ตอนที่ 4 รักแรกของเขา

เลนอร่าถือโทรศัพท์ไว้ เจ็บปวดหัวใจจนแทบหายใจหายคอไม่ออก

แปลว่าทันทีที่ลงจากเครื่อง แซ็คคารี่ก็พาซูซานนาไปพบปะเพื่อนฝูงของเขา ทุกคนรับรู้และอวยพรให้ เราคือคนเดียวที่ถูกซุกไว้ในมุมมืด

ตลอดสามปีนี้ มีแต่ตระกูลฟูลเลอร์ที่รับรู้เรื่องการแต่งงานของเธอกับเขา

แซ็คคารี่ไม่เคยแนะนำเธอให้เพื่อนฝูงของเขารู้จัก ซึ่งแม้จะเคยพบกัน คนเหล่านั้นก็เข้าใจว่าเธอเป็นลูกบุญธรรมของตระกูลฟูลเลอร์

คนขับรถมาที่โรงรถเพื่อนำรถออกไป และเห็นเลนอร่ายังนั่งอยู่ในรถของเธอ เขาร้องเรียกอย่างสงสัย “คุณนายฟูลเลอร์ครับ?”

เลนอร่ารีบปาดน้ำตา เธอแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินและสตาร์ทรถออกไปเดี๋ยวนั้น

เธอจะไม่นำเอาอารมณ์ส่วนตัวไปยังที่ทำงาน

ตอนนี้ก็ทำได้แค่ใช้งานเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง

เลนอร่าหาอีเมลของแซ็คคารี่ แนบเอกสารโครงงาน แล้วกดส่ง

ไม่ช้าแซ็คคารี่ก็ตอบ เขายังคงกระชับรัดกุมเช่นเคย: อนุมัติ คอยติดตามผลด้วย

เลนอร่าชะงัก เธอตอบแค่ “ได้ค่ะ” และรีบมอบหมายงาน

หลังเลิกงาน หญิงสาวได้รับข้อความจากแซ็คคารี่: คืนนี้มีธุระ กลับบ้านเลย ไม่ต้องรอผม

เลนอร่าเม้มปาก ความเจ็บปวดอีกระลอกพลุ่งพล่านในตัวราวกับเข็ม นิ้วของเธอสั่นเทาขณะพิมพ์: โอเค

ที่ผ่านมา ตัวเธอถือเป็นบุคลากรระดับสูงคนหนึ่งของฟูลเลอร์กรุ๊ป แซ็คคารี่จะแจ้งเธอเรื่องงานสังคมหรือบุคคลที่เขาจะไปพบ

แต่ตลอดสองวันนี้ เขาทอดทิ้งเธอด้วยคำพูดสั้นๆ “มีธุระ”

เลนอร่าคิดว่าเขาคงอ้างแบบนั้นเพื่อไปอยู่กับซูซานนา

แซ็คคารี่: ผมมีของขวัญให้คุณตอนที่เดินทางไปเจรจาธุรกิจ แต่ลืมให้ มันอยู่ในกระเป๋าเดินทาง คุณหยิบเองนะ

เลนอร่า: โอเค

แซ็คคารี่พลันรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับคำตอบห้วนสั้นที่ได้รับ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้พลางหยิกดั้งจมูกตัวเอง

ผู้ช่วยของเขา, ไมลส์ แลงแคสเตอร์ เคาะประตู “คุณฟูลเลอร์ คุณคาร์สตันมาถึงแล้วครับ”

เลนอร่าออกจากออฟฟิศ ได้ยินพนักงานสองสามคนที่ยังอยู่พูดคุยซุบซิบกัน

“ผู้หญิงที่เพิ่งมาหาคุณฟูลเลอร์น่ะเป็นแฟนของเขาหรือเปล่า? เธอหุ่นดีมากเลย!”

“น่าเสียดายที่สวมหน้ากาก”

“พวกเธอรู้สึกไหมว่าดวงตาของแฟนคุณฟูลเลอร์น่ะคล้ายซูซานนา คาร์สตัน?”