ตอนที่ 441
ตอนที่ 441 จิตใจแตกสลาย นักพรตเสวียนจีคลุ้มคลั่ง
October 22, 2026
ตอนที่ 441 จิตใจแตกสลาย นักพรตเสวียนจีคลุ้มคลั่ง
ต้องบอกว่าการได้มาพบผู้ที่เก่งกาจเช่นเย่ฉางชิงอีกครั้งที่นิกายกระบี่สวรรค์นั้น ทำให้หนานกงเสวียนจีรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดนี้ราวกับความฝันก็มิปาน
“ท่านเย่ เป็นท่านจริงหรือ ?”
มิกี่อึดใจต่อมา
หนานกงเสวียนจีก็ได้ส่งกระแสจิตไปถามเย่ฉางชิง
เย่ฉางชิงเผยสีหน้าสับสนออกมาเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับ
“ใช่แล้ว !”
มิเพียงแต่หนานกงเสวียนจี แต่ต่อให้เป็นคนอื่นที่เคยรู้จักเขา เวลานี้ก็คงมีท่าทีมิต่างกันมากนัก
เยี่ยงไรซะตอนที่อยู่โลกเบื้องล่าง แม้เขาจะเก็บตัวอยู่แต่ภายในเมืองเสี่ยวฉือมาหลายปี ทว่าสุดท้ายเพราะความฝันในครั้งนั้น จึงทำให้เขากลายเป็นผู้ไร้พ่าย และมีพลังที่สามารถควบคุมทุกสิ่งได้
อีกทั้งตอนที่เขาจากโลกเบื้องล่างมา ภาพจำที่เขาทิ้งเอาไว้ให้กับทุกคน ตัวเขาคือผู้ไร้เทียมทานที่ยากจะหาผู้ใดเปรียบ
หลังจากทอดถอนใจออกมาแล้ว
“เจ้ามิได้จำคนผิดหรอก เป็นข้าจริง ๆ ”
เย่ฉางชิงเพ่งกระแสจิตตอบกลับไป “ชนะหมากกระดานนี้ให้ได้ก่อน เรื่องอื่นพวกเราค่อยมาคุยกันทีหลัง”
เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ หนานกงเสวียนจีเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเบนสายตากลับไปยังกระดานหมากอีกครั้ง
ขณะเดียวกันนักพรตเสวียนจีที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหนานกงเสวียนจี ก็ได้ปรายตามองเย่ฉางชิงเล็กน้อย แต่มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมา
ทว่าวินาทีต่อมาสิ่งที่เขาคาดมิถึงก็คือ วิธีการเดินหมากของหนานกงเสวียนจี จู่ ๆ ก็เปลี่ยนแปลงไป โดยมีการวางหมากขาวลงไปบนตำแหน่งดวงดาว ที่เขามองแล้วก็ยังมิสามารถเข้าใจได้แม้แต่นิดเดียว
‘เจ้าหนุ่มนี่มันอันใดกัน !’
‘เหตุใดจู่ ๆ วิธีการเดินหมากของเจ้า ถึงเปลี่ยนแปลงไปเช่นนี้ !’
“เจ้าหนุ่ม เจ้าแน่ใจงั้นหรือว่าจะวางหมากตรงตำแหน่งนี้ ? ”
แววตาคมปราบของนักพรตเสวียนจี จ้องมองหนานกงเสวียนจีอย่างเย็นชา พร้อมกับเอ่ยถามขึ้น
“ใช่แล้ว ตรงนี้นี่แหละ ! ”
หนานกงเสวียนจีเผยรอยยิ้มกว้างออกมา ท่าทางดูสบายอารมณ์และมั่นอกมั่นใจเป็นอย่างมาก
‘ท่านเย่เป็นผู้ใดกัน !’
‘ขอเพียงเป็นคำกล่าวของเขา ข้า หนานกงเสวียนจี ย่อมไร้ซึ่งข้อกังขาโดยสิ้นเชิง’
‘และในเมื่อท่านเย่ยื่นมือเข้ามาช่วยเช่นนี้ วันนี้ผู้ที่จะต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก็คือเจ้า ! ’
เมื่อเห็นดังนั้นมุมปากของนักพรตเสวียนจีก็ถึงกับกระตุก ก่อนจะเพ่งสมาธิไปบนกระดานหมาก ต่อมาก็ปรากฏหมากดำขึ้นมาหนึ่งตัว
ทว่าสิ่งที่เขาคาดมิถึงก็คือ ทันทีที่เขาวางหมากลงไป
สองนิ้วของหนานกงเสวียนจีก็คีบหมากขาวขึ้นมาหนึ่งตัว จากนั้นก็ได้วางหมากต่อโดยมิหยุดคิดใด ๆ เลยแม้แต่น้อย
‘นี่มัน ! ! ! ’
‘เหตุใดนิสัยของเจ้าหนุ่มคงนี้ จึงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเช่นนี้ได้ ?’
‘หรือว่ามียอดฝีมือแห่งวิถีหมากคอยชี้แนะอยู่เบื้องหลัง ?’
‘เป็นไปมิได้ ! ’
‘ด้วยความแตกฉานในวิถีหมากของข้า อย่าว่าแต่หลิงโจวเลย เกรงว่าแม้แต่ทั่วสวรรค์บูรพาก็ยากที่จะมีผู้ใดเทียบเคียงได้’
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นักพรตเสวียนจีก็ได้เริ่มวางหมากอีกครั้ง
แต่ที่เขามิคาดคิดก็คือ หนานกงเสวียนจีกลับวางหมากต่ออย่างรวดเร็ว
แม้ภายในใจของนักพรตเสวียนจีเวลานี้จะเต็มไปด้วยความสงสัย และส่งผลกระทบต่อจิตใจของเขามิน้อย แต่เขาก็มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมาอีก
จนเวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยาม
บนกระดานที่มีหมากวางอยู่จนเต็มไปหมด
ตอนนั้นเองหนานกงเสวียนจีก็ได้กวาดตามองหมากบนกระดาน ก่อนจะเหลือบมองหมากขาวตัวนั้นที่ถูกวางเอาไว้ก่อนหน้านี้
“ ท่านแพ้แล้ว ”
หนานกงเสวียนจีเอ่ยกับนักพรตเสวียนจีอย่างมั่นใจ ด้วยใบหน้าที่แฝงรอยยิ้มเรียบนิ่ง
ทันทีที่สิ้นเสียง คนของสำนักเซียนใหญ่ทั้งสี่ที่เฝ้าดูอยู่เบื้องล่าง ต่างรู้สึกราวกับมีสายฟ้าฟาด สมองขาวโพลนภายในพริบตา
แพ้แล้ว !
นักพรตเสวียนจีแพ้แล้ว !
นักพรตเสวียนจีที่บำเพ็ญเพียรวิถีแห่งหมากมาโดยตลอด อีกทั้งบัดนี้เหลือเพียงครึ่งก้าวก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับเทพพิภพ กลับพ่ายแพ้ให้แก่บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งได้ !
นี่มัน ! ! !
นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้วกระมัง !
หากข่าวนี้แพร่ออกไป จะต้องสั่นสะเทือนไปทั่วหลิงโจวเป็นแน่
โชคดีที่นักพรตเสวียนจียังมิได้จากไป มิเช่นนั้นคงได้เกิดความปั่นป่วนโกลาหลไปทั่วสวรรค์บูรพาเป็นแน่
จริงสิ !
หนานกงเสวียนจี บุรุษหนุ่มผู้นี้ แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่ !
เพิ่งจะขึ้นมาบนสวรรค์บูรพาได้มินาน ก็สามารถเอาชนะนักพรตเสวียนจีด้วยวิถีหมากได้