ตอนที่ 418
ตอนที่ 418 ตอนนี้เจ้าพอใจแล้วหรือยัง ?
October 22, 2026
ตอนที่ 418 ตอนนี้เจ้าพอใจแล้วหรือยัง ?
‘โลกอีกใบหนึ่ง ? ’
‘ท่านพี่ ? ’
‘คนผู้นี้เป็นใครกันแน่ ! ’
‘แล้วเหตุใดถึงได้รู้ล่วงหน้าว่าข้าจะมาปรากฏตัวที่นี่ ! ’
‘หรือคนผู้นี้จะรู้เรื่องภายในจริง ๆ ? ’
‘อืม ! ’
‘มีความเป็นไปได้ ! ’
‘ช่างเถอะ ! ’
‘ตอนนี้บันไดเมฆาถูกข้าควบคุมเอาไว้แล้ว อยากจะขึ้นบันไดไปสักร้อยขั้นก็มิได้ยากอันใด’
‘เช่นนี้ข้าก็จะขึ้นบันไดเมฆาร้อยขั้น เพื่อไปพบคนผู้นี้ดูสักครั้ง’
หลังจากพูดคุยกันอยู่พักใหญ่ เย่ฉางชิงก็ได้พาศิษย์กลุ่มหนึ่งเดินขึ้นบันไดต่อ พร้อมกับความสงสัยมากมายในใจ
ทว่าตอนนั้นเอง เมื่อศิษย์ของสำนักต่าง ๆ ที่ตกอยู่ภายใต้แรงกดดันอย่างมาก พยายามมองไปที่แผ่นหลังของเย่ฉางชิงด้วยความยากลำบาก
วินาทีต่อมา พวกเขาก็ได้โวยวายขึ้นมาจนสุดเสียง
“นี่มัน ! ! ! ! ”
“เกิดอันใดขึ้นกันแน่ ทำไมพวกเขาดูเหมือนมิได้รับแรงกดดันใด ๆ เลย ! ”
“มิใช่ หรือหนึ่งในพวกเขาจะมีคนที่มีของวิเศษติดกายมาด้วย จนสามารถทำลายแรงกดดันของบันไดเมฆาได้ ? ”
“ใช่แล้ว ต้องเป็นเช่นนี้แน่ ! ”
“พวกเขากล้าโกงซึ่ง ๆ หน้าเช่นนี้ ช่างไร้จิตสำนึกสิ้นดี ! ”
“จริงด้วย เหตุใดผู้ที่รับผิดชอบการทดสอบในครั้งนี้ถึงมิจัดการอันใดเลย พวกเขาโกงกันอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ กลับมิส่งเสียงสักแอ๊ะ”
“……”
“……”
ขณะเดียวกัน ระหว่างที่ค่ายกลบันไดเมฆาทำงานอย่างเต็มที่นั้น
เวลานี้ซ่งจืออวี่ที่อยู่ด้านล่างกลับสับสนงุนงงไปหมด เพราะตอนนี้เขามิรู้ว่าบนบันไดเมฆานั้น เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่
เพราะแผ่นหยกที่อยู่ในมือของเขา สูญเสียการควบคุมบันไดเมฆาไป ทำให้กระแสจิตของเขาถูกพลังค่ายกลบนบันไดเมฆาขับไล่ออกมาอีกด้วย
ปัญหานี้ร้ายแรงเกินไปแล้ว !
ทันทีที่ได้สติ ใบหน้าของซ่งจืออวี่พลันเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ขณะเดียวกันก็เกิดลางสังหรณ์ที่มิดีบางอย่างขึ้นมา
“ก่อนหน้านี้การทดสอบแดนมายาเกิดปัญหาขึ้น หรือการทดสอบบันไดเมฆาครั้งนี้ก็จะเกิดปัญหาขึ้นอีกเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“มิใช่กระมัง คงมิบังเอิญขนาดนั้นหรอก หากการทดสอบบันไดเมฆาเกิดอันใดผิดพลาดขึ้นมาอีกล่ะก็ ข้าคงแก้ตัวมิได้แล้ว ! ”
หลังจากที่เงียบอยู่สักพัก สายตาของซ่งจืออวี่เปล่งประกายแน่วแน่ ก่อนจะเดินตรงไปทางบันไดเมฆา
การทดสอบแดนมายาก่อนหน้านี้มีข้อจำกัดหลายอย่าง ดังนั้นเมื่อการทดสอบเกิดปัญหา เขาจึงมิสามารถเข้าไปตรวจสอบได้
แต่ในการทดสอบบันไดเมฆาครั้งนี้ กลับต่างกันโดยสิ้นเชิง
แม้ตามตำราบางเล่มของนิกายกระบี่สวรรค์จะบันทึกเอาไว้ว่า ด้านบนสุดของบันไดเมฆามีความลับที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับนิกายกระบี่สวรรค์ซ่อนอยู่
ทว่าต่อให้ตอนนี้เขาจะมีตบะบารมีระดับแดนเทวาขั้นกลางแล้ว แต่การจะก้าวขึ้นบันไดเมฆาหนึ่งร้อยขั้นนั้น ยังห่างไกลอีกมากนัก
แน่นอนว่ามิได้มีเพียงแค่เขา เพราะแม้แต่ตบะบารมีของเหล่าท่านบรรพจารย์นิกายกระบี่สวรรค์เอง ก็มิสามารถก้าวขึ้นบันไดเมฆาร้อยขั้น เพื่อไปดูความลับที่ซ่อนอยู่ด้านบนสุดของบันไดเมฆาได้เช่นเดียวกัน
และด้วยเหตุนี้จึงทำให้การทดสอบบันไดเมฆามิมีข้อจำกัดใด ๆ
มิว่าจะเป็นผู้อาวุโสของนิกายกระบี่สวรรค์ หรือว่าศิษย์สายนอก
ในช่วงที่บันไดเมฆาเปิดอยู่ ล้วนสามารถลองปีนบันไดเมฆาได้ทั้งสิ้น
จนเวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป
ซ่งจืออวี่ก็ปรากฏตัวอยู่เหนือบันไดขั้นที่ห้าสิบอย่างรวดเร็ว
ทว่าด้านบนของเขา เย่ฉางชิงกำลังพาศิษย์หญิงกลุ่มหนึ่งเดิน ๆ หยุด ๆ ราวกับกำลังเที่ยวชมทัศนียภาพอย่างสบายใจอยู่
ทันทีที่เห็นภาพที่ดูแปลกไปเช่นนี้ ซ่งจืออวี่ก็รู้สึกราวกับเมฆหมอกที่เคยบดบังภายในใจได้เคลื่อนผ่านไป
เห็นได้ชัดว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในการทดสอบบันไดเมฆานั้น เป็นฝีมือของเย่ฉางชิง
แสดงว่าตัวการที่ทำให้การทดสอบแดนมายาเกิดปัญหา จนศิลายันต์เกิดรอยแตกร้าวก็ต้องเป็นเย่ฉางชิงด้วยอย่างแน่นอน
เมื่อคิดได้ดังนั้น สีหน้าของซ่งจืออวี่ก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที เพราะการเป็นศิษย์สายในของนิกายกระบี่สวรรค์ นับเป็นเกียรติอันสูงส่ง !
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นหนึ่งในผู้รับผิดชอบการทดสอบในครั้งนี้ด้วย !
เดิมทีเขาคิดที่จะใช้อำนาจของตน เพื่อล้างแค้นให้กับสำนักสิงหยุนและหม่าเป่ากั๋ว แต่สุดท้ายกลับถูกศิษย์ที่มาเข้าร่วมการทดสอบผู้หนึ่งปั่นหัวเอาได้
นี่มันคือความอัปยศชัด ๆ !
“เย่ฉางชิง ! ” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดดังขึ้นทันที
เมื่อได้ยินดังนั้น เย่ฉางชิงที่กำลังพูดคุยกับศิษย์หญิงกลุ่มหนึ่งอย่างออกรสออกชาติก็ชะงักลง ก่อนจะหันไปมองซ่งจืออวี่ที่อยู่ตรงขั้นบันไดด้านล่าง
“เจ้าเรียกข้างั้นหรือ ? ”
เย่ฉางชิงชี้มาที่ตนเอง พร้อมกับเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย
“เย่ฉางชิง เจ้ารู้ความผิดของตนเองหรือไม่ ? ”
ซ่งจืออวี่จ้องเขม็งไปยังเย่ฉางชิง พลางเอ่ยถามขึ้น
คิ้วเรียวยาวของเย่ฉางชิงขมวดเบา ๆ แววตามีร่องรอยของความสับสนพาดผ่าน