ตอนที่ 10
บทที่ 10
November 4, 2026
“นายจริงจังเหรอ?”
ที่หลินโจวพูดก่อนหน้านี้ หลิวซือหมิงมักจะคิดว่าหลินโจวล้อเล่น
เนื่องด้วยว่า หลินโจวนั้นเคยเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อหยุนรั่วซีทั้งโดดเรียนและทะเลาะต่อยตี
เมื่อคืนตัวเขาเองยังบอกว่าจะทำให้หยุนรั่วซีประหลาดใจเป็นอย่างมาก
รับรองว่าต่อไปนี้เธอจะขาดเขาไปไม่ได้เลย
แต่หลิวชื่อหมิงไม่คาดคิดว่าหลังจากหนึ่งวันหนึ่งคืนบวกกับการสาบานร้อยวัน คำสาบานจะกลายเป็นเรื่องไร้สาระไปในทันที
นี่คือที่เรียกว่าเพลย์บอยในตำนานเหรอ
นี่มันชั้นเซียนแล้ว!
“แน่นอน ว่าฉันจริงจัง”
ขณะที่พูด หลินโจวก็มองไปที่ฝูงชนอีกครั้ง
พบว่าร่างของสู่เนี่ยนชูลับสายตาไปแล้ว เขาก็ถอนหายใจ
“เฮ้อ เพราะนายเลยเชียว คลาดกับเพื่อนร่วมโต๊ะตัวน้อยไปจนได้”
หลิวชื่อหมิงมองหลิวโจวอย่างตกตะลึง เขาถึงกับถอยหลังไปหนึ่งก้าว พูดอุบอิบอย่างไม่อยากเชื่อ
“นาย นายอย่าแกล้งฉันให้ตกใจนะ ไม่ใช่ว่าโดนผีสิงแล้วนะ นาย…นายยังเป็นพี่โจวของฉันอยู่หรือเปล่านี่”
แม้ว่าจะเป็นรักแรกพบ แต่มันก็เกินจริงไปหรือเปล่า?
ทำไมเขาดูเหมือนคนโรคจิตอย่างนั้น?
หลินโจวยกมือขึ้นด้วยความโกรธ ตบไหล่หลิวซือหมิง และเริ่มออกแรง
"นายว่าอะไร?"
หลิวซือหมิงคร่ำครวญหลังจากถูกตี และต้องตกใจเมื่อรู้ว่าถ้าเขาไม่เปลี่ยนคำพูด แขนของเขากำลังจะหัก!
“ฉันบอกว่าสุดสัปดาห์นี้คุณอยากค้างคืนที่ร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่ไหม พี่โจว เจ็บ เจ็บ!”
หลินโจวปล่อยไหล่ของหลิวซือหมิง
"ไม่ค้างคืน!"
“หืม? แต่เมื่อสัปดาห์ที่แล้วพี่บอกว่าจะพาฉันไปเล่นเกม...”
"เลิกแล้ว!"
“แล้วพี่ล่ะ พี่จะทำอะไร? พี่โจว ไม่มีพี่ผมไม่สามารถชนะได้!”
“แน่นอนว่าฉันจะเรียนหนังสืออย่างหนักกับเพื่อนร่วมชั้นตัวน้อยของฉัน!”
"..."
หลิวชื่อหมิงเหลือบมองหลินโจวด้วยสายตาดูถูก:
“พี่โจว ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคำว่า “เรียน” ออกมาจากปากพี่ มันดูปลอมๆ ยังไงไม่รู้ มันดูปลอมเหมือนกับตัวพี่ตอนนี้เลย!”
"..."
หลินโจวต้องระงับแรงกระตุ้นที่จะเตะหลิวซือหมิงออกไป จึงยกกางเกงขึ้น:
“ดวลสักตั้ง?”
“โอ้ ช่างเถอะ พี่โจว พี่จะตั้งใจเรียนจริงๆ เหรอ?”
การแข่งขันป่าเถื่อนแบบนี้ ใครจะไปร่วมด้วย