บทที่ 1038 เลิกกับฉันเก้าล้าน

แยนนี่จิกนิ้วลงบนฝ่ามือ เธอลุกขึ้นยืนต่อหน้าเขา "คุณไม่ต้องเตือนให้ฉันเจียมตัวหรอก เชนน์ ฉันเข้าใจว่าคุณหมายความว่ายังไง ถ้าคุณจะร่วมมือกับตระกูลจาร์คอร์ป งั้นความสัมพันธ์ของเราก็จบลงตรงนี้!"

เชนน์กำหมัดด้วยความโกรธ "ความสัมพันธ์ของเราจบลงตรงนี้งั้นเหรอ? คุณกำลังขู่ผมเหรอ แยนนี่?"

"ฉันไม่ได้ขู่คุณ จาร์คอปเป็นศัตรูกับฉัน ระหว่างเราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก ถ้าคุณยังร่วมมือกับพวกเขา!"

แยนนี่มองเชนน์ด้วยน้ำตาคลอ พวกเขาโกรธจนหน้าอกหนักอึ้ง

ไม่ต้องมีคำพูดใด สงครามความโกรธก็เริ่มขึ้นอย่างเงียบ ๆ

แยนนี่ยื่นมือออกมา "ฉันจะเรียกเงินจากคุณห้าล้านเหรียญ เพื่อเลิกกับฉัน!"

เชนน์ไม่คิดว่าสิ่งแรกที่เธอขอก็คือเงิน

'ผู้หญิงคนนี้เคยคุยเรื่องอื่น นอกจากเงินบ้างหรือเปล่าเนี่ย?'

เชนน์หัวเราะเยาะ "เลิกกันหรอ? คุณคิดว่าคุณเป็นแฟนผมหรือไง? อย่างมากคุณก็เป็นแค่คู่นอนที่ผมนอนด้วยไม่กี่ครั้ง คุณคิดว่าเป็นอะไรกับผมงั้นเหรอ?"

ขนตาแยนนี่กระพือ คำพูดของเชนน์ทำร้ายศักดิ์ศรีเธอมาก

แยนนี่ยิ้มยั่วยวนทันที เธอไม่ได้ถอนมือกลับมา แต่เธอกลับยื่นมือเข้าไปอีก "ถ้าเราเป็นแค่คู่นอนกัน งั้นฉันจะคิดค่าธรรมเนียมแบบนี้นะ 489 วัน ตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรก ฉันไม่ขออะไรมากหรอก แค่ 200 เหรียญต่อวัน รวมแล้วก็เป็น 97,800 เหรียญ สองครั้งจากยี่สิบครั้ง คุณลืมใส่ถุงยางอนามัย นั่นก็มากกว่าล้านเหรียญ ตอนนี้เราจบความสัมพันธ์กันนอกเหนือจากข้อตกลง กรุณาจ่ายให้ฉันอีกห้าล้านเหรียญ ฉันจะไม่ขอมากหรอก แค่ 8,497,800 เหรียญเอง ฉันจะปัดเศษให้ ในเมื่อเราก็รู้จักกันมานาน นั่นคือแปดล้านเหรียญ ความสัมพันธ์ของเราสิ้นสุดอย่างเป็นทางการ เมื่อคุณจ่ายเงินแล้ว"

เชนน์กัดฟันจนกรามตึง และหน้าตาบูดบึ้ง

'นี่คุณเป็นผู้หญิงหรือเปล่า หรือเป็นเครื่องผลิตเงินที่ไร้ความรู้สึก?'

'ที่พูดมาฉอด ๆ นี่วางแผนไว้แล้วงั้นสิ?'

"คุณขอแปดล้าน ยังจะพูดว่าไม่มากอีก"

แยนนี่ใจเย็นเกินคาด "แปดล้านก็แค่เศษเงินของคุณนะ เชนน์ ข้อตกลงกับ จาร์คอป คอมปานีนั้นมีค่าอย่างน้อยก็สิบล้าน แปดล้านก็ไม่ได้มากมายอะไร สำหรับผู้หญิงที่นอนกับคุณไม่ใช่เหรอ?"

เชนน์ฉีกเช็คออกมา แล้วเขียนจำนวนแปดล้านในนั้น

เขาส่งเช็คให้เธอแล้วหัวเราะอย่างเย็นชา "ที่จริงแล้วมันก็ไม่ได้มากมายอะไร คุณต้องการแปดล้านใช่ไหม?"

"งั้นให้ผมทำกับคุณอีกครั้งก็แล้วกัน" เขาพูดออกมาอย่างไร้ความปราณี

คำพูดของเขานั้นเหยียดหยามเธอมาก

แผ่นหลังของแยนนี่ตั้งตรง หน้าของเธอซีด แต่เธอก็ฝืนยิ้ม "ได้สิ แต่จะคิดราคาเพิ่มนะ"

เชนน์ฉีกเช็คอีกใบ แล้วเขียนบางอย่างลงในนั้น

เขาดึงเช็คออกมาแล้วมองเธอ "ผมจะให้คุณอีกหนึ่งล้านเป็นครั้งสุดท้าย เป็นข้อตกลงสำหรับคุณ"

แยนนี่ยิ้ม เธอหยิบเช็คสองใบมาจากมือของเขา "ได้สิ ก็ดีเหมือนกัน ใช่หรือเปล่า?"

แยนนี่รู้ว่าล้านเหรียญสุดท้ายมันไม่ง่าย แต่ไม่คิดว่าที่เชนน์ทำกับเธอนั้น จะเป็นแค่ปัญหาเล็กน้อยของปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นมาก

แยนนี่เข้าไปในรถ ในขณะที่ใส่เสื้อกันหนาว

เธอนั่งหลับตาอยู่ในรถ กำเช็คสองใบไว้แน่น แล้วกัดฟันจนปากซีด

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ นับครั้งไม่ถ้วนเพื่อทำให้ตัวเองสงบลง เธอสตาร์ทรถแล้วขับออกมาจากคฤหาสน์ลูน่า

รูปร่างสูงสมส่วนของชายหนุ่ม ยืนอยู่ตรงหน้าต่างบนชั้นสอง เขามองรถเมอร์ซิเดส เบนซ์ สีขาวขับออกไปจากลานบ้าน

สายตาของเขาเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง

เชนน์กดหมายเลขโทรออก

เจครับสาย "ท่านประธานเชนน์?"

สายตาของเขามองจนรถสีขาวหายไป "ยกเลิกงานทั้งหมดของแยนนี่ซะ"

"หา? คุณเพิ่งจัดตารางงานให้ไม่ใช่เหรอครับ?"

"หูหนวกหรือไง? ยกเลิกทั้งหมดเลย"

เจคนั่งตัวตรงทันที เมื่อได้ยินเสียงโกรธของเจ้านาย "ผมจะจัดการให้ครับ"