บทที่57 นับถือเลย!

หญิงสาวหน้าแดงเป็นสีเลือดหมู ซึ่งเข้ากับชุดเดรสของเธอ จนสามารถตีความได้ว่า “ทำไมดอกไม้ถึงแดง”!

ปากของเธอเปิดและปิดอยู่หลายครั้ง แล้วมองมาที่เหลิงหยุนฉีและโจวหยุนด้วยความเขินอาย ทว่าเธอไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

ผู้คนที่เหลือบมองเธออย่างเงียบๆ: ……

นี่มันน่าอายชิบหาย!

บางคนขยิบตาให้กันอย่างมีความหมายที่ลึกซึ้ง ส่วนปากก็กลั้นหัวเราะและชักขยับไม่หยุด ภาพนี้ดูแล้วช่างตลกเหลือเกิน

ตัวแทนโปรดิวเซอร์ของโจวซื่อในวันนี้คือคนที่คุณเฉิน เขาเป็นรองประธานของบริษัทโจวซื่อ เขาได้รับมอบหมายจากประธานโจวให้ช่วยเหลือโจวหยุนอย่างเต็มที่ ทว่าเวลานี้คุณเฉินเหลือบมองทีมงาน แล้วเดินไปหาโจวหยุนและเหลิงหยุนฉีด้วยความเคารพ และแนะนำพวกเขาให้ทุกคนรู้จัก “ฉันจะแนะนำให้ทุกคนรู้จัก นี่คือประธานน้อยของเรา คุณหนูของโจวซื่อกรุ๊ป”

คนที่นั่งทั้งหมดยืนขึ้นในขณะนี้ และนักแสดงคนอื่นๆที่มาออดิชั่นก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบคุยกันอยู่ข้างใต้

“พระเจ้า นี่ก็ลูกสาวของเจ้านายน่ะสิ?”

“แล้วคนที่หุ่นดีมากที่ยืนข้างๆนั่นเป็นใครกัน? ดูแล้วเหมือนมีความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกสาวของเจ้านายเลย แม้ว่าฉันก็รู้สึกว่าลูกสาวของเจ้านายก็ดูดีเช่นกัน แต่คนนี้คือดีจริงๆ! ฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนธรรมดานะ”

“ชิ! การเตะแผ่นโดนเหล็กหมายความว่ายังไง? ก็นี่ไง!”

ตอนนี้หญิงสาวชุดแดงหน้าซีดไปเลย

วันนี้เธอใช้เงินเก็บทั้งหมดของเธอซื้อชุดเดรสยาวแบรนด์เนมนี้ ก็เพื่อแสดงรูปร่างของเธอให้ถึงขีดสุด แล้วคว้าบทบาทอันเป็นที่รักของพระเอกที่รับบทโดยเจ้าพ่อภาพยนตร์เหลียงในภาพยนตร์

ถึงแม้ว่าตัวละครตัวนี้จะไม่ค่อยออกจอก็ตาม ทว่าทุกครั้งที่ปรากฏตัวก็ทำให้ทุกคนประทับใจไม่ลืมเลย ซึ่งมันเป็นโอกาสที่ดีที่จะสร้างชื่อเสียง!

เมื่อเธอเห็นโจวหยุนและเหลิงหยุนฉีปรากฏตัวในกองถ่าย แล้วบนตัวก็ไม่มีใบอนุญาตทำงานที่เกี่ยวข้องกับการคัดเลือกนักแสดง ซึ่งเธอรู้สึกว่าทั้งสองดูสะดุดตามากจนเกินไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หญิงสาวที่สูงกว่าคนนั้นดูเหมือนจะสามารถดึงดูดความสนใจของทุกคนได้ด้วยการยืนเฉยๆ และการปรากฏตัวของบุคคลนี้สวยเกินไป เธอจึงต้องการเยาะเย้ยเพื่อขับไล่พวกเธอออกจากกองถ่าย

แต่ตอนนี้……

เธอตัวสั่นไปแล้ว

โจวซื่อไม่เพียงเป็นนักลงทุนรายใหญ่ที่สุดในภาพยนตร์เท่านั้น แต่ยังเป็นโปรดิวเซอร์อีกด้วย

“สถานะของโจวซื่อในวงการบันเทิงถือว่าติดอันดับหนึ่งในห้าได้เลย ชิ! ถ้าทำให้ลูกสาวของเจ้านายโกรธแล้ว ไม่ต้องพูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้เท่านั้น บางทีอาจอยู่ในวงการบันเทิงไมได้เลยด้วยซ้ำ!”

ผู้คนที่อยู่ข้างๆบางคนดูหมิ่น และบางคนก็ได้ทีขี่แพะไล่

ในขณะนี้ ผู้กำกับเคอหันไปให้สัญญาณกับรองผู้กำกับ รองผู้กำกับก็ยิ้มแล้วเริ่มช่วยไกล่เกลี่ยทันที: