บทที่ 12

เมื่อมาถึงในวังหลวงรถม้าก็หยุด อ๋องโม้เทียนลงไปก่อนเขายื่นมือให้ไป่หลันจับลงรถม้าไป่หลันก็ยื่นมือจับตามหน้าที่ลงมายืนได้มั่นคงแล้วก็เดินตามอ๋องเข้าไปในงาน

สายตาของพวกขุนนางทั้งหลายแหล่มองมาจ้องดูทั้งสองเดินเข้างานด้วยความสนใจ เพราะตั้งแต่แต่งเข้าจวนท่านอ๋อง นี้คืองานแรกที่หลินไป่หลันออกงานพร้อมกับอ๋องโม้เทียนหลง ชุดที่ใส่ก็พ่อบ้านกงกงหามาให้ไป่หลันไม่ใช่คนเรื่องมากใส่อะไรก็ได้ แต่ดูเหมือนชุดวันนี้จะเป็นชุดเข้าคู่กันทั้งสองคน

เข้าไปถึงในงานก็เดินไปนั่งตามลำดับญาติของเชื้อพระวงศ์อ๋องโม้เทียนนั่งต่ำรองจากฮ้องเต้เพราะเป็นน้องชายคนเดียวขององค์ฮ้องเต้ ไป่หลันก็นั่งลงข้างกับท่านอ๋องและอีกฝั่งคือขุนนางทั้งหลายไป่หลันมองเห็นท่านราชครูหลินตงให่ก็ก้มหัวให้กับพ่อของเจ้าของร่างเดิม

ท่านราชครูมองดูบุตรสาวอยากเข้าไปหาและถามไถ่ว่าไม่เห็นลูกสาวเข้ามาเยี่ยมบ้านเก่าตั้งแต่แต่งออกไป เขาไม่ได้อยากให้หลินไป่หลันแต่งให้ท่านอ๋องโม้เทียนหลงเลยแต่เขารู้ว่าลูกสาวหลงรักท่านอ๋องมานานและเขาก็ขัดราชโองการของฮ้องเต้ไม่ได้ ที่อยากได้ลูกสาวคนเดียวของเขาไปเป็นน้องสะใภ้เขาจึงเหมือนคนน้ำท่วมปากพูดอะไรไม่ได้ แต่เขาก็เคยร้องขอต่อองค์ฮ้องเต้ว่าถ้าลูกสาวเขาอยู่กับท่านอ๋องไม่ได้เขาจะขอให้ลูกสาวกลับคืนสู่จวนราชครูอย่างเดิม

นั่งไม่นานเสียงขันทีร้องฮ่องเต้เสร็จ เสียงของขุนนางร้องขึ้นพร้อมเพียงกัน

ขอพระองค์อายุยั้งยืนเป็นหมื่นๆปี

ไป่หลันคิดในใจ100ปีก็ให้รอดเถอะช่างกล้าขอให้มีอายุเป็นหมื่นปีคนดูแลมันต้องอายุเท่าไรตลกจริงแฮะแต่ถึงอย่างนั้นพอมานั้งตรงนี้เสียงก็กังวานดูขลังมากจริงๆไป่หลันคินในใจ

ฮ้องเต้หนุ่มเสด็จมาพร้อมฮองเฮาไปหลันมองดูคนทั้งสองหล่อสวยกันจริง แต่คนที่นี้เห็นแต่งตัวองค์ทรงเครื่องแล้วรู้สึกหนักหัวแทนจริงๆเลย

ฮ้องเต้นั้งลงบัลลังค์ทองลายมังกรก็โบกพระหัตถ์เบาๆก่อนจะพูดเปิดงาน

"ตามสบายทุกคนวันนี้มางานฉลองวันเกิดฮองเฮาทุกคนมีการแสดงอะไรก็ให้เชิญเริ่มงานได้เลย" พอฮ้องเต้เปิดงานจบการแสดงก็เริ่มขึ้นเสียงดนตรีการฟ้อนรำที่อวยพรฮองเฮา อาหารการกินก็ทยอยเข้ามาเสริฟเรื่อยๆ

ไป่หลันลองชิมทุกอย่างที่บนโต๊ะเธอมองการแสดงอย่างสนใจลองดื่มสุราโบราณสักจอกดูสิรสชาติจะเหมือนของเรามั้ยนะ ไป่หลันจึงเทสุราลงจอกแล้วลองยกชิมดูโอ้!แรงเหมือนกันแฮะ อ๋องหนุ่มมองชายาดื่มสุราจึงเตือน

"อย่าดื่มเยอะเดียวจะเมา" ไป่หลันมองท่านอ๋อง

"ห้ามทุกอย่างหม่อมไม่ใช่เด็กสักหน่อยขอเป็นคนแก่สักวันนะเพคะท่านอ๋อง" ไป่หลันตอบอย่างไม่ใส่ใจเขาจะกินจะทำไม ฮองเฮามองเห็นไป่หลันก็กวักมือให้ไปหลันขยับมาใกล้ๆ

"วันนี้เจ้าไปที่ตำหนักข้าดีกว่านะไป่หลันข้ามีเรื่องอยากคุยกับเจ้าเยอะแยะเลย" ไป่หลันตอบ

"เพคะฮองเฮา" ถึงแม้ในใจเขาจะงงๆว่าไป่หลันไปรู้จักฮองเฮาได้อย่างไรตายแล้วเราจะโป๊ะแตกมั้ยเนี้ย

จากนั้นก็มีการแสดงของคุนหนูจวนขุนนางใหญ่ทั้งหลายรวมทั้งแม่นางโจเหลียนสวี่หวานใจของท่านอ๋องโม้เทียนด้วย พอคุนหนูโจแสดงจบฮองเฮาก็ให้รางวัลจากนั้นคุนหนูโจก็มองมาที่ไป่หลันและพูดขึ้นอย่างท้าทายไป่หลัน