บทที่ 14

ฮองเฮาได้ดื่มน้ำที่หลินไป่หลันให้มาดื่มแล้วหายเมาเป็นปลิดทิ้งแต่หลินไป่หลันไม่ดื่มเพราะอยากเมาเหล้าโบราณดู ทั้งสองดื่มหมดไป10ใหไป่หลันก็เมามากมองหน้าฮองเฮาเหมือนมีสองคน ฮองเฮาก็มีมึนๆเหมือนกันดีนะดื่มน้ำน้องสาวก่อน

เสียงขันทีหน้าห้องบอกฮ้องเต้เสด็จ ได้ยินดังนั้นฮองเฮารีบไปเปิดประตู

"น้องหญิงเมาแล้วหรือข้าว่าจะมาดื่มกับเจ้าสักหน่อย"

"ยังไม่เมาเพคะแต่น้องสะใภ้เมาแล้ว" ฮองเฮาบอกฮ่องเต้ ซึ่งฮ้องเต้เสด็จมากับอ๋องผู้เป็นน้องชาย

"พี่ว่าพาชายาเจ้ากับตำหนักก่อนไหมเทียนหลง"ฮ้องเต้เอ่ยกับน้องชาย

"ไม่เป็นไรเพคะ มีสาวใช้มาด้วยอยู่ลู่ซิงมาพาพระชายาไปพักที่ตำหนักได้แล้ว" ฮองเฮาบอกสาวใช้ของน้องสาว เขารู้สึกแอบไม่ชอบใจโม้เทียนหลงเล็กน้อยหลังจากที่น้องสาวเล่าให้ฟัง อ๋องโม้เทียนบอกสาวใช้ของชายาเสียงเรียบ

"ไม่ต้องเดี๋ยวข้าจะพากลับตำหนักเอง"

ฮองเฮาจึงไม่พูดขัดอะไรแม้จะไม่พอใจเรื่องที่น้องเล่าให้ฟังแต่เธอต้องบอกฮ้องเต้แน่นอนรอก่อนเถอะเธอคิดในใจ ฝั่งหลินไปหลันกำลังนอนหลับเพราะเมามาก

ท่านอ๋องเดินเข้าไปและอุ้มพระชายาแล้วเดินกลับตำหนักไป ลู่ซิงวิ่งตามหลังไปติดๆด้วยความเป็นห่วงคุณหนูของตนที่กลัวท่านอ๋องลงโทษอีก

ไป่หลันหลับๆตื่นๆป่านนี้ที่บ้านจะเป็นอย่างไรบ้างเราตายแล้วไม่สามารถกลับไปได้อีก อ๋องหนุ่มฟังชายาละเมอไปตลอดทางแต่เขาฟังไม่เข้าใจ

ท่านอ๋องวางชายาลงที่เตียงแล้วบอกลู่ซิงหาผ้ากับน้ำมาเช็ดตัวพระชายาก่อนเขาจะไปอาบน้ำ

ลู่ซิงเช็ดตัวเปลี่ยนชุดใหม่ให้คุณหนูเรียบร้อยก่อนจะออกจากห้องบรรทมเพราะท่านอ๋องก็จะนอนที่ห้องเดียวกันกับพระชายา เธอมองหน้าท่านอ๋องและพูดเสียงสั่น

"ให้หม่อมฉันเฝ้าพระชายาได้ไหมเพคะ" ท่านอ๋องมองหน้าสาวใช้ของพระชายาแล้วพูด