ตอนที่ 568
ตอนที่ 568 ผู้น้อยขอคารวะท่านเป็นอาจารย์ได้หรือไม่ขอรับ ?
October 22, 2026
ตอนที่ 568 ผู้น้อยขอคารวะท่านเป็นอาจารย์ได้หรือไม่ขอรับ ?
เมื่อเห็นภาพนี้คนของเผ่าสวรรค์ที่อยู่ด้านล่างต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป ท่าทางของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
มิต้องบอกก็รู้ว่าความแตกฉานในวิถีกระบี่ของคนผู้นี้ แท้จริงแล้วอยู่ในระดับใดกันแน่
เพราะกระบี่ของอวิ๋นเหอเล่มนี้ เป็นกระบี่เซียนขั้นกลางที่มีอยู่เพียงมิกี่เล่มของเผ่าสวรรค์เท่านั้น
ความแข็งแกร่งของกระบี่เล่มนี้จึงมิเป็นสองรองใคร
อีกทั้งการที่อวิ๋นเหอสามารถใช้กระบี่เซียนเล่มนี้ได้ ก็เพราะพรสวรรค์ในวิถีกระบี่ของเขาถึงระดับที่จิตวิญญาณกระบี่ให้การยอมรับแล้วนั่นเอง
มิเช่นนั้นกระบี่เซียนเล่มนี้คงมิถูกเก็บเอาไว้มาหลายแสนปี โดยมิมีผู้ใดครอบครองเช่นนี้แน่
ทว่าสิ่งที่พวกเขาคาดมิถึงก็คือ คนผู้นี้ยังมิทันลงมือก็สามารถทำลายการโจมตีที่แข็งแกร่งของอวิ๋นเหอลงได้ภายในพริบตา
ประหารเซียน !
จากนั้นก็ใช้เพียงสองนิ้วสามารถทำลายกระบี่เซียนลงได้อย่างง่ายดายอีกด้วย
ดูก็รู้ว่าพลังของคนผู้นี้น่ากลัวเพียงใด !
ความแตกฉานในวิถีกระบี่พิสดารลึกล้ำเพียงใด !
‘ฝีมือเช่นนี้เกรงว่าแม้แต่ท่านบรรพจารย์เองก็คงต้องขอยอมแพ้เสียกระมัง ? ’
‘น่าเหลือเชื่อ ! ’
‘ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก ! ’
‘เดิมทีคิดว่าด้วยตบะบารมีของท่านบรรพจารย์ ถือเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสวรรค์บูรพาแล้ว’
‘แต่ผู้ใดเลยจะคิดว่าจะยังมีผู้ที่น่ากลัวยิ่งกว่าอยู่บนโลกนี้ด้วย’
หลังจากเงียบกันอยู่พักใหญ่
เวลานี้ก็ได้มีคนมองไปที่ร่างสูงโปร่งของเย่ฉางชิง พลางเอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า “ช่วงนี้พวกเจ้าเคยได้ยินบ้างหรือไม่ ว่าแคว้นต่าง ๆ ในสวรรค์บูรพาได้มีผู้ที่ไร้เทียมทานปรากฏกายขึ้น”
“ซึ่งพวกเขาต่างมีเป้าหมายเดียวกันคือ กำจัดผู้ที่ก่อให้เกิดความโกลาหลอันดำมืดทั้งหมด โดยที่พวกเขาต่างเอ่ยถึงคนผู้หนึ่งอีกด้วย”
“ผู้ใดกัน ? ”
“จริงด้วย ผู้ที่ไร้เทียมทานเช่นพวกเขา เหตุใดจึงต้องเอ่ยถึงคนหนึ่งขึ้นมาด้วย”
“จริงสิ เจ้าคงมิได้หมายถึงคนผู้นี้หรอกกระมัง ? ”
“หรือพวกเขาเตรียมร่วมมือกันมาจัดการคนผู้นี้ ? ”
“ผิดแล้ว พวกเจ้าล้วนเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว พวกเขาเรียกคนผู้นี้ว่านายท่าน ด้วยคำสั่งของนายท่านให้กำจัดผู้ที่ก่อให้เกิดความโกลาหลอันดำมืดทั้งหมดให้สิ้นซาก”
“เจ้าหมายความว่านายท่านที่บุคคลไร้เทียมทานเหล่านั้นเอ่ยถึง ก็คือคนผู้นี้เยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“ข้าเองก็มิแน่ใจ นี่เป็นเพียงการคาดเดาของข้าเท่านั้น แต่ตอนนี้ดูท่าแล้วคนผู้นี้น่าสงสัยมากที่สุดแล้ว”
“จริงด้วย ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ โดยเฉพาะความแตกฉานในวิถีกระบี่ที่มิอาจจะจินตนาการได้เช่นนี้”
“ใช่แล้ว ๆ เกือบลืมเรื่องสำคัญไปเลย”
“คนผู้นี้เป็นคนที่ผู้สืบทอดหญิงเฝ้ารอมาตลอด ได้ยินว่าตอนที่ผู้สืบทอดหญิงอยู่ที่โลกเบื้องล่าง เคยเป็นคู่บำเพ็ญเพียรกับคนผู้นี้ด้วยนะ”
“แต่การที่ผู้สืบทอดหญิงเข้าหอบรรพบุรุษเพื่อชำระล้าง แท้จริงแล้วหมายความว่าเช่นไร คิดว่าทุกคนล้วนรู้ดีอยู่แก่ใจ มิหนำซ้ำคนผู้นี้ยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เกรงว่าคงต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเป็นแน่”
“……”
“……”
ขณะที่คนของเผ่าสวรรค์ที่อยู่ด้านล่าง กำลังสนทนากันอยู่นั้น
และเมื่อนิมิตทุกอย่างจางหายไปจนหมดแล้ว
เย่ฉางชิงก็ถูนิ้วไปมาก่อนจะเอามือลง
ต้องบอกว่ากระบวนท่านี้ของอวิ๋นเหอมิได้ร้ายกาจเท่าไรนัก
มิรู้ว่าเป็นเพราะเขาบรรลุระดับติดต่อกันหรือไม่ เพียงแค่ใช้ภาพกระบี่ไร้สิ้นสุดถอดกระบวนท่าของเขาเพียงเล็กน้อย
กระบวนท่าประหารเซียนของอวิ๋นเหอ มิว่าจะเป็นการโคจรของพลังวิญญาณ รวมถึงการมีอยู่ของเจตจำนงแท้จริงของกระบี่ แม้กระทั่งพลังกระบี่ จิตกระบี่ ไอกระบี่ ล้วนถูกเขาถอดได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
ส่วนจะตอบโต้เยี่ยงไรนั้น เขาเพียงแค่ใช้ความแตกฉานในวิถีกระบี่ของตนเอง ใช้ร่างเป็นกระบี่สร้างพลังกระบี่และจิตกระบี่ขึ้นมา
เมื่อกระบี่ของอวิ๋นเหอฟาดฟันลงมา พลังกระบี่และจิตกระบี่จึงเกิดการทำลายตนเอง
ส่วนสาเหตุที่จู่ ๆ กระบี่เซียนเล่มนั้นของอวิ๋นเหอแตกเป็นผุยผง
เย่ฉางชิงเองก็มิเข้าใจเช่นกัน
อาจเป็นเพราะตัวกระบี่เซียนเล่มนั้น คุณภาพของตัวกระบี่อาจมีปัญหาอยู่แล้ว
เมื่อเขาใช้เพียงสองนิ้วบดขยี้ไอกระบี่นั้น จึงเกิดสิ่งที่เรียกว่าการครอบงำ จึงแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย