชุด

ตอนที่จองสนามแข่ง จือหมิงจองเจ้าหน้าที่แข่งรถมืออาชีพไว้หนึ่งคน ด้านหนึ่งเป็นเพราะเหตุผลด้านความปลอดภัย และอีกด้านนั้นเพื่อที่ทุกคนจะได้เล่นสนุกได้อย่างเต็มที่ ตอนนี้ หลายคนเข้าไปช่วยปรับรถ เพื่อเตรียมสำหรับการแข่ง

โจวหยุนมองตาปริบ ๆ และดวงตาของเธอเป็นประกาย

จือหมิงอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อว่า “ทำไม? ไม่เคยเห็นเธอซิ่งรถเหรอ?”

โจวหยุนส่ายศีรษะไม่หยุด “ตอนเรียนหนังสือ ฉันเคยไปเที่ยวผับกับเธอ แต่ไม่เคยเห็นเธอซิ่งรถอย่างดุเดือดขนาดนี้มาก่อน”

เมื่อก่อนนั้นพวกเธอเช่าบ้านอยู่นอกโรงเรียน ไปชอปปิ้งและโดดเรียนเป็นเรื่องธรรมดา

ซิ่งรถ?

ไม่เคยเห็นจริง ๆ!

เมื่อคนอื่นเห็นเช่นนั้น ก็หัวเราเยาะเย้ยว่าเธอรู้เรื่องพวกนี้น้อยมาก แล้วเล่าเรื่องการแข่งรถของเหลิงหยุนฉีให้เธอฟัง ถึงแม้ว่าโจวหยุน จะไม่ได้อยู่ในแวดวงเดียวกับพวกเขา แต่ฐานะทางครอบครัวของเธอก็ไม่ต่างจากพวกเขา ทำให้มีหัวข้อสนทนาร่วมกันมากมาย และไม่นานก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่เหลิงหยุนฉีเปลี่ยนชุดแข่งแล้ว เธอใส่หมวกแล้วเดินออกมา เธอเห็นกลุ่มคนพูดอย่างครื้นเครงอยู่ที่ราวบันได

เธอมองแค่แวบหนึ่ง แล้วไม่ได้สนใจอีกต่อไป จากนั้นเธอก็เหลือบมองรถเวเนโน่ ที่จดจอดอยู่ข้างสนามแข่ง เธอยกมุมปากขึ้น จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถทันที

“นับเวลา นับเวลา! ผมอยากรู้ว่าการที่เธอวิ่งหนึ่งรอบนั้นใช้เวลานานแค่ไหน!” ลั่วจือหยิบนาฬิกาจับเวลามืออาชีพออกมา และกล่าวอย่างตื่นเต้น ทุกคนที่อยู่รอบตัวต่างสนับสนุนเขา “มาพนันกันเพื่อดูว่าเธอจะสามารถทำลายสถิติของตนเองได้หรือไม่!”

เหลิงหยุนฉีสตาร์ทรถอย่างช้า ๆ จากนั้นก็ขับรถมาที่จุดสตาร์ทรถ

คนกลุ่มนั้นสนทนากันด้วยความตื่นเต้น

เธอใช้สองมือจับพวงมาลัยไว้ ไม่มีอะไรมาบดบังวิสัยทัศน์ของเธอ

ตอนนี้พนักงานที่อยู่ในสนามแข่งโบกธง เธอใช้มือขวาเปลี่ยนเกียร์และเหยียบคันเร่ง “บรื้น” แล้วรถก็เคลื่อนตัวไปข้างหน้าเร็วปานลมกรด!

เลนรถในอุดมคติ อัตราเร่งสูงสุด และแรงผลักกลับทำให้ร่างกายของเหลิงหยุนฉีแนบอยู่กับรถอย่างแน่นหนา แต่ความหลงใหลในการวิ่งแข่งกับเวลา ทำให้ดวงตาของเธอสงบมากขึ้น

ไม่เหมือนกับความคลั่งไคล้ของคนทั่วไป ทุกการควบคุมของเธอนั้นมีเหตุผลอย่างน่าประหลาดใจ

โดยเฉพาะทางโค้งแรก!

การยึดเกาะที่เหนือชั้นของรถเวเนโน่ ทำให้เธอไม่ต้องปรับกริปด้านหลังเพื่อความสมดุลของตัวถังรถ จึงสามารถเข้าทางโค้งด้วยความเร็วสูง และเธอใช้เส้นทางตรงให้เกิดประโยชน์สูงสุดก่อนที่จะชะลอตัว ทางโค้งนั้นเหมือนรูปตัววี และขณะที่ออกจากทางโค้ง ความลึกและทิศทางของคันเร่งถูกซิงโครไนซ์กลับไปที่ค่าบวกอีกครั้ง และพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง!