บทที่ 82 การเจอกันอย่างอัศจรรย์

“อ๊าก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เท่มาก เท่มากเลย!!! ฉันชอบเธอมากจริง ๆ!!!”

วินาทีนี้ ในกลุ่มผู้ชมนั้นมีเพียงเสียงกรีดร้องที่คลั่งไคล้ของโจวหยุนจนเกือบจะทำให้แก้วหูของทุกคนแตก!

ขณะนี้ทุกคนเหมือนตื่นจากความฝัน เดินไปล้อมรอบเธอด้วยความตื่นเต้นทันที

“ว่าแล้วเชียวทำไมช่วงนี้คุณถึงได้เงียบ คุณต้องไปแอบฝึกมาอย่างแน่นอน สุดยอดจริง ๆ!”

“สุดยอด!!! บอกได้คำเดียวว่าสุดยอด!!!”

“ผมดูการแข่งขันฟอร์มูลาวันยังไม่สนุกขนาดนี้! ผมตกใจจนเหงื่อเต็มหลังแล้ว”

จือหมิง ลั่วจือและคนอื่น ๆ มองเหลิงหยุนฉีด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ หน้าของเธอยังคงเป็นใบหน้านี้ แต่ทำไมมักจะรู้สึกว่ามีรัศมีที่ทรงพลังมาก!

ขณะนี้เหลิงหยุนฉีเพิ่งได้สติจากความเร็วที่รุนแรง และยิ้มอย่างเกียจคร้านไปทางทุกคน “สุดยอดเหรอ! ขนาดนั้นเชียวเหรอ?”

“ขนาดนั้นเชียวเหรอ?” สีหน้าของจือหมิงเต็มไปด้วยความตกใจ หันไปมองทีมงานมืออาชีพ เพื่อให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้สติฟั่นเฟือน แต่เพราะเพื่อนสนิทของตนเองสุดยอดจริง ๆ!

“เมื่อสักครู่ลั่วจือจับเวลาอยู่ คุณถามเวลากับเขาสิ ผมเกรงว่ารอบนี้ คุณจะสามารถชนะมืออาชีพได้แล้ว!”

เมื่อเขาพูดเช่นนี้ คนรอบข้างต่างตอบว่า “ใช่! ใช่! ลั่วจือเมื่อสักครู่ใช้เวลาไปเท่าใด?”

“รีบบอกมา ผมจะโพสต์ลงในโมเมนต์วีแชททันที! วันนี้คลับรถของพวกเราทำลายสถิติอย่างแน่นอน!”

ลั่วจือ……

ท่ามกลางเสียงดังคึกคัก แต่ลั่วจือกลับเงียบผิดปกติ

จือหมิงและทุกคน: ? ? ? ?

ลั่วจือ “แค๊ก! เมื่อสักครู่ผมตื่นเต้นเกินไป จนลืมกดหยุดเวลาโดยไม่ได้ตั้งใจ”

เขาวางนาฬิกาจับเวลาหันเข้าหาทุกคน และตอนนี้เข็มวินาทีบนหน้าปัดยังคงเดินหน้า

“เชี่ย! ! !”

กลุ่มคนเดินไปล้อมรอบและไล่ตีเขา

เขาทำให้โอกาสที่ยอดเยี่ยมนี้เสียไปเปล่า ๆ! ! !

เหลิงหยุนฉีมองคนกลุ่มนี้ด้วยสีหน้าขบขัน และในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมเจ้าของร่างเดิมถึงได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับ “เพลย์บอย” เหล่านี้

“อยู่กับคนแบบไหน ก็ทำตัวเป็นแบบนั้น” คนกลุ่มนี้เป็นคนประเภทที่พูดหรือทำอะไรตามใจตนเอง ดีใจหรือเสียใจก็แสดงออกมาทางสีหน้า เมื่อคบค้าสมาคมแล้วรู้สึกสบายใจ

“น้ำแร่ของฉันอยู่บนอัฒจันทร์? ใครยังมีน้ำแร่อยู่บ้าง?”