ตอนที่ 1049
บทที่ 1049 จดหมายจากซามูเอล
October 22, 2026
แยนนี่ปอกผลทับทิมลูกใหญ่ และเชนน์กินไปเกือบหมด
เชนน์คิดว่าเขาควรจะกินทับทิมมากกว่านี้ในอนาคต
อาหารที่เขาไม่เคยชอบกินมาก่อนกลายเป็นของโปรดของเขาแล้วตอนนี้
เชนน์สนุกกับการกดขี่แยนนี่
ดังนั้นในตอนเย็นเชนน์ที่ปิดตาด้วยผ้าก๊อซพูดกับแยนนี่ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า "ผมอยากอาบน้ำ"
แยนนี่มองดูอาการของเขา และพูดว่า “ฉันจะช่วยพาคุณไปห้องน้ำ คุณอาบน้ำเองได้ไหม และเรียกฉันหลังคุณอาบน้ำเสร็จ?”
เชนน์ตอบอย่างเย็นชาว่า “ถ้าผมล้มในห้องน้ำ และกลายเป็นง่อย คุณจะรับผิดชอบตลอดชีวิตที่เหลือของผมไหม?”
แยนนี่กำลังเตรียมชุดนอนของเขา ขณะที่เธอเลียนแบบน้ำเสียงของเขา “ถ้าคุณต้องการ ฉันจะรับผิดชอบเอง ฉันจะเป็นนักแสดงทำไม? ถ้าฉันเป็นภรรยาของคุณ ฉันอยู่กินใช้ชีวิตสุขสบายกับคุณได้เลย
เชนน์กลั้นรอยยิ้มของเขาไว้ เขาตาบอดแต่ก็ยังทำตัวน่ารำคาญเหมือนเดิม “ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นคนทะเยอทะยานขนาดนี้ คุณตั้งเป้าที่จะเป็นคุณนายเชนน์ตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้เลยเหรอ?”
"ฉันจะผ่านชีวิตที่ยุ่งเหยิงขนาดนี้ได้อย่างไรถ้าฉันไม่ทะเยอทะยานเพียงพอ?" แยนนี่พูดอย่างไม่ใส่ใจ
เชนน์คิดในใจว่า 'เอาเลย ตำแหน่งนั้นเป็นของคุณเมื่อถึงเวลา'
หลังจากแยนนี่หยิบชุดนอนของเขา แล้วช่วยเขาเข้าไปในห้องน้ำ และบอกเขาว่า "ฝักบัวอยู่นี่ คุณสามารถถอดเสื้อผ้า และอาบน้ำได้ บอกฉันว่าคุณต้องการอะไรอีก"
เชนน์จับมือเธอแน่นขณะที่เธอกำลังจะหันหลังออกจากห้องน้ำไป
แยนนี่หันมามองเขาแล้วพูดว่า “หืม? มีอะไรเหรอ?”
เชนน์ลากเธอเข้าไปในห้องอาบน้ำ และกดเธอกับผนัง เขากระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา และแหบพร่าของเขาว่า "ทำไมมองข้ามปัญหานี้ไป หรือคุณอยากจะรับผิดชอบตลอดชีวิตที่เหลือของผมจริง ๆ หืม?"
แยนนี่พูดไม่ออก
“ช่วยผมถอดเสื้อผ้า”
เขาจับมือเล็ก ๆ ของเธอ และวางที่เข็มขัดของเขา
พวกเขาลงเอยด้วยการเตร็ดเตร่อยู่ในห้องน้ำเป็นเวลาสองชั่วโมง
แม้ว่าเชนน์จะมองไม่เห็น แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ เขายังคงทำสิ่งนั้นได้ดี เขาทรมาน แยนนี่เป็นเวลานาน เธอดูเหมือนเธอกำลังจะล้มป่วย ราวกับว่าเธอเป็นคนที่ป่วยและบาดเจ็บแทนที่เขา
…
เชนน์โทรหาเฮนรี่ และขอให้เขาตรวจสอบกล้องวงจรปิดที่ทางเดินในที่พักเพื่อหาตัวผู้กระทำความผิด
เชนน์ถามเธอว่า "คุณเคยทำให้ใครโกรธหรือไม่?"
แยนนี่ตอบตามตรงว่า "ถ้าการโต้เถียงถือเป็นการทำให้โกรธ ฉันคิดว่าฉันทำให้หลายคนขุ่นเคือง"
เชนน์ถอนหายใจและล้อเธอ "ไม่น่าแปลกใจเลยที่คุณต้องการที่จะสอพลอผม คุณมีศัตรูมากมายข้างนอกนั่น ดูเหมือนว่าคุณจะค่อนข้างหยาบคาย"
ริมฝีปากของแยนนี่กระตุก “ก็… ฉันไม่ได้แย่ขนาดนั้น”
“คิดว่าเป็นคาราเหรอ?” เชนน์รู้ว่าแยนนี่ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีนักกับครอบครัวของเธอ
แยนนี่วิเคราะห์สถานการณ์แล้วกล่าวว่า “ไม่มีเหตุผลที่เธอต้องทำอย่างนี้ เราเกลียดกันมานานแล้ว นอกจากนี้ ฉันไม่ได้ติดต่อกับครอบครัวของจาร์คอปมาระยะหนึ่งแล้ว ไม่ว่าคาราจะเกลียดฉันแค่ไหน เธอก็จะไม่มาหาฉันโดยไม่มีเหตุผล”
เชนน์เข้าใจสิ่งที่เธอพูด และถามว่า "คุณคิดว่าเป็นใคร?"
แยนนี่มองมาที่เขา และลังเล
เชนน์บีบติ่งหูของเธอ เขาค่อนข้างแข็งแรง และมันทำให้เธอเจ็บ “อย่าลังเล บอกผมมาตรง ๆ ว่าคุณทำให้ใครขุ่นเคือง”
แยนนี่เงียบไป
"บอกผมมา" เชนน์ขมวดคิ้ว และน้ำเสียงเย็นชา
“ฉันคิดว่าน่าจะเป็นวิเวียน”
แยนนี่ไม่อายที่จะพูดออกมาดัง ๆ แต่ท้ายที่สุดแล้ว วิเวียนเคยทำงานภายใต้เชนน์ มันดูแปลกไปหน่อยที่จะกล่าวหาวิเวียนต่อหน้าเชนน์
นอกจากนี้วิเวียนกับเชนน์มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน
เชนน์ไม่แปลกใจเลย และความคิดของแยนนี่ก็เหมือนกับความคิดของเขา เขาก็สงสัยวิเวียนเพราะเธอดูเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุดในตอนนี้
เชนน์เงียบ เธอคิดว่าเขาไม่เชื่อเธอ ดังนั้นเธอจึงอธิบายว่า “นายท่านเชนน์ คุณให้บทนักแสดงนำหญิงในเรื่อง 'เสียงกระซิบจากความตาย' แก่ฉัน และนั่นทำให้วิเวียนโกรธมาก เธอไม่กล้าแก้แค้นคุณแต่เธอสามารถระบายความโกรธของเธอกับฉันได้”
แน่นอน เชนน์รู้ดี เขากังวลเรื่องอื่นมากกว่า “ทำไมคุณถึงลังเลที่จะบอกผมเกี่ยวกับเรื่องนี้เมื่อครู่นี้?”
“ก็… วิเวียนนอกใจคุณ แต่คุณยังปล่อยให้เธออยู่ในวงการบันเทิงต่อไป ฉันพนันได้เลยว่าคุณต้องชอบเธอมาก่อน ดังนั้นฉันคิดว่าฉันคงดูเหมือนอิจฉาเธอถ้าพูดถึงเธอ”
แยนนี่เป็นคนตรงไปตรงมาเสมอ เธอไม่เคยลังเล แต่ตอนนี้เธอพูดตะกุกตะกัก
อย่างไรก็ตามเชนน์สังเกตเห็นอย่างอื่นจากน้ำเสียงตะกุกตะกักของเธอ เขาเลิกคิ้วขึ้น และถามอย่างไม่พอใจว่า "ความหึงหวงเป็นสิ่งที่ไม่ดีงั้นหรือ?"
แยนนี่ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาหมายความครู่หนึ่ง เธอจึงพูดกึ่งจริงจังว่า “ความหึงหวงไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน มันทำให้คนดูน่าเกลียด”
เชนน์ใช้มือใหญ่ของเขาลูบไล้ผมหนานุ่มของเธอ จากนั้นเขาก็เข้าหาเธอด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา เขาล้อเธอแต่เขาก็ดูจริงจังในเวลาเดียวกัน “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ทำตัวน่าเกลียดได้ คุณจะดูน่ารัก”