ตอนที่ 550 จิ่งจิ่ง...ผู้นี้เป็นเทพธิดาท่านใดกันงั้นหรือ ?

ตอนที่ 550 จิ่งจิ่ง…ผู้นี้เป็นเทพธิดาท่านใดกันงั้นหรือ ?

เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป

หลังจากหลี่เสวียนเทียนสำรวจตนเองซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายก็มั่นใจว่าครั้งนี้หาได้แปดเปื้อนผลกรรมใด ๆ ไม่

ฟู่ !

หลี่เสวียนเทียนถอนหายใจหนัก ๆ ออกมาอย่างโล่งอก

ต้องยอมรับว่าจนถึงตอนนี้ เขาก็ยังประเมินความน่ากลัวของผู้อาวุโสท่านนี้ต่ำเกินไป

เดิมทีคิดว่าจะมิเข้าไปยุ่งกับการเดินทางท่องไปในสวรรค์บูรพาของผู้อาวุโสท่านนี้ แต่ในฐานะเจ้าแห่งสวรรค์บูรพา เยี่ยงไรซะเขาก็มีสิทธิ์ที่จะรับรู้มิใช่หรือ ?

ทว่าสุดท้ายสิ่งที่เขาคาดมิถึงก็คือ เพียงแค่ใช้คันฉ่องหลิงเสวียนสอดแนมก็ยังถูกผู้อาวุโสท่านนี้พบเข้า และได้ทำลายคันฉ่องหลิงเสวียนของเขาอีกด้วย

แม้ว่าครั้งนี้จะมิได้แปดเปื้อนผลกรรมใด ๆ แต่คันฉ่องหลิงเสวียนกลับถูกทำลายและแตกเป็นเสี่ยง ๆ

นี่เป็นของสำคัญที่สุดของเขาเชียวนะ !

คิดได้ดังนั้น หลี่เสวียนเทียนก็อดมิได้ที่จะมีแสดงท่าทางเจ็บปวดรวดร้าวออกมาอีกครั้ง

“พี่ชางหลัน คันฉ่องหลิงเสวียนของข้าถูกทำลายแล้ว ! ”

หลี่เสวียนเทียนเอ่ยกับชางหลันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า

ชางหลันเองก็ได้แต่มองหลี่เสวียนเทียน พลางพยักหน้าน้อย ๆ ด้วยความสงสาร

ต้องบอกว่าชางหลันในเวลานี้ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตนนั้นโชคดีอย่างมาก เพราะในบรรดาเจ้าแห่งโลกมากมาย เขาสนิทกับหลี่เสวียนเทียนมากที่สุด

ทว่าสิ่งที่เขาคาดมิถึงก็คือ จะมีผู้ที่น่ากลัวเช่นนี้มาเยือนสวรรค์บูรพา

แม้จะยังมิรู้ว่าผู้อาวุโสท่านนี้ปรากฏตัวขึ้นที่สวรรค์บูรพา แท้จริงแล้วมีจุดประสงค์อันใด

แต่สิ่งที่มั่นใจได้ก็คือผู้ที่น่ากลัวท่านนี้ จะต้องมิยอมให้ผู้ใดสอดแนมและยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องของเขาอย่างแน่นอน

หากวันหนึ่งผู้ที่น่ากลัวท่านนี้เกิดไปเยือนโลกชางหลันที่เขาดูแลขึ้นมา เช่นนั้นเขาก็ได้รู้แล้วว่า ตนเองมิควรยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องใดทั้งนั้น และห้ามสอดแนมโดยเด็ดขาด

“พี่เสวียนเทียน ท่านทำใจให้สบายเถอะ ภายภาคหน้าข้าจะคอยอยู่เคียงข้างท่านเอง”

หลังจากชางหลันไตร่ตรองดูแล้ว บางทีอาจเพราะภายในใจเกิดความละอายใจ ดังนั้นเขาจึงได้เอ่ยย้ำอีกครั้ง

ทว่าทันทีที่สิ้นเสียง ดวงตาของชางหลันก็มีประกายบางอย่างพาดผ่านในทันที

ในเมื่อผู้อาวุโสท่านนี้เป็นผู้ที่พวกเรามิอาจคาดเดาได้ อีกทั้งมีความเป็นไปได้สูงที่ต้องการเรียนรู้อันใดบางอย่าง จึงได้มายังสวรรค์บูรพา

แต่นี่มิได้หมายความว่าผู้อาวุโสท่านนี้จะหยุดอยู่แค่สวรรค์บูรพาเท่านั้น

ขนาดเจ้าแห่งสวรรค์บูรพาอย่างหลี่เสวียนเทียน ก็ยังเสียท่าให้แก่ผู้อาวุโสท่านนี้มาแล้วหลายครั้ง

เช่นนั้นเจ้าผู้ปกครองโลกใบอื่นเล่า ?

หากนำข่าวนี้ไปขายให้กับเจ้าผู้ปกครองโลกใบอื่น ก็สามารถช่วยให้พวกเขาหลีกเลี่ยงอันตรายนี้ได้

แต่หากพวกเขามิเชื่อ ก็สามารถให้หลี่เสวียนเทียนช่วยเป็นพยานยืนยันได้

‘โอกาส ! ’

‘นี่จะต้องเป็นโอกาสทางการค้าที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน ! ’

‘ข้านี่สมกับเป็นอัจฉริยะจริง ๆ ! ’

เมื่อคิดได้ดังนั้น

“พี่เสวียนเทียน ข้ามีเรื่องสำคัญที่จะต้องไปจัดการ พวกเราไว้ค่อยพบกันใหม่ก็แล้วกันนะ”

ชางหลันประสานมือคารวะให้แก่หลี่เสวียนเทียนที่ยังคงมีสีหน้าหดหู่ ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว

หลี่เสวียนเทียนปรายตามองไปทางที่ชางหลันหายตัวไป ก่อนจะถอนใจออกมายาว ๆ อีกครั้ง

หลังจากชางหลันจากไป และเวลาผ่านได้ไปประมาณหนึ่งชั่วยาม

ฟิ้ว !

ความว่างเปล่าตรงหน้าของหลี่เสวียนเทียนเกิดการสั่นสะเทือนเล็กน้อย ก่อนที่ร่างใหญ่โตร่างหนึ่งจะปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่เสวียนเทียน

“พี่เสวียนเทียน มิพบกันเสียนาน ! ”

บุรุษรูปร่างสูงใหญ่กำยำ มีแสงเรืองรองไปทั่วร่าง

หลี่เสวียนเทียนที่ถือเศษชิ้นส่วนของคันฉ่องหลิงเสวียนเอาไว้ในมือก็ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง และเมื่อพบหน้าของบุรุษที่มีรูปร่างกำยำแล้ว เขาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที

“ผู๋ป่อเยว่ เจ้ามาที่สวรรค์บูรพาของข้าเพราะเหตุใดกัน ? ”

หลี่เสวียนเทียนมีสีหน้าเข้มขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นยืนและตะคอกใส่คู่ปรับตัวฉกาจของเขา

บุรุษรูปร่างกำยำนามว่า ผู๋ป่อเยว่ โบกมือยิ้ม ๆ “พี่เสวียนเทียน ก่อนหน้านี้พวกเรามีเรื่องเข้าใจผิดกัน ครั้งนี้ข้าตั้งใจมาปรับความเข้าใจกับท่านจริง ๆ นะ”