บทที่ 11

จากวันนั้นอารญาก็ไม่ได้พบหน้าธีรเดชอีกเลย มีข่าวเขาควงนางเอกสาวออกงานสังคมให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง ภาพบาดตาบาดใจที่ปรากฏตามสื่อโซเชียลทำให้เธอเลิกเล่นโซเชียล เก็บตัวเงียบ กระทั่งถึงช่วงที่จะขึ้นมหา’ลัยปีสอง อารญาก็ได้ยินข่าวจากเพื่อนร่วมคณะ ว่าธีรเดชได้ประกาศจะหมั้นหมายกับมนธิราอย่างเป็นทางการ การหมั้นของทั้งคู่ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเป็นที่กล่าวขวัญว่าพวกเขาเหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก

ทุกชีวิตย่อมมีทางเดินของตัวเอง อารญาย้ายออกจากคอนโดมาเช่าหอพักแถวหน้ามหาวิทยาลัย เพื่อลดค่าใช้จ่าย อีกทั้งรับทำงานพิเศษเพิ่ม เพื่อที่ตัวเองจะไม่ได้เป็นภาระของบิดา

ทันทีที่มาถึงร้านอาหารกึ่งผับดังที่อยู่ไม่ไกลจากหน้ามหาวิทยาลัย อารญาก็เดินเข้าไปทักทายเจ้าของร้านที่ออกมารอรับ เพราะเป็นห่วงว่าเธอจะถูกพวกขี้เมาลวนลามเหมือนในคราแรกที่เธอมาเหยียบที่นี่

“พี่พีท หวัดดีค่ะ” อารญายกมือไหว้

“หวัดดีครับน้องอาย วันนี้มาเร็วนะ”

พลช เมฆาพยัคฆ์ เอ่ยทักทายสาวน้อยหน้าใสด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม แน่นอนว่าอารญามองคนออก ภายใต้ท่าทางใจดีนั่นย่อมซ่อนคมเขี้ยว และพิษสงเอาไว้ไม่น้อย

“พรุ่งนี้อายมีเรียนเช้า ก็เลยอยากขอกลับเร็วหน่อยค่ะ” อารญาเอ่ยตอบไปตามความเป็นจริง

“แล้วกินอะไรมายัง”

“ก่อนมาอายไปกินข้าวกับเพื่อนมาแล้วค่ะ”

“โอเค งั้นขึ้นไปข้างบนกันดีกว่า”

ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินนำไปยังห้องหนึ่งที่อยู่บนชั้นสองของร้าน

“ถ้าน้องอายทำไม่เสร็จก็เอาไว้วันหลังก็ได้นะ จะกลับเมื่อไหร่ก็ไปเคาะห้องข้างๆ เดี๋ยวพี่จะให้คนไปส่ง”

คนที่ภายนอกดูนุ่มนวลแต่ทว่ามีมุมเถื่อนๆ เอ่ยบอก หลังจากขนบัญชีที่เธอทำไม่เสร็จเมื่อคราวที่แล้วออกมาให้สะสางต่อ ที่ไม่ให้เธอเอากลับไปทำที่หอเพราะกลัวข้อมูลจะรั่วไหล

พลชล็อกประตูให้ แล้วปล่อยให้เธอทำงานของเธอไปแบบไม่ให้ใครเข้ามารบกวน อารญานั่งทำบัญชีด้วยท่าทางขะมักเขม้น แต่ผ่านไปราวยี่สิบนาทีปากอิ่มก็เริ่มอ้าออกหาวหวอดๆ

“โอยยยย…ง่วงจังเลย”

เสียงเนือยๆ โอดครวญด้วยสภาพตาจะปิดอยู่รอมร่อ ทนไม่ไหวก็ซบหน้าลงไปกับโต๊ะที่มีโน้ตบุ๊ค เครื่องคิดเลข และแฟ้มวางเรียงรายตั้งอยู่ตรงหน้า แล้วพึมพำด้วยความหงุดหงิดให้ตัวเอง