ตอนที่ 2 หย่า

“ผมเอง”

“คุณดื่มมานี่…”

“ใช่ ดื่มกับเพื่อนๆ มานิดหน่อย”

มีเสียงน้ำไหลดังขึ้นจากห้องน้ำ เลนอร่าขมวดคิ้ว เธอพลิกตัวและหลับไม่สนิท

เตียงส่วนที่อยู่ติดกับเธอยวบลงไปขณะที่มือใหญ่ข้างหนึ่งวางลงที่เอวของเธอ ลูบไล้ลงไปตามเรือนร่างอ้อนแอ้น

“อืม ไม่ใช่คืนนี้นะ…” เลนอร่าพูดโดยไม่ลืมตา แม้จะครึ่งหลับครึ่งตื่นก็ยังห้ามชายหนุ่มไว้โดยไม่รู้ตัว เพราะเกรงจะกระทบกระเทือนลูกในท้อง

มือนั้นชะงักอยู่ที่แผ่นหลังของเธอ “หลับซะ”

เลนอร่าเหนื่อยมาก ไม่ช้าจึงผล็อยหลับไป

เช้าวันต่อมา เลนอร่ารู้สึกตัวตื่นบนเตียงที่เย็นเยือก มีเพียงรอยยับย่นเล็กน้อยที่บ่งบอกว่าเมื่อคืนมีใครคนหนึ่งอยู่ตรงนั้น

เธอออกจะหงุดหงิด

ทำไมเมื่อคืนเราถึงเผลอหลับไปได้? แต่ไม่เป็นไร ก็บอกเขาวันนี้แหละ

หลังจากเตรียมตัวพร้อม เลนอร่าไปที่ตู้เสื้อผ้าและหยิบสูทสีขาวออกมาให้แซ็คคารี่ เพราะการตั้งครรภ์ของเธอคือโอกาสที่น่ายินดี หญิงสาวจึงเลือกเน็กไทลายทางสีแดงมาวางไว้ที่ปลายเตียง

แซ็คคารี่กลับจากการออกวิ่งตอนเช้าแล้ว และกำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยสวมชุดอยู่บ้านแบบลำลอง ชายหนุ่มมองเลนอร่าที่กำลังลงบันได จากนั้นวางเอกสารในมือและเปรย “มากินกันเถอะ”

หลังอาหารเช้า เลนอร่าสูดหายใจลึก ความยินดีและคาดหวังปรากฏชัดทางสีหน้า “แซ็ค ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกคุณค่ะ”

ถ้าเขารู้ว่าเรากำลังจะมีลูกด้วยกัน เขาคงมีความสุขแน่ จริงไหม?

“ผมก็มีเรื่องที่ต้องบอกคุณเหมือนกัน” แซ็คคารี่พูดอย่างสุขุม

“ถ้างั้นคุณพูดก่อนเลย” เลนอร่าพูด รอยยิ้มหวานของเธอมีแววเขินอาย

“เลนอร่า เราหย่ากันเถอะ” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน หยิบเอกสารบนโซฟามายื่นให้เธอ “คุณอ่านข้อตกลงการหย่าซะ ถ้าขัดข้องตรงไหนก็บอกผม ผมจะพยายามทำตามเงื่อนไขของคุณอย่างเต็มที่”

หัวใจของเลนอร่าหยุดเต้นไปชั่วครู่ขณะมองแซ็คคารี่อย่างประหลาดใจ

หัวสมองของเธอว่างเปล่า และคิดว่าตัวเองหูฝาด

เลนอร่าใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะพูดออก เธอทวนคำอย่างงุนงง “หย่า?”

เขากำลังจะหย่ากับเรา? เราก็เข้ากันได้ดีนี่นา ทำไมปุบปับถึงคิดจะหย่า?