บทที่ 6

- ปัจจุบัน -

หญิงสาวเดินกางร่มตากฝน ที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก เพื่อออกมาเตรียมไปเรียน เนื่องจากไม่อยากขาดวิชาที่สำคัญ เฉกเช่นวันนี้ เพราะอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เธอก็จะเรียนจบแล้ว ชีวิตของเธอเริ่มจะดีขึ้น และนับวันรอวันที่จะได้หลุดพ้น ไปมีชีวิตของตัวเองสักที

ปี้น ๆ ๆ

และในตอนนั้นเสียงแตรรถยนต์ก็ดังขึ้น จนทำให้เธอต้องหันไปมอง ก็พบกับผู้ชายคนที่เธอไม่ชอบที่สุดในชีวิต กำลังมองอย่างเยาะเย้ยอยู่

"ขึ้นรถสิ" เขาพูดเสียงเรียบ

"..." เธอก็เพียงแต่มองและไม่สนใจ ก่อนจะเดินสาวเท้าไปให้ไวกว่าเดิม เพื่อจะรีบให้ถึงป้ายรถเมล์

"ฟ้าใส!" คนที่อยู่ในรถก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง เขาไม่ชอบเลยที่มีคนขัดใจแบบนี้

ด้านเธอเองก็กึ่งเดินกึ่งวิ่ง เพราะไม่อยากสนใจคนที่เรียกเธออยู่ จนในที่สุดก็ถึงป้ายรถเมล์ พร้อมกับชุดที่เปียก เห็นสภาพตัวเองผ่านกระจกที่อยู่ตรงนั้น ก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา ด้วยความเหนื่อยหน่าย คุณภาพชีวิตติดลบมันเป็นแบบนี้นี่เอง

ปี้น ๆ ๆ ๆ ๆ

ยิ่งเห็นเธอไม่สนใจ เขาก็ยิ่งอยากเอาชนะมากขึ้น มาจอดรถหรูตรงป้ายรถเมล์ แบบคนที่ไม่สนใจอะไร พร้อมกับบีบแตรรถให้มากกว่าเดิม จนทำให้เธอเหลียวมองซ้ายขวา และในที่สุดก็เดินมาหาเขาได้

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" เธอที่เห็นท่าทีที่เขาไม่มีทางหยุด ก็เดินไปต่อว่าในทันที พร้อมกับฝนที่ตกลงมาหนักกว่าเดิม จนตอนนี้รถเมล์ก็ถึงป้ายแล้ว แต่รถเขายังจอดขวางอยู่ คนที่รอรถเมล์อยู่ก็มอง ด้วยสายตาที่ตำหนิ

"ขึ้นรถ!"

"ไม่"

"เดี๋ยวนี้!!!"

ภายในรถ

เธอที่ฝืนใจขึ้นรถมาแต่โดยดี ก็เอาแต่นั่งเงียบ พร้อมกับหันหน้าไปดูวิวทิวทัศน์ โดยไม่สนใจเจ้าของรถเลยสักนิด

"เปียกอย่างกับลูกหมา"

"..." นี่ไม่ใช่ครั้งแรกกับคำพูดร้ายกาจแบบนี้ เพราะมันจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง ที่เขาได้อยู่กับเธอ จนเธอเองพยายามมองข้าม และทำความรู้สึกให้ชิน เพื่อจะได้ไม่ต้องสนใจ

ยิ่งเห็นเธอเงียบแบบนี้ คนอยากเอาชนะอย่างเขา ก็ยิ่งมีอารมณ์ที่เดือดดาลขึ้น ในชีวิตเขา มีแต่เธอคนเดียวที่พยศแบบนี้ และมันก็เป็นแบบนี้มาตลอด

Rrr Rrr Rrr

และในตอนนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอก็หยิบออกมา พร้อมกับมองชื่อที่อยู่ในจอ ก่อนจะยิ้มบาง และกดรับสายในทันที

"ว่าไง"

(วิลล์ : วันนี้แกว่างไหม)

"ตอนไหน"

(วิลล์ : ช่วงเย็น ซัก 5 โมงเย็นก็ได้)

"5 โมงเย็นเหรอ ได้สิคะดาราดังนัดทั้งที ที่ไหนก็ส่งโลเคชั่นมาก็แล้วกัน"

เอี๊ยดดดดด

"อ๊ายยยย" เธอก็ต้องตกใจร้องขึ้นเสียงดัง เมื่ออยู่ ๆ คนที่ขับรถอยู่ก็เบรคกระทันหัน

(วิลล์ : ฟ้าใสแกเป็นอะไรหรือเปล่า)

"เบรคทำไม" เธอก็หันไปมองเขาด้วยสายตาที่เอาเรื่อง ก็เห็นว่าเขามองเธออย่างไม่พอใจอยู่

"คุยกับใครนักหนา ไม่มีมารยาท"

"เอ่อ วิลล์แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันโทรหาอีกที"