บทที่160 เซียนหรานโมโห

เฉียวหยู่โม่เหลือบมองเหลินหยุนฉี: “เธอจะทำอะไร"

ตามวิสัยทัศน์ของเธอแล้ว การจะสร้างแพลตฟอร์มสื่อที่สมบูรณ์แบบที่สามารถครอบงำสถานีโทรทัศน์ต่างๆได้นั้นก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ ทว่ามันยากที่จะทำในเวลาอันสั้น

“จัดการกับเรื่องคนก่อน” เหลิงหยุนฉีเอนหลังเล็กน้อยแล้วพิงเก้าอี้ด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลาย เมื่อพบปัญหาบางอย่างแล้วก็เข้าไปทำโดยตรงเลย ไม่มีอะไรต้องกังวล “มืออาชีพที่มีพรสวรรค์ในสายงานสื่อนั้น จางซื่อมีไม่มากนัก พรุ่งนี้บริษัทจะเริ่มนำเสนอในแต่ละมหาวิทยาลัยใหญ่ๆปีนี้ ฉันก็จะแวะเข้าไปดูด้วย”

แน่นอน เธอจะขอยืมคนจากตระกูลโจนก่อน ปัจจุบันตระกูลจางยังไม่มีทรัพยากรในเรื่องนี้ แต่ตระกูลโจวมี การนำเสนอในวิทยาลัยสามารถดึงดูดนักศึกษาระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษาในเซี่ยงไฮ้ที่มีความสามารถในสายงานได้อย่างรวดเร็ว แล้วนอกจากนี้คือพึ่งนายหน้าในการรับสมัครผู้เชี่ยวชาญอาวุโสในอุตสาหกรรมได้ ซึ่งในเรื่องนี้ฝ่ายทางโจวซื่อน่าจะมีหนทาง

เฉียวหยูโม่ครุ่นคิดอยู่สักพัก การนำเสนอของวิทยาลัยในฤดูกาลนี้……

ทั้งๆที่เธอก็เพิ่งออกจากโรงเรียนได้ไม่กี่เดือน แต่ตอนนี้เธอเป็นหัวหน้าที่กำลังรับสมัครคน พอถึงตอนนั้นคนที่นั่งใต้เวทีจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกัน?

เมื่อนึกถึงครั้งก่อน การจ้องมองที่ยึดติดของสิ่งที่เรียกว่า “เดือนคณะ” ในบาร์ “หยูดี” ดวงตาของเฉียวหยูโม่ก็มืดลง

“ช่วงนี้ฉันไม่มีอะไรทำ ไปเดินด้วยกับเธอก็ได้”

เขาค่อยๆลืมตาขึ้นและเหลือบมองคอที่เรียวยาวของเธอ

หลินหยุนฉีตกตะลึงครู่หนึ่ง “กิจการในเซี่ยงไฮ้ของนายไม่ต้องไปดูแลแล้วเหรอ?"

จู่ๆบินมาที่เซี่ยงไฮ้ ไม่ใช่เพราะมีอะไรเกิดขึ้นกับบริษัทงั้นเหรอ?

“หลัวจิ้นจัดการได้ทั้งหมด” เฉียวหยูโม่ตกตะลึงครู่หนึ่ง แล้วค่อยจำได้ว่าเขาบินมาจากสวิตเซอร์แลนด์ในทันที เพียงเพราะเห็นข้อความวีแชทที่หวังเชียนส่งมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ดูเหมือนว่าช่วงนี้เขาจะผิดปกติไป?

เมื่อเหลินหยุนฉีได้ยินเขายื่นเรื่องให้หลัวจิ้นทำด้วยความมั่นใจเช่นนี้ เธอรู้สึกอิจฉาอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็อยากได้ผู้ช่วยอย่างหลัวจิ้นบ้าง

“ถ้างั้น ยินดีต้อนรับคุณชายเฉียวเข้ามานำทาง แล้วสร้างความเจริญรุ่งเรือง” เหลินหยุนฉียกถ้วยน้ำชาขึ้นอย่างอ่อนโยนและเคารพเขา

เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด เฉียวหยูโม่ก็นึกถึงครั้งที่เหลิงหยุนฉีไปเยี่ยมบริษัทของเขา และในชั่วพริบตา ตอนนี้มันกลับกลับกัน

เขาอดหัวเราะไม่ได้ หน้าอกของเขาสั่นเล็กน้อย และเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ

“เป็นเกียรติอย่างยิ่ง” เขากระซิบตอบกลับเธอ

วินาทีถัดมา ถ้วยน้ำชาโคลนสีแดงสองใบก็เกิดเสียงชนกันกลางอากาศ……

หลังจากทานอาหารเสร็จ ทั้งสองก็ลุกขึ้นและจากไป

เฉียวหยูโม่ให้หลัวจิ้นไปจองโรงแรมห้องเพรสซิเดนสูทที่หวังเชียนเคยพัก ซึ่งอยู่ใกล้กับบ้านที่เดอะบันด์ของเหลินหยุนฉีมาก

หลังจากที่เขาส่งเหลินหยุนฉีกลับมา เขาก็กลับไปที่โรงแรมด้วยตัวเอง

หลัวจิ้นรออยู่ที่ประตูแล้วยื่นรายงานการสอบสวนไปให้ “คุณชายเฉียว”