ตอนที่ 5 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน จบ

“คุณไม่มีวันเหมือนเรย์” ต้นน้ำพูดน้ำเสียงเย็น กิริยาเย็นชา ทำให้อนวินท์ยิ่งโมโห ชายหนุ่มจับต้นแขนแน่น

“นี่ปล่อยนะ ฉันเจ็บ” ต้นน้ำนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“ไม่ จนกว่าเราจะคุยกันให้รู้เรื่อง ทั้งเรื่องลูกและเรื่องของเรา” อนวินท์พูดจนชิดริมฝีปาก

ต้นน้ำหันหน้าหนี ยิ่งยั่วยุให้ชายหนุ่มยิ่งโมโห อนวินท์จับที่คางให้หญิงสาวหันมาเผชิญหน้า ต้นน้ำตกใจเมื่อชายหนุ่มมีกริยาที่ก้าวร้าว แล้วก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อริมฝีปากของชายหนุ่มบดขยี้รุนแรงจนต้นน้ำตั้งตัวไม่ทัน อนวินท์จูบหนักหน่วงจนเรียกได้ว่าจูบไม่ให้หญิงสาวตั้งตัว หญิงสาวรู้สึกถึงความเจ็บที่ริมฝีปากเมื่อชายหนุ่มระดมทั้งจูบและกัดจนหญิงสาวทั้งรู้สึกวาบหวิวและเจ็บระคนกัน อนวินท์รู้สึกถึงแรงต่อต้านเมื่อพยาบาลสาวทั้งทุบที่ไหล่ และอีกมือจิกที่หลังยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้ชายหนุ่มยิ่งบดขยี้รุนแรง ปลายลิ้นของชายหนุ่มทะลุเข้าสำรวจริมฝีปากบาง มือของหญิงสาวเริ่มอ่อนแรงเมื่ออีกฝ่ายรุกหนักจนต้นน้ำรู้สึกวาบหวิว และต้องตกใจเมื่อชายหนุ่มอุ้มให้หญิงสาวขึ้นไปนั่งบนอ่างน้ำเพื่อลดการต่อต้านให้น้อยลง ริมฝีปากทั้งสองจูบทั้งหนักหน่วงรุนแรงก่อนจะลดระดับเป็นความอ่อนหวาน ทั้งสองกำลังจะตกในภวังค์เสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ปลุกให้ทั้งสองได้สติ

ประกาศ เรียนเชิญคุณหมออนวินท์ที่ห้องอาจารย์หมออำนวยด้วยค่ะ ประกาศอีกครั้ง ขอเรียนเชิญคุณหมออนวินท์ที่ห้องอาจารย์หมออำนวยด้วยค่ะ

ต้นน้ำได้สติผลักชายหนุ่มสุดแรง สปริงตัวลงจากอ่าง แล้วจะออกจากห้องน้ำแต่อนวินท์จับที่ข้อมือไว้ ต้นน้ำสะบัดปลายมือตบที่ใบหน้าชายหนุ่มสุดแรง

“อย่าทำแบบนี้กับฉันอีก เกรงใจแฟนฉันด้วย” ต้นน้ำพูดแล้วเจ็บที่หัวใจแปลบที่ต้องพูดกับสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจ

อนวินท์รู้สึกเจ็บที่ใบหน้า แต่สิ่งที่หญิงสาวพูดทำให้เจ็บที่หัวใจยิ่งกว่า อนวินท์เค้นยิ้มพูดด้วยแววตามุ่งมั่น

“ได้จูบน้ำอีกครั้งเหมือนคนที่ตกนรกแล้วได้ขึ้นสวรรค์ แล้วเมื่อกี้ที่น้ำพูดก็ทำให้พี่ตกนรกอีกครั้งบอกไว้เลยนะน้ำ พี่จะเรียกร้องสิ่งที่เป็นของพี่ทุกอย่างให้กลับมาเป็นของพี่ ไม่ว่าจะเป็นลูก หรือตัวน้ำเอง คอยดู” อนวินท์พูดจบ ก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว

ต้นน้ำทรุดตัวนั่งลงในห้องน้ำ น้ำตาไหลด้วยความเจ็บปวด แล้วรู้สึกถึงความยุ่งยากที่จะตามมาในไม่ช้าเพราะเธอรู้ดีว่าอดีตสามีต้องทำตามที่พูดได้อย่างแน่นอน ที่เขาต้องเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นพ่อและต้องช่วงชิงน้องนนท์ไปดูแลอย่างแน่นอน หญิงสาวนั่งพับเพียบไปกับพื้นห้องน้ำ ใบหน้าซบที่ฝ่ามือร้องไห้รู้สึกท้อแท้กับปัญหาที่จะตามมาในไม่ช้า ตลอดเกือบสี่ปีที่ผ่านมา แม้ว่าต้นน้ำจะพยายามทำตัวเหมือนเข้มแข็ง แต่มีบ่อยครั้งที่เวลาถอดหน้ากากออกหญิงสาวรู้สึกถึงความอ่อนแอที่ก่อตัวขึ้นเป็นครั้งคราว ในขณะที่อนวินท์รู้สึกเจ็บแปลบรู้สึกชาไปทั่วหัวใจ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่เป็นภรรยามีท่าทางเย็นชาและเปลี่ยนไปจากที่ตนเคยรู้จัก ความเจ็บปวดกำลังจะแปลเปลี่ยนเป็นความอยากเอาชนะ อนวินท์มั่นใจว่าเด็กชายนนทวัตรเป็นลูกชายของตนเองร้อยเปอร์เซ็นต์ และอนวินท์พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เลี้ยงดูเด็กชายอย่างถูกต้อง เมื่อนึกถึงใบหน้าของเด็กชายตัวน้อยก็ทำให้อนวินท์รู้สึกเอ็นดูและรักขึ้นมาทันที ชายหนุ่มสัญญากับตัวเองว่าภายในสามเดือนที่มาทำงานโครงการแลกเปลี่ยนแพทย์ เขาจะต้องได้ทั้งอดีตภรรยาและลูกน้องกลับไปกรุงเทพฯ พร้อมกับตนเองให้ได้ อนวินท์คิดอย่างมุ่งมั่น