ตอนที่ 266 ทุกที่ในเมืองนี้ล้วนเป็นโอกาสและวาสนา

ตอนที่​ 266 ทุกที่​ใน​เมือง​นี้​ล้วน​เป็น​โอกาส​และ​วาสนา​

หลังจาก​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​ทอด​ถอนหายใจ​เสร็จ​แล้ว​

ทันใดนั้น​เขา​ก็​มีสีหน้า​เปลี่ยนไป​ ท่าทาง​ของ​เขา​เต็มไปด้วย​ความหวาดหวั่น​

“ช่างเป็น​สิ่งมีชีวิต​โบราณ​ที่​น่ากลัว​จริง ๆ​ ! ”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​ขมวดคิ้ว​แน่น​ อด​มิได้​ที่จะ​เอ่ย​ด้วย​เสียง​สั่นเทา​ว่า​ “พฤกษา​ที่​เหี่ยวเฉา​พานพบ​วสันต์​ฤดู​ หาก​ข้า​เดา​มิผิด​ล่ะ​ก็​สิ่งมีชีวิต​โบราณ​นี่​ เหมือนเคย​ประสบ​กับ​ทัณฑ์​สวรรค์​มาแล้ว​สินะ​”

ได้ยิน​เช่นนั้น​หนาน​กง​เสวียน​จีและ​ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​ก็ได้​สบตา​กัน​ จากนั้น​จึงเอ่ย​ถามด้วย​ความสงสัย​ว่า​ “ผู้อาวุโส​ซีเห​มิน​ ท่าน​หมายความว่า​เยี่ยง​ไร​หรือ​ขอรับ​ ? ”

“ข้า​หมายความว่า​ภายใน​เมือง​แห่ง​นี้​มีสิ่งมีชีวิต​โบราณ​อยู่​ตน​หนึ่ง​ อีก​ทั้ง​ยัง​เคย​ประสบ​การ​ทดสอบ​จาก​สวรรค์​ เพียงแต่​… ล้มเหลว​ไป​เสีย​ก่อน​”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​เอ่ย​พลาง​ครุ่นคิด​ว่า​ “เขา​ต่าง​กับ​ข้า​ตรง​ที่​ข้า​บั่นทอน​ตบะ​บารมี​ตนเอง​ลง​ จึงมิได้​ประสบ​กับ​ทัณฑ์​สวรรค์​มาก่อน​ ส่วน​เขา​กลับ​เคย​ประสบ​กับ​ทัณฑ์​สวรรค์​มาแล้ว​ ทว่า​บัดนี้​ยัง​ได้​ฟื้น​คืน​ชีวิต​ขึ้น​มาได้​อีก​ครา​”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​นึก​บางอย่าง​ขึ้น​มาได้​ ก่อน​จะเอ่ย​ถามออกมา​ว่า​ “หรือว่า​สิ่งมีชีวิต​โบราณ​ตน​นี้​ ก็​คือ​ผู้อาวุโส​เย่​ที่​พวก​เจ้าเอ่ยถึง​เยี่ยง​นั้น​หรือ​ ? ”

“ห๊ะ​ ? ”

ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​และ​หนาน​กง​เสวียน​จีชะงักงัน​ไป​ทันที​ จากนั้น​ก็​ส่ายหน้า​ออกมา​เบา​ ๆ

ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​เอ่ย​ด้วย​น้ำเสียง​จริงจัง​ว่า​ “ตบะ​บารมี​ของ​ผู้อาวุโส​เย่​ลึกล้ำ​สุด​จะหยั่ง​ อิทธิฤทธิ์​ของ​เขา​เรียก​ได้​ว่า​สูงส่งอย่าง​มาก​ อีก​ทั้ง​เขา​มักจะ​ปกปิด​ไอ​พลัง​เอาไว้​ พวก​ข้า​เอง​ยัง​มอง​มิออก​เลย​ขอรับ​”

หนาน​กง​เสวียน​จีเอ่ย​เสริม​ขึ้น​บ้าง​ “ความจริง​แล้ว​ผู้อาวุโส​เย่​สามารถ​นำ​จิต​แท้​ของ​หลักการ​เต๋า​ฟ้าดิน​มากมาย​ผสาน​ลง​ภายใน​อักษร​พู่กัน​ได้​ อิทธิฤทธิ์​เช่นนี้​ก็​คง​พอ​จะอธิบาย​ความเก่งกาจ​ของ​เขา​ได้​แล้ว​ขอรับ​”

“ใช่แล้ว​ ผู้อาวุโส​ซีเห​มิน​ก่อนหน้านี้​มินาน​เคย​มีคน​พยายาม​เสริม​วิถี​เต๋า​บน​โลก​ใบ​นี้​ คิด​ว่า​ท่าน​เอง​ก็​คง​สัมผัส​ได้​ใช่หรือไม่​ ? ”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​นิ่งอึ้ง​ไป​เล็กน้อย​ ขณะ​มองหน้า​หนาน​กง​เสวียน​จีมุมปาก​ก็ได้​กระตุก​ขึ้น​ขณะ​ตอบกลับ​ว่า​ “เจ้าหมายความว่า​… คน​ผู้​นั้น​ก็​คือ​ผู้อาวุโส​เย่​ที่​เจ้าเอ่ยถึง​เยี่ยง​นั้น​หรือ​ ? ”

ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​และ​หนาน​กง​เสวียน​จีฉีก​ยิ้ม​ออกมา​แทบจะ​พร้อม​ ๆ กัน​

“สูด​ ! ”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​มีสีหน้า​เปลี่ยนไป​ ก่อน​จะสูด​ลม​หายใจเข้า​เฮือก​ใหญ่​ด้วย​ความ​หวั่นเกรง​

เป็น​เพราะ​เมื่อ​มินาน​มานี้​เขา​สัมผัส​ได้​ถึงการเปลี่ยนแปลง​ของ​หลักการ​เต๋า​ฟ้าดิน​ จึงได้​ฝืน​ออก​ฌาน​มา

บุคคล​ที่​สามารถ​เสริม​หลักการ​เต๋า​ให้​แก่​โลก​ได้​เช่นนี้​ แม้แต่​เขา​เอง​ก็​ยัง​อด​มิได้​ที่จะ​หวาดกลัว​

เช่นนั้น​เขา​จึงตัดสินใจ​ออก​ตามหา​ยอด​ฝีมือ​ท่าน​นี้​ด้วยตัวเอง​

แต่​คิด​มิถึงว่า​แดน​ต้องห้าม​ที่​เผ่า​ซีเห​มินข​อง​พวกเขา​มีหน้าที่​ปกป้อง​จะเกิด​การเปลี่ยนแปลง​ จน​ทำให้​เขา​ต้อง​ใช้เคล็ด​วิชา​ลับ​และ​แสดง​ตัวตน​ออกมา​

ทว่า​บัดนี้​กลับ​บังเอิญ​ได้​ทราบ​ว่า​ยอด​ฝีมือ​ท่าน​นั้น​ ได้​บำเพ็ญ​เพียร​อยู่​ที่​เมือง​เล็ก​ ๆ แห่ง​นี้​

แล้ว​เขา​จะนิ่งเฉย​ราวกับ​มิมีสิ่งใด​เกิดขึ้น​ได้​เยี่ยง​ไร​กัน​ ?

‘น่า​เหลือเชื่อ​ ! ’

‘ช่างน่า​เหลือเชื่อ​ยิ่งนัก​ ! ’

‘คาด​มิถึงว่า​ยอด​ฝีมือ​ที่​ไร้​เทียมทาน​จะมาบำเพ็ญ​เพียร​อยู่​ที่​เมือง​เล็ก​ ๆ เช่นนี้​ ! ’

คิดถึง​ตรงนี้​ผู้​แข็งแกร่ง​ที่​เร้น​กาย​มานาน​ปี​อย่าง​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​เอง​ กลับ​เกิด​ความรู้สึก​หลากหลาย​ขึ้น​มาอย่าง​ห้าม​มิได้​

ทั้ง​วิตกกังวล​ ตื่นเต้น​ ประหลาดใจ​ และ​ลังเล​…

ใน​ตอนนั้น​เอง​จู่ ๆ เงาร่าง​สีดำ​และ​เงาร่าง​สีขาว​สอง​เงาก็​ปรากฏตัว​ขึ้น​ยัง​ด้าน​นอกเมือง​เสี่ยว​ฉือ​

ทั้งสอง​ก็​คือ​ราชัน​ทมิฬ​และ​ถูสือ​ซาน​ ที่​ได้​ออก​ไป​บำเพ็ญ​เพียร​อยู่​ที่​นอกเมือง​มาสักพัก​แล้ว​

อีก​ทั้ง​ไอ​พลัง​ของ​พวกเขา​ทั้งสอง​ ยัง​แข็งแกร่ง​กว่า​ก่อนหน้านี้​เป็นอย่างมาก​อีกด้วย​

ทว่า​ไอ​ปีศาจ​กลับ​เบาบาง​ลง​กว่า​เดิม​หลายเท่า​

เมื่อ​สัมผัส​ได้​ถึงไอ​พลัง​ของ​ราชัน​ทมิฬ​และ​ถูสือ​ซาน​

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​ก็​ได้สติ​ขึ้น​มา ดวงตา​พลัน​เกิด​ประกาย​วาววับ​ขึ้น​มา

“เหตุใด​นอกเมือง​เล็ก​ ๆ แห่ง​นี้​จึงมีผู้​แข็งแกร่ง​ของ​เผ่า​ปีศาจ​ได้​ มิหนำซ้ำ​ไอ​ปีศาจ​ยัง​บางเบา​เช่นนี้​ ต้อง​มีบางอย่าง​ผิดปกติ​เป็นแน่​ ! ”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​หรี่ตา​ลง​ สายตา​จับจ้อง​ไป​ยัง​ราชัน​ทมิฬ​และ​ถูสือ​ซาน​ที่อยู่​ใน​ร่าง​ที่​แท้จริง​

ขณะเดียวกัน​ราชัน​ทมิฬ​และ​ถูสือ​ซาน​เอง​ก็​เหมือน​จะสัมผัส​ได้​ จึงได้​หันไป​มอง​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​เช่นกัน​

ทว่า​สิ่งที่​ทำให้​ทุกคน​คาด​มิถึงก็​คือ​

ราชัน​ทมิฬ​และ​ถูสือ​ซาน​มิได้​ที่จะ​เข้าไป​ใน​เมือง​เสี่ยว​ฉือ​ แต่กลับ​หมุน​กาย​แล้ว​แปลง​เป็น​ลำแสง​สอง​ลำ​พุ่ง​เข้า​มาหา​พวก​ของ​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​แทน​

ใน​ตอนนั้น​เอง​ หนาน​กง​เสวียน​จีก็ได้​เอ่ย​เตือน​ด้วย​ความหวังดี​ว่า​ “ผู้อาวุโส​ซีเห​มิน​ สุนัข​ดำ​และ​จิ้งจอก​น้อย​ตัว​นี้​เป็น​สัตว์เลี้ยง​ของ​ผู้อาวุโส​เย่​ ท่าน​อย่า​ได้​ทำร้าย​พวกเขา​เป็นอันขาด​นะ​ขอรับ​”