ตอนที่ 1
Chapter 1 มึงชอบยัยนั่นหรือไง
November 4, 2026
ในคลาสเรียน มหาวิทยาลัยXXX
“ก็กูบอกแล้วว่าควีนดาร์กแม่งสุดจริง เฉือนชนะแชมป์เก่ารุ่นใหญ่ที่ว่าเก๋าสนามไปได้แบบนั้น”
“นั่นดิแม่ง เมื่อคืนโคตรเดือด”
“แต่ตอนแข่งรอบของไอ้วินเมื่อคืน รถมันพังยับเลยนะมึง น่าจะต้องซ่อมพักใหญ่กว่าจะกลับลงสนามได้”
“โอ๊ยยย มันมีรถตั้งกี่คัน แค่นี้ไม่ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก ไอ้หล่อที่โคตรพ่อโคตรแม่โคตรรวยย”
“แดกตีนกูหน่อยไหม เผื่อมันจะทำให้พวกมึงหุบปากได้บ้าง”
คนเป็นเจ้าของประเด็นเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยหน่ายจะฟังพวกเพื่อนในกลุ่ม ที่เอาแต่พูดคุยกันเรื่องรถและของพนันไม่หยุด ราวกับชีวิตนี้ติดการพนันไปแล้ว
วินเนอร์ส่ายหัวแล้วทรุดตัวลงนั่งที่ว่างข้างๆ ของคนในกลุ่ม เพราะมาสายเป็นคนสุดท้ายเลยเหลือเพียงเก้าอี้ชั้นล่างสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาดีกรีเดือนคณะเลยต้องหอบเอาร่างสมบูรณ์แบบนั่งลงตรงนั้น
จริงๆ ก็เป็นข้อดีอยู่ เพราะจากมุมนี้เขาจะมองเห็นใครบางคนได้ชัดเจนและบางครั้งก็ได้ยินเธอคนนั้นคุยกับเพื่อนของตัวเองด้วย
ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลเข้มจับจ้องใครคนหนึ่งที่นั่งเยื้องไปข้างหน้าเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็จำไม่ได้ จริง ๆ เขาไม่ได้ตั้งใจจะมองเท่าไหร่นัก แต่ยัยนั่นดันชอบทำตัวแปลกๆ บางทีก็นิ่งเงียบจนน่าตกใจ แต่บางทีก็เอ๋อแดก เช่นตอนนี้
“อะไรเนี่ย ปากกาเราหายไปไหนนะ? อาชิเห็นปากกาเราไหม?”
“ก็ถืออยู่ในมืออีกข้างไม่ใช่หรือไง ยัยพีช”
“โอ๊ะ จริงด้วย! อาชิทำไมแว่นมันมัวๆ แบบนี้เนี่ย”
“ได้เช็ดบ้างหรือเปล่าล่ะ นี่ใส่แว่นทุกวันจริงไหม ทำไมเรื่องแค่นี้ไม่รู้”
ชายหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้น คิดแล้วก็ทั้งตลกทั้งหงุดหงิดใจแทนเมื่อเห็นท่าทางป้ำๆ เป๋อๆ ของยัยแว่นนั่น จนเผลอหลุดขำออกมาชั่วขณะ ทำเอากลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่มองมาทางเขาจนคอแทบเคล็ด
“ไอ้วิน มึงโอเคดีใช่ไหมวะ?” เต้เอ่ยถาม
“สมองยังปกติแน่นะเพื่อนกู หรือเมื่อคืนหัวมันแม่งไปกระแทกโดนอะไรจริงๆ วะ กูเป็นห่วงนะเนี่ย”
“หุบปาก” วินเนอร์พูดเสียงเข้มเมื่อเพื่อนสองคนแรกพูดอะไรเพ้อเจ้อ
“ก็พวกกูคุยเรื่องการแข่งแบบเครียดฉิบหาย แต่มึงเสือกขำ”
“นั่นดิ ถ้าไม่ได้บ้าแล้วเป็นห่าอะไรเอ่ย”
“หรือมึงแอบมองยัยนั่นอีกแล้ว” คราวนี้เป็นกัส เพื่อนที่สนิทที่สุดในกลุ่มของเขาที่เอ่ยถามเสียงเรียบ
วินเนอร์ชะงักนิ่ง นี่เขาโดนไอ้พวกเหี้ยนี่จับสังเกตได้เหรอ นี่ไปเผลอมองยัยนั่นบ่อยขนาดนั้นเลยหรือไง
“ไอ้หล่อกูสนใจสาวว่ะ คนไหนวะไอ้กัส”
“คนนั้น” กัสชี้นิ้วไปทางยัยแว่นหน้าตาจืดใส่เสื้อคาดิแกนเชยๆ ที่นั่งอยู่ไม่ไกลมาก “เสื้อคลุมสีน้ำตาล”
“เหี้ยยย เอาจริงดิ ยัยป้านั่นอะนะ”
เมื่อรู้ว่าเป็นคนไหน ทั้งกลุ่มก็ถึงกับงงแตก วินเนอร์จึงบอกปัดทันที สมองมีไว้คั่นหูกันหรือไง ใครมันจะไปมองยัยนั่นกัน!
“เดี๋ยวปากมึงได้แดกตีนจริงๆ ละไอ้เหี้ยกัส กูจะไปมองยัยเฉิ่มนั่นให้เสียสายตาทำไม”
“อ๋องั้นเหรอ งั้นสินะ งั้นเอางี้ดิ”
“อะไร” วินเนอร์ถามออกไปเมื่อเห็นความกวนส้นตีนของกัส รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลอยู่บางอย่าง
“แอบชอบยัยนั่นเหรอ”
“ไม่ได้ชอบ”
“หึ งั้นพวกกูท้ามึง ให้ไปหลอกฟันยัยนั่นให้ได้ก่อนปิดเทอม”