บทที่ 101 สารภาพ

"นี่คุณอยากให้ผมมีลูกกับ แนนซี่ แซนเดอร์ มากเหรอ?

เวอเรียนตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง "เซย์นไม่ใช่ลูกของคุณกับแนนซี่ แซนเดอร์เหรอ?"

คิ้วของฮีลตันขมวดแน่น ขณะที่เขามองเธอยกมือขึ้นและตีหน้าผากของเธออย่างหนัก "คุณคิดว่าผมเป็นใคร? แนนซี่ แซนเดอร์ เป็นภรรยาของพี่ชายผม ผมจะมีลูกกับเธอได้อย่างไร?"

"จริงเหรอ?"

อารมณ์ของเวอเรียนรู้สึกแปรปรวนอย่างหนัก อารมณ์เธอขึ้น และลงอย่างรุนแรง เธอจ้องตรงไปที่เขา หลังจากเห็นฮีลตันพยักหน้าเธอก็มีความสุขในหัวใจของเธอราวกับว่ามีกระต่ายตัวหนึ่งกระโดดขึ้นและลง

ในความเป็นจริง เธอยังยืนเขย่งปลายเท้าแล้วกอดคอของเขา

ฮีลตันเริ่มต้นด้วยการกอดอย่างฉับพลันนี้ และหลังจากหยุดสองถึงสามวินาทีมือใหญ่ของเขาวางเบา ๆ บนหลังของเวอเรียน

คางของเวเรียวางอยู่บนไหล่ของเขา ไม่มีการแยกจากกัน ความคิดของเธอต่อฮีลตันก็กล้าหาญมากขึ้น "ก่อนหน้านี้ฉันเป็นคนที่เข้าใจคุณผิด ฮีลตัน ฉันขอโทษ"

เขาผลักเธอออกไปเล็กน้อย แต่มือใหญ่ของเขายังคงจับเอวของเธอ ดวงตาสีเข้มที่แผดเผาของเขาจ้องมองเธอ "ผมไม่ยอมรับคําขอโทษด้วยคำพูด ฉันชอบสิ่งที่เป็นประโยชน์มากกว่า"

เวอเรียนเข้าหาเขาหลับตาลง ขณะที่เธอยกใบหน้าขึ้นรอจูบ

อย่างไรก็ตามหลังจากรอจูบเป็นเวลานาน มือใหญ่ที่วางอยู่บนเอวของเธอปล่อยเธอ

เมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอก็เห็นเขากำลังมีรอยยิ้มที่ลึกซึ้งและหยอกล้อ "คุณใจร้อนมากเหรอ?"

"คุณคือคนที่รอไม่ได้นะ!"

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนที่บอกว่าเขาต้องการคําขอโทษที่เป็นประโยชน์มากขึ้น และตอนนี้เขาล้อเล่นกับเธออีกครั้ง!

เธอหันหลังกลับอย่างงง ๆ และกําลังจะจากไป ฮีลตันคว้าเธอและแตะนิ้วยาวของเธอบนริมฝีปากบาง ๆ ของเขาด้วยความตั้งใจที่ชัดเจน

ใบหน้าของเวอเรียนร้อนมาก เธอเหงยหน้าอย่างกล้าหาญและจูบริมฝีปากบาง ๆ ของเขา

จูบที่พริบตาเดียว กลับเป็นที่น่าจดจํามากสําหรับฮีลตัน

ความรู้สึกหมอกนี้สวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ เป็นเวลาเกือบสิบปีแล้วตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ฮีลตัน "ออกเดทด้วยความรัก" ซึ่งเป็นตอนที่เขาอยู่ในวิทยาลัย ฮีลตัน ฟัดด์ ลืมความรู้สึกตกหลุมรักมานานแล้ว

ในเวลาเดียวกันเมื่อเขาตกหลุมรัก เขามีเหตุผลและสงบกว่าคนอื่น ๆ และจะไม่สูญเสียการควบคุมเลย

อย่างไรก็ตามความรู้สึกที่เวอเรียนนํามาให้เขาคือ ความรู้สึกที่ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนให้เขามาก่อน

ความรู้สึกนี้เติมเต็มช่องว่างในหัวใจของเขาจนเต็ม แม้แต่จูบง่าย ๆ ก็ทําให้หัวใจของเขาเอ่อล้น

เมื่อเห็นเขาจ้องมองเธออย่างครุ่นคิด เวอเรียนกอดเอวของเขาเบา ๆ ด้วยมือทั้งสองข้าง "คุณกําลังคิดอะไรอยู่?"

"ผมสงสัยว่าทําไมคุณถึงแน่ใจนักว่าเซย์นเป็นลูกของผมกับแนนซี่"

พูดถึงเรื่องนี้ เวอเรียนก็โกรธและขมวดคิ้ว "แนนซี่ให้ฉันดูรายงานผลดีเอ็นเอระหว่างคุณกับเซย์น มันเขียนไว้อย่างชัดเจนในเอกสารอย่างเป็นทางการ ฉันก็เลยเชื่อมัน"

หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็ได้พบกับสายตาที่ดุเดือดของฮีลตันและหดคอของเธอลงโดยไม่รู้ตัว

"มันไม่สามารถตําหนิว่าคุณเข้าใจผมผิด ผมไม่เคยคาดคิดว่าแนนซี่จะปลอมรายงานการทดสอบความเป็นพ่อ"

"คุณปฏิเสธที่จะแต่งงานกับผมเพียงเพราะเรื่องนี้?"

เวอเรียนเม้มริมฝีปากของเธอ "นั่นไม่ใช่ทั้งหมด ฉันรู้สึกว่าคุณต้องการแต่งงานกับฉันเพราะ เจลลี่ บีน และเพราะคํารบเร้าของนายใหญ่ สําหรับเราที่จะแต่งงาน ฉันรู้สึกว่าคุณไม่สนใจว่าคนที่คุณแต่งงานด้วยคือใคร แม้ว่าเราจะมี เจลลี่ บีน แต่ความเข้าใจระหว่างเรานั้นยังไม่มากพอ ฉันไม่รู้แม้กระทั่งความชอบของคุณ การแต่งงานเป็นสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์มาก ฉันไม่อยากล้อเล่นกับมันแบบนี้"