ตอนที่ 551 ผู้อาวุโสท่านนั้นมาจากโลกเหนือสวรรค์ในตำนานเยี่ยงนั้นหรือ ?

ตอนที่ 551 ผู้อาวุโสท่านนั้นมาจากโลกเหนือสวรรค์ในตำนานเยี่ยงนั้นหรือ ?

เมื่อถูกหลี่เสวียนเทียนตวาด

ทว่าผู๋ป่อเยว่ผู้มีนิสัยมุทะลุเป็นนิจกลับมิได้แสดงท่าทีเกรี้ยวกราดแต่อย่างใด เพียงแค่พยักหน้าให้ยิ้ม ๆ เท่านั้น

“น้องเสวียนเทียน ในเมื่อเป็นเช่นนี้พี่ขอตัวลาก่อนก็แล้วกัน ไว้พวกเราค่อยพบกันใหม่วันหลัง”

ผู๋ป่อเยว่ประสานมือคารวะให้แก่หลี่เสวียนเทียนที่กำลังเดือดดาล ก่อนจะหมุนกายจากไปทันที

เวลาผ่านไปมิถึงหนึ่งก้านธูป

เมื่อผู๋ป่อเยว่หมุนกายหายตัวไปในอากาศแล้ว มินานเขาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งบนโลกอีกใบหนึ่ง

ที่นี่ก็คือโลกชางหลันที่ชางหลันเป็นผู้ปกครอง

อีกทั้งเรือนที่พักของชางหลันนั้นหาได้อยู่นอกเมืองมนุษย์ไม่

แต่กลับสร้างอยู่ภายในเมืองหลวงของราชวงศ์โบราณ ที่สืบทอดกันมาช้านานแห่งหนึ่ง

เป็นคฤหาสน์ที่มีความหรูหรา และถูกตกแต่งอย่างประณีตหลังหนึ่ง

สิ่งก่อสร้างเก่าแก่ตั้งอยู่เรียงราย สมุนไพรวิเศษที่หายากชนิดต่าง ๆ ล้วนขึ้นอยู่ทั่วลานบ้าน

ภายในนั้นยังตกแต่งได้อย่างวิจิตรบรรจง ภูเขาน้ำตกจำลอง ทางเดินเชื่อมต่อกัน สายน้ำคดเคี้ยว

สรุปแล้วก็คือคฤหาสน์หลังนี้ล้วนใหญ่โตโอ่อ่า แสดงถึงฐานะของผู้เป็นเจ้าของได้เป็นอย่างดี

เวลานี้บนเกาะที่มีทะเลสาบเทียมขนาดใหญ่ล้อมรอบ ตั้งอยู่ชั้นในของคฤหาสน์ และล้อมรอบไปด้วยต้นไผ่ มีไอหมอกปกคลุมอยู่อย่างหนาแน่น ราวกับแดนเซียนก็มิปาน

ชางหลันกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้านหน้าสุด ส่วนทั้งสองฝั่งซ้ายขวาของเขามีกลุ่มคนที่มีลักษณะท่าทางและรูปลักษณ์แตกต่างกันไป แต่กลับมีไอพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมา

กลุ่มคนเหล่านั้นมีทั้งบุรุษ สตรี คนแก่ และเด็ก บ้างก็มีเขาที่ศีรษะ ล้วนแล้วแต่ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

ใช่แล้ว !

พวกเขาหาใช่คนรับใช้ หรือผู้ติดตามของชางหลันไม่

แต่เป็นเจ้าผู้ปกครองโลกต่าง ๆ ที่ชางหลันได้เชิญมา หลังจากที่เขากลับจากสวรรค์บูรพา

“พี่ชางหลัน ต้องยอมรับว่ายากนักที่จะมีคนคิดเหมือนท่านได้”

ชายชราที่มีเขาอยู่กลางหว่างคิ้ว มีผมและหนวดขาวโพลนท่านหนึ่ง ได้ยกจอกสุราขึ้นขณะเอ่ยกับชางหลันอย่างยิ้ม ๆ

“พี่เขาทอง ท่านอย่าล้อข้าเล่นสิ”

ชางหลันโบกมือไปมาด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็กวาดตามองทุกคนก่อนจะเอ่ยว่า “ทุกท่าน ขอเรียนตามตรง”

“ก่อนที่ข้าจะเริ่มบำเพ็ญเพียรนั้น บรรพบุรุษสี่ชั่วอายุคนของข้าล้วนแต่ยากจน ดังนั้นตั้งแต่เด็กข้าจึงปรารถนาถึงชีวิตอันหรูหราเช่นนี้มาโดยตลอด”

“พวกท่านย่อมรู้ดีว่าช่วงเริ่มต้นในการบำเพ็ญเพียรนั้นจิตใจจะต้องบริสุทธิ์ และเมื่อข้าขึ้นไปยังแดนเซียนโบราณก็ต้องสังหารผู้คนอีกนับมิถ้วน สุดท้ายเมื่อติดอยู่ในรายชื่อเทพแล้ว ก็ยังต้องใช้เวลาอีกหลายแสนปีหรือล้านปี ก่อนจะประสบความสำเร็จเช่นทุกวันนี้ได้”

“บัดนี้ตบะบารมียากที่จะพัฒนาต่อได้แล้ว อีกทั้งความรู้แจ้งในเต๋าก็คงมิอาจสมบูรณ์ได้อีก ดังนั้นข้าจึงได้มีความคิดเช่นนี้ขึ้นมา”

สตรีวัยกลางคนร่างอวบ ใบหน้าสะสวยนางหนึ่งจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ต่อให้จะเป็นเช่นนั้น ทว่าความคิดของพี่ชางหลันก็ยากที่จะมีคนคิดได้อยู่ดี”

ตอนนั้นเอง

“พี่ชางหลัน ต้องยอมรับว่าความอดทนของข้านั้นมีจำกัด”

บุรุษหนุ่มที่อายุยังน้อย และมีนิสัยหุนหันพลันแล่นผู้หนึ่ง ได้ลุกขึ้นพร้อมกับเอ่ยว่า “เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน ท่านช่วยแง้มให้พวกเรารู้ก่อนจะได้หรือไม่ ว่ามีเรื่องสำคัญอันใดกันแน่ถึงต้องให้พี่ผู๋ไปยืนยันที่สวรรค์บูรพาด้วยตนเอง ทั้งยังให้พวกเรามารวมตัวอยู่ที่นี่เป็นนานสองนานเช่นนี้”

“พี่ชิงหลาน ท่านอย่าได้ร้อนใจไป”

ชางหลันส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างมีลับลมคมในว่า “ขอเพียงรอพี่ผู๋กลับมา ข้าจะอธิบายให้ทุกท่านได้ทราบอย่างแน่นอน”

“แต่ก่อนหน้านั้น ข้าจะต้องขอบอกก่อนว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่และมิแน่ว่าอีกมินาน เรื่องนี้อาจจะไปเยือนพวกท่านก็เป็นได้”

“พี่ชางหลัน หรือว่าจะมีความโกลาหลอันใดลามไปยังโลกต่าง ๆ เยี่ยงนั้นหรือ ? ”

“เป็นไปมิได้ เป็นไปมิได้เด็ดขาด หายนะเช่นไรกันจะลามไปยังโลกต่าง ๆ ได้ ช่างน่าขันสิ้นดี”

“ข้าว่ามันก็มิแน่ คิดว่าทุกท่านล้วนทราบดีอยู่แล้วว่าเหนือขึ้นไปจากโลกต่าง ๆ ของพวกเรา ยังมีแดนเซียนโบราณอีกสิบสองแห่งและแดนมารอีกแปดแดน และเหนือขึ้นไปกว่านั้นยังมีโลกเหนือสวรรค์อีกชั้นหนึ่ง”

“แต่โลกเหนือสวรรค์แท้จริงแล้วจะน่ากลัวเพียงใดนั้น จนถึงวันนี้ก็ยังมิมีผู้ใดเคยรู้มาก่อน”

“โลกเหนือสวรรค์คือโลกเช่นไรกันแน่ ? ”

“จริงสิ พี่ชางหลัน หรือท่านทราบบางอย่างเกี่ยวกับโลกเหนือสวรรค์มาเยี่ยงนั้นหรือ ? ”

เอ่ยเพียงเท่านั้น เจ้าผู้ปกครองโลกทั้งหลายต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป ท่าทางของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

พวกเขาต่างหันไปสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางชางหลันที่นั่งอยู่ด้านบน

ชางหลัน “……”

‘พวกเจ้ากำลังเอ่ยถึงสิ่งใดกัน ! ’

‘โลกเหนือสวรรค์อันใดกัน ! ’

‘พวกเจ้าประเมินข้าสูงเกินไปแล้วกระมัง ! ’

‘ข้าจะเคยไปได้ยินเรื่องโลกเหนือสวรรค์มาจากที่ใดกันเล่า ! ’

‘จริงสิ ! ’