ตอนที่ 567
ตอนที่ 567 สหาย กระบวนท่าของเจ้ายังใช้มิได้
October 22, 2026
ตอนที่ 567 สหาย กระบวนท่าของเจ้ายังใช้มิได้
เมื่อเย่ฉางชิงเอ่ยออกมาเช่นนั้น
อวิ๋นจงเอี้ยนย่อมมิกล้าเอ่ยสิ่งใดอีก
แม้ว่าคุณสมบัติวิถีเซียนของอวิ๋นเหอจะสูงส่ง ถึงขนาดทำให้นางยอมรับได้ แต่สำหรับผู้อมตะที่อยู่มานานเช่นพวกนางแล้ว
มิว่าจะยุคสมัยใด ผู้ที่ถูกขนานนามว่าผู้กล้าไร้เทียมทานย่อมมีมากมายนับมิถ้วน
ดังคำกล่าวที่ว่า ความสำเร็จของขุนพลเกิดขึ้นได้จากการสละชีวิตของผู้คน
ผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นเหล่านี้ก่อนที่จะเติบโตขึ้นอย่างสมบูรณ์ ย่อมมีโอกาสที่จะกลายเป็นหินรองเท้าให้ผู้อื่นเหยียบย่ำบนเส้นทางบำเพ็ญเพียร
ต่อให้เป็นอวิ๋นเหอที่สามารถก้าวสู่ระดับเทวาได้ตั้งแต่อายุยังน้อยก็ตาม
ดังนั้นความเป็นตายของอวิ๋นเหอ ความจริงแล้วนางหาได้ใส่ใจไม่
แต่สิ่งที่นางเป็นกังวลก็คืออารมณ์ของท่านเย่ผู้นี้ต่างหาก
เพราะเขาเป็นถึงผู้ที่แม้แต่นางยังมิสามารถคาดเดาได้ หากอีกฝ่ายต้องการจะทำลายเผ่าสวรรค์ทั้งเผ่า หรือสังหารนางขึ้นมา
นางจะทำสิ่งใดได้
คิดถึงตรงนี้ อวิ๋นจงเอี้ยนก็ลอบถอนหายใจออกมา จากนั้นก็ปรายตามองอวิ๋นเหอที่ยังคงมีท่าทางอวดเก่ง
ส่วนเย่ฉางชิงหาได้รีบร้อนกระโดดลงจากเรือวิเศษไม่ เพียงแค่เอามือไพล่หลังและเดินมายังหน้าราวกั้นที่หัวเรืออย่างช้า ๆ
“เจ้าต้องการประลองเช่นไร ? ”
เย่ฉางชิงเอ่ยด้วยใบหน้าที่แฝงรอยยิ้มเรียบนิ่ง ดูสง่างามและอ่อนโยนยิ่งนัก ขณะมองอวิ๋นเหอที่อยู่เบื้องล่าง
“ง่ายมาก”
ดวงตาของอวิ๋นเหอเปล่งประกายเย็นชาออกมา และจ้องเขม็งไปที่เย่ฉางชิงพลางเอ่ยว่า “ข้า อวิ๋นเหอนับตั้งแต่บำเพ็ญเพียรมา ก็ได้บำเพ็ญเพียรสุดยอดวิถีกระบี่มาโดยตลอด”
“ในรุ่นเดียวกันเพียงแค่ใช้กระบี่มังกรคำรามเล่มเดียวก็สามารถเอาชนะได้แล้ว ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ความแตกฉานขั้นสูงในวิถีกระบี่ของข้า เป็นที่เลื่องชื่อไปทั่วทั้งสวรรค์บูรพา”
“ดังนั้นวันนี้ข้าจะออกกระบี่เพียงกระบวนท่าเดียว หากเจ้าสามารถต้านทานกระบวนท่านี้ของข้าได้ จะถือว่าข้าเป็นฝ่ายพ่ายแพ้”
สิ้นเสียง ใบหน้าของเย่ฉางชิงยังคงเรียบนิ่งเช่นเคย เขาแค่พยักหน้ายิ้ม ๆ ให้เท่านั้น
“ดี ข้าเองก็บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่เช่นกัน”
เย่ฉางชิงเอ่ยอย่างเรียบ ๆ “และนับตั้งแต่ที่ข้าบำเพ็ญเพียรมา ข้ารู้แจ้งจิตกระบี่เพียงสองกระบวนท่าเท่านั้น”
“เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน เจ้าออกกระบี่ให้ข้าดูก่อน จากนั้นข้าจะพิจารณาอีกทีว่าควรปล่อยจิตกระบี่ของข้าออกไปหรือไม่”
‘ในเมื่อเจ้าเด็กคนนี้แสร้งทำตัวสูงส่งต่อหน้าข้า’
‘เรื่องการแสดงแม้ว่าข้าจะมิได้มีประสบการณ์มากนัก แต่ก็มีความคุ้นเคยมิน้อยในการแสร้งทำตัวสูงส่ง’
‘และในเมื่อเขาเลือกที่จะประลองวิถีกระบี่กับข้า’
‘ข้าต้องบอกเจ้าด้วยเยี่ยงนั้นหรือ ว่าข้ารู้แจ้งในภาพกระบี่ไร้สิ้นสุดหมดแล้ว ? ’
‘ขอเพียงเจ้ากล้าออกกระบี่ต่อหน้าข้า ข้าก็จะแก้กระบวนท่าทั้งหมดของเจ้าเสีย’
‘มาเลย ! ’
‘วันนี้ข้าจะสอนเจ้าเองว่าการแสร้งทำตัวสูงส่งนั้นเขาทำกันเช่นไร ! ’
ทว่าเมื่อเย่ฉางชิงเอ่ยออกมา ก็ราวกับก้อนหินที่ตกกระทบน้ำจนเกิดระลอกคลื่นมากมาย
และคนของเผ่าสวรรค์ก็เหมือนจะทนมิไหวอีกต่อไป บัดนี้แต่ละคนจึงมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาที่ขมับ ตาแดงก่ำเพราะอยากจะฉีกเนื้อเย่ฉางชิงออกมาให้รู้แล้วรู้รอด
“เจ้าคนผู้นี้จองหองเกินไปแล้ว ถึงกับกล้าเอ่ยวาจาโอ้อวดในเผ่าสวรรค์ของเราเช่นนี้”
“อวิ๋นเหอเก่งกาจเพียงใด เขาเป็นอัจฉริยะที่ไร้เทียมทาน และหาได้ยากในหลายแสนปีที่ผ่านมาเชียวนะ”
“มิใช่ เอ่ยให้ถูกก็คืออัจฉริยะวิธีกระบี่ที่มิเคยมีมาก่อนต่างหาก”
“คิดถึงตอนนั้น ที่อวิ๋นเหอพกกระบี่เข้าไปยังเจี้ยนโจวเพียงลำพัง ทว่ากลับสามารถเอาชนะยอดฝีมือแทบจะทั้งเจี้ยนโจว แม้แต่บรรพบุรุษของราชวงศ์เซียนหมื่นกระบี่ก็ยังกล่าวว่าอวิ๋นเหอเป็นอัจฉริยะวิถีกระบี่ที่มิเคยมีมาก่อนอีกด้วย”
“ก็นั่นนะสิ เพียงห้าร้อยปีก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับเทวาได้สำเร็จ นี่ถือเป็นสุดยอดความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่อดีตที่ผ่านมา อีกทั้งความแตกฉานในวิถีกระบี่ก็ยังมิมีผู้ใดสามารถจินตนาการได้อีกด้วย”
“แต่เมื่อครู่พวกเจ้าได้ยินหรือไม่ ? ”
“เจ้าคนผู้นี้กลับคุยโวท้าทายให้อวิ๋นเหอออกกระบี่ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าตนต้องออกกระบี่ตอบโต้หรือไม่”
“ยิ่งไปกว่านั้นเขายังบอกอีกว่ารู้แจ้งจิตกระบี่เพียงสองท่า เช่นนี้หรือเขาคิดว่าจิตกระบี่เพียงกระบวนท่าเดียวของเขา ก็สามารถทำให้หยวนโจวทั้งแคว้นแยกออกได้แล้วเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“น่าขัน ช่างน่าขันสิ้นดี ! ”
“……”
“……”
เวลาผ่านไปมิกี่อึดใจ