ตอนที่ 531
ตอนที่ 531 ผู้น้อยทราบแล้วขอรับ
October 22, 2026
ตอนที่ 531 ผู้น้อยทราบแล้วขอรับ
‘ห๊ะ ? ’
ผู้เฒ่าชุดดำตกตะลึงไปเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าชราจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มยินดี
‘นายท่านให้ข้าไปจัดการเซียนทุรชนผู้นี้เยี่ยงนั้นหรือ ? ’
‘ข้ามิได้ฟังผิดไปใช่หรือไม่ ? ’
‘ดีเลย ! ’
‘นายท่านกำลังให้โอกาสข้าได้แสดงฝีมือแล้ว’
“นายท่านโปรดรอสักครู่ ผู้น้อยจะทำให้เจ้านั้นหุบปากเดี๋ยวนี้ขอรับ”
เอ่ยจบผู้เฒ่าชุดดำโค้งคำนับให้ จากนั้นจึงหายตัวไปทันทีราวกับภูตผี เพียงพริบตาเขาก็ปรากฏกายขึ้นอีกครั้งและห่างไปไกลหลายลี้ พร้อมยืนประจันหน้ากับเซียนทุรชนที่มีไอสีดำปกคลุมเอาไว้
เมื่อได้เห็นภาพที่เกิดขึ้น ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างก็ตาเบิกโพลง และมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
มิมีไอพลังใด ๆ แผ่ออกมา
และมิมีทีท่าว่าจะสำแดงเคล็ดวิชาลับใด ๆ
เพียงแค่อาศัยตบะบารมีของตนก็สามารถสำแดงอิทธิฤทธิ์ออกมาได้แล้ว
ฝีมือที่ร้ายกาจเช่นนี้ อย่างน้อยด้วยตบะบารมีในตอนนี้ของพวกเขา หรือต่อให้ก้าวสู่ระดับเทพพิภพในตำนาน เชื่อว่าก็คงยากที่จะทำได้อยู่ดี
ดังนั้นเห็นได้ชัดว่าพลังของผู้เฒ่าชุดดำนั้น แท้จริงแล้วน่ากลัวเพียงใด !
ตอนนั้นเองเหล่าบรรพบุรุษของปีศาจทะเลเผ่าต่าง ๆ ก็หันไปสบตากัน ท่าทางของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย
“ทุกท่าน ผู้เฒ่าชุดดำท่านนี้ดูคุ้น ๆ นะ”
“ถูกต้อง ก่อนหน้าข้ามิทันสังเกต แต่ตอนนี้เมื่อพิจารณาดูดี ๆ แล้วช่างคุ้นตามากยิ่งนัก”
“อืม เหมือนสหายเก่าที่เคยรู้จักกันมาก่อนจริง ๆ ”
“พวกเจ้าหมายถึง จิตวิญญาณอาวุธกระดานหมากเฉียนคุน ที่ถูกนายท่านทิ้งไปเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“ใช่แล้ว เป็นพี่ชายท่านนั้นจริง ๆ ด้วย ตอนแรกที่พวกเรามายังสวรรค์บูรพา เกือบถูกสิ่งมีชีวิตโบราณตนหนึ่งกลืนกินเข้าไป ทว่าได้พี่ชายท่านนี้ยื่นมือเข้าช่วย จึงทำให้พวกเรายังมีชีวิตรอดอยู่ในมหาสมุทรแท้จริงแห่งนี้”
“จริงด้วย หลายหมื่นปีแล้วสินะที่มิได้พบพี่ชายท่านนี้ ที่แท้เป็นเพราะเขาคอยติดตามอยู่ข้างกายของนายท่านนี่เอง”
“……”
“……”
มินาน ในระหว่างที่เหล่าบรรพบุรุษของปีศาจทะเลเผ่าต่าง ๆ กำลังกระซิบกระซาบกันอยู่นั้น
ผู้เฒ่าชุดดำที่กำลังประจันหน้ากับเซียนทุรชน ก็สะบัดแขนเสื้ออย่างมิลังเลในทันที จากนั้นแรงลมอันน่ากลัวกลุ่มหนึ่งก็ทำให้เกิดประกายไฟอันเจิดจ้าขึ้นในห้วงอากาศ ก่อนพุ่งเข้าใส่เซียนทุรชนในทันใด
เพียงพริบตาไอสีดำนั้นก็มลายหายไปในทันที
ชายชราร่างผอม ผมบาง ผิวดำคล้ำ ดวงตาลึกโบ๋ และเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ก็พลันปรากฏตัวขึ้น
ถูกต้อง !
ชายชราร่างผอมผู้นี้ ก็คือ โฉมหน้าที่แท้จริงของปีศาจภูเขาดำนั่นเอง
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้เฒ่าชุดดำที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างมิมีปี่มีขลุ่ย ขณะที่เขายังมิทันรู้ตัว ไอสีดำที่ปกคลุมรอบกายก็มลายหายไปในทันที
และเมื่อได้สติ
ปีศาจภูเขาดำก็เอามือทั้งสองข้างกอดหน้าอกตนเองเอาไว้ พลางถอยหลังไปหลายก้าวโดยมิรู้ตัว เป็นภาพที่ดูน่าขบขันยิ่งนัก
“เจ้า……เจ้าจะทำอันใด ! ”
ปีศาจภูเขาดำจ้องเขม็งไปทางผู้เฒ่าชุดดำที่มีท่าทางเคร่งขรึม พลางเอ่ยถามด้วยความสับสน
อีกฝ่ายสามารถปรากฏกายขึ้นตรงหน้าโดยที่เขามิรู้สึกใด ๆ จากนั้นก็โจมตีอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด จนขจัดไอสีดำที่ปกคลุมรอบกายของเขาไปจนสิ้น
เห็นได้ชัดว่าตบะบารมีของอีกฝ่ายนั้นเหนือกว่าเขามาก
ทันทีที่สิ้นเสียง ดวงตาอันเย็นชาของผู้เฒ่าชุดดำราวกับสามารถมองทะลุจิตวิญญาณของคนได้ก็มิปาน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาว่า “ข้ารับคำสั่งจากนายท่านมา ทำให้เจ้าหุบปากซะ”
‘นายท่าน ? ’
‘บ่าวรับใช้เช่นเจ้ายังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้’
‘เช่นนั้นนายท่านของเจ้า แข็งแกร่งเพียงใดกัน ? ’
‘อีกอย่างในสวรรค์บูรพา เหตุใดถึงมีผู้ที่น่ากลัวเช่นนี้ปรากฏกายขึ้น ? ’
‘มิน่าเชื่อเลยจริง ๆ !’
‘จะเป็นไปได้เยี่ยงไร ! ’
หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ ระหว่างที่ปีศาจภูเขาดำกำลังจะเอ่ยปาก
จู่ ๆ ก็มีจุดสีดำขยายใหญ่ขึ้นในดวงตาของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมีเสียงดังปังเกิดขึ้น และหัวของปีศาจภูเขาดำก็ระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือดในพริบตา
วินาทีที่กายเนื้อของปีศาจภูเขาดำถูกทำลาย จิตวิญญาณของเขากำลังจะหนีไปนั้น
ทว่าร่างสีดำร่างหนึ่งก็ได้ขวางทางของเขาเอาไว้อีกครั้งราวกับภูตผี
“ผู้อาวุโส ได้โปรดปรานีด้วย ! ”
“วันนี้ผู้น้อยยังมิได้สังหารผู้ใดเลย และมิเคยล่วงเกินนายท่านของท่านด้วย มิทราบว่าข้าทำผิดอันใดหรือขอรับ ? ”