ตอนที่ 598
ตอนที่ 598 ผู้น้อยยอมเป็นเครื่องสังเวย
October 22, 2026
ตอนที่ 598 ผู้น้อยยอมเป็นเครื่องสังเวย
เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป
ในที่สุดโลงสัมฤทธิ์โบราณใบนี้ก็หยุดอยู่ที่ความสูงหลายสิบจั้ง
ทว่าในวินาทีที่โลงสัมฤทธิ์โบราณใบนี้หยุดลง ฝาโลงพลันสั่นสะเทือนเล็กน้อย
ทันใดนั้น เหมือนมีพลังอันน่ากลัวที่ถูกผนึกมาเนิ่นนานกลุ่มหนึ่งถูกปลดปล่อยออกมา ทำให้ความว่างเปล่าโดยรอบพังทลายลงภายในพริบตา
ขณะเดียวกัน พลานุภาพอันน่ากลัวยิ่งก็ถาโถมเข้าใส่บริเวณนั้นด้วยพลังอันมหาศาล
ตู้ม !
จากนั้นเสียงที่ดังกึกก้องราวกับเสียงอสนีบาตก็ดังขึ้นจากบนท้องฟ้า
ใช่แล้ว !
โลงสัมฤทธิ์โบราณที่อยู่มานานเพียงใดมิอาจทราบได้ใบนั้น ในที่สุดก็เปิดออกเอง
ส่วนภายในโลงสัมฤทธิ์โบราณแท้จริงแล้วเป็นเช่นไรกันแน่
มิเคยมีผู้ใดรู้
มิมีทางรู้
ท่ามกลางสายตาที่หวาดหวั่นมากมาย
เมื่อเสียงอันอื้ออึงและน่าตื่นตระหนกดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
โลงสัมฤทธิ์โบราณที่เต็มไปด้วยความลึกลับใบนั้นก็ค่อย ๆ เปิดออก
เพียงแต่สิ่งที่ทุกคนคาดมิถึง ก็คือ หลังจากที่โลงสัมฤทธิ์โบราณเปิดออกแล้ว ก็มีกลิ่นเหม็นเน่าอันรุนแรงจนแสบจมูกพวยพุ่งออกมาทันที
ขณะเดียวกัน ร่างที่แปลกประหลาดร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ ลอยออกมาจากภายในโลงสัมฤทธิ์โบราณ
ผอมบางและดูแปลกประหลาดยิ่งนัก
คล้ายกับเสื้อผ้าชุดหนึ่ง หรือเงาของคนผู้หนึ่ง
มิใช่ ! ! ! !
มิใช่เสื้อผ้า !
และก็มิใช่เงาคน !
แต่เป็นหนังมนุษย์ที่แผ่พลานุภาพอันทรงพลังออกมา จนแทบสะกดทุกสิ่งบนโลกเอาไว้ภายในพริบตา
นี่มัน ! ! ! !
เป็นเพียงแค่หนังมนุษย์ แต่กลับน่าสะพรึงกลัวได้ถึงเพียงนี้ !
เช่นนั้นตัวตนที่แท้จริงผู้เป็นเจ้าของหนังมนุษย์นี้จะเก่งกาจเพียงใด !
น่าเหลือเชื่อ !
เกินจะจินตนาการได้จริง ๆ !
และสิ่งนี้ก็สามารถยืนยันได้ว่าบางทีเผ่าสวรรค์อาจจะเป็นดังที่ท่านบรรพบุรุษท่านนี้กล่าวเอาไว้ ว่าเป็นหนึ่งในเผ่าราชาของแดนเซียนโบราณในตำนาน
อีกทั้งก่อนหน้านี้บรรพบุรุษท่านนี้ยังได้คุยโวเอาไว้อีกว่า ขอเพียงเขาสามารถสร้างกายเนื้อขึ้นมาได้ ก็จะสามารถพาเผ่าสวรรค์กลับไปยังแดนเซียนโบราณในตำนานอีกครั้ง
“เพียงแค่หนังมนุษย์ยังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ เช่นนั้นตัวตนที่แท้จริงของผู้เป็นเจ้าของหนังมนุษย์นี้จะเก่งกาจเพียงใดกัน ? ”
“ยิ่งไปกว่านั้นหากมิมีสิ่งใดผิดพลาดแล้วล่ะก็ หนังมนุษย์ที่เห็นนี้คงจะเป็นของท่านบรรพบุรุษท่านนั้น”
“ท่านบรรพบุรุษทั้งสองขอรับ ตอนนี้ดูเหมือนว่าสิ่งที่พวกเราเดิมพันเอาไว้จะเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วนะขอรับ”
“เพียงแค่หนังมนุษย์ของท่านบรรพบุรุษท่านนั้นยังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ เช่นนั้นหากเขาสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่ได้สำเร็จเล่า ? ”
“จริงด้วย บางทีอาจจะเหมือนที่ท่านบรรพบุรุษท่านนั้นกล่าวเอาไว้ พวกเรามิจำเป็นต้องก้าวเข้าสู่เส้นทางโบราณ ก็จะสามารถกลับไปยังแดนเซียนโบราณได้เลย”
“……”
“……”
ระหว่างที่เหล่าผู้อาวุโสของเผ่าสวรรค์กระซิบกระซาบด้วยสีหน้าตื่นเต้นยินดีอยู่นั้น
เสียงชราเสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“เด็กน้อย ข้าจะเริ่มแล้วนะ”
“แต่เจ้ามิต้องกังวลไป เพราะข้ามิปล่อยให้เจ้าตายที่นี่อย่างแน่นอน รอข้าสร้างกายเนื้อใหม่ได้สำเร็จแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปยังแดนเซียนโบราณด้วย”
ทันทีที่สิ้นเสียง ตู๋กูชิงเฟิงก็ถูกไอสีดำที่พลุ่งพล่านอย่างรุนแรงยกร่างขึ้น
จนกระทั่งอยู่ในระดับเดียวกับหนังมนุษย์แล้วก็ได้หยุดลง
และในตอนนั้นเอง
ตู้ม !
ตู้ม !
ตู้ม !
มิรู้ว่าเพราะเหตุใด
ซากปรักหักพังต่าง ๆ ในบริเวณนั้นกลับเกิดระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน
วินาทีต่อมา
แสงอันเจิดจ้าราวกับเปลวไฟหลายสายพุ่งขึ้นมาตามซากปรักหักพังที่เกิดระเบิดขึ้น ก่อนจะส่องขึ้นไปทางตู๋กูชิงเฟิงและโลงสัมฤทธิ์โบราณ เหมือนกับกำลังสร้างค่ายกลโบราณลึกลับบางอย่าง
ขณะที่ลำแสงเหล่านั้นอยู่ห่างจากตู๋กูชิงเฟิงเพียงมิกี่จั้งก็พลันหยุดลง
ก่อนจะกลายเป็นป้ายโบราณลึกลับที่มิรู้ว่าสร้างมาจากวัสดุใดตั้งอยู่มากมาย
ป้ายโบราณนี้ดูพิเศษอย่างมาก นอกจากจะมีไอสีดำจาง ๆ แผ่ออกมาแล้ว ตัวป้ายโบราณยังสลักลวดลายโบราณอันซับซ้อนเอาไว้จนแน่นขนัด และแผ่กลิ่นอายโบราณออกมาอีกด้วย
ทว่าในตอนนั้นเอง หนังมนุษย์อันน่าสะพรึงกลัวแผ่นนั้นก็ได้ซ้อนทับทางด้านหลังของตู๋กูชิงเฟิงอย่างเงียบเชียบ
ตู๋กูชิงเฟิงหรี่ตาลง เพราะรู้สึกได้ทันทีว่าเลือดลมและพลังวิญญาณภายในกายตน ได้วิ่งไปรวมกัน ณ จุด ๆ หนึ่งที่อยู่ทางด้านหลังอย่างมิอาจควบคุมได้