บทที่ 1089 ชายคนนี้ตอแยจริงๆ

หลังจากแยนนี่ถ่ายทำเรื่อง 'Neutral War' เสร็จแล้ว เธอก็มีเวลาว่างในวันสิ้นปี ไม่มีอะไรมากหลังจากรับเชิญไปในรายการทอล์กโชว์

วันที่แสนสุขของเธอนั้น ใช้ไปกับการไปดูหนังและชอปปิ้งกับซินดี้ หรือคุยเรื่องไร้สาระกับซาแมนธา

"แยนนี่ คะแนนสอบปลายภาคหนูไม่ดีเลย และพี่ก็รู้เข้า เขางดเงินเบี้ยเลี้ยงไปเลย พี่คนสวยจะใจดี ไปร่วมประชุมผู้ปกครองอีกไหม?"

แยนนี่เห็นว่าไม่มีปัญหาที่จะทำแบบนั้น แต่ก็กลัวว่าซาแมนธาจะไม่ตั้งใจเรียน ถ้ายังมาเล่นอยู่กับเธอแบบนี้ เธอจึงตอบ "ซาแมนธา เธอพูดตลอดว่าคะแนนไม่ดี แต่ที่จริงแล้วมันแย่แค่ไหนกัน?"

ซาแมนธาพึมพำ เธอบีบมืออย่างกังวลแล้วตอบ "ก็ มีแค่คะแนนวิชาคณิตศาสตร์ที่แย่..."

"ได้คะแนนเท่าไหร่?"

"69..."

แยนนี่พูดไม่ออก

ซาแมนธาถาม "พี่แยนนี่ ทำไมไม่ถามล่ะ ว่าคะแนนเต็มเท่าไหร่?"

แยนนี่คิดในใจ 'คะแนนเต็มคงหนึ่งร้อย และถึงหกสิบเก้าคะแนนจะค่อนข้างแย่ อย่างน้อยคะแนนก็ผ่าน'

"คะแนนเต็มเท่าไหร่ล่ะ?"

คะแนนเต็มคงแค่แปดสิบหรือเก้าสิบคะแนนรึเปล่า? ถ้าเป็นแบบนั้น คะแนนของซาแมนธาก็ไม่แย่เท่าไหร่

ซาแมนธายิ้มแล้วตอบ "หนึ่งร้อยห้าสิบ"

แยนนี่สำลักแล้วไอ

'นี่มัน...แย่มาก'

สุดท้าย หลังจากที่ซาแมนธาขอร้องไม่หยุด แยนนี่ก็ไปร่วมประชุมผู้ปกครองอีกครั้ง

แยนนี่ไม่ใช่นักแสดงทั่วไปอีกแล้ว เธอเป็นคนที่ทุกคนรู้จัก ในทุกที่ที่เธอไป เธอเป็นคนที่ถูกกล่าวถึงในที่สาธารณะบ่อยๆ

แยนนี่แต่งตัวให้ดูธรรมดาที่สุด เธอใส่แค่เสื้อเชิ๊ตสีขาว และเสื้อคลุมสีอ่อน และใส่กางเกงขายาวสีดำ เธอใส่เสื้อคลุมตัวใหญ่และหน้ากากอนามัยด้วย การแต่งตัวแบบนี้ จะไม่เป็นที่โดดเด่นเกินไป ในการประชุมผู้ปกครอง แต่ด้วยรูปร่างที่สง่างามของแยนนี่ มันยากที่จะไม่เป็นที่ดึงดูดความสนใจ เธอก็ยังเป็นจุดสนใจในบรรดานักเรียน และผู้ปกครองในโรงเรียน

เมื่อเธอมาถึงชั้นเรียนของซาแมนธา เธอถอดหน้ากากอนามัยออก และเรียกซาแมนธาจากหน้าต่าง

ซาแมนธารีบวิ่งออกมาทันที "พี่แยนนี่! คืดว่าจะไม่มาซะแล้ว! หนูกังวลจนเกือบหัวล้านแล้ว!"

แยนนี่ลูบผมที่หนาเธอแล้วแซว "ดูสิว่าผมเธอหนาแค่ไหน คงจะหัวล้านยากนะ เริ่มประชุมผู้ปกครองไปรึยัง?"

"ยัง แต่เดี๋ยวก็เริ่มแล้ว"

ตอนที่แยนนี่กำลังคุยเล่นกับซาแมนธาตรงหน้าต่าง คารามองพวกเธอด้วยสายตาไม่พอใจ อยู่ในห้องเรียน

'แยนนี่มีสิทธิ์อะไร มาสนิทกับซาแมนธา เธอแค่ดูเหมือนผู้หญิงทำงานธรรมดา เหมือนที่แต่งตัวนั่นแหละ'

มันไม่ถูกใจเธอเลย

'ฮึ่ม ไม่ใช่ว่าแยนนี่สนุก กับการมีชื่อเสียงหรอกเหรอ? งั้นฉันจะทำให้เธอเป็นที่สนใจแล้วกัน'

คาราบอกนักเรียนที่นั่งข้างเธอ "นี่ ดูผู้หญิงที่อยู่กับซาแมนธาสิ คุ้นๆ รึเปล่า! เหมือนจะเป็นดาราดัง หรืออะไรสักอย่าง!"

นักเรียนคนนั้นหันมามอง และหลังจากมองอีกครั้ง เธอก็พูดขึ้นมา "เธอดูเหมือนดาราดังนะ!"

"ฉันรู้จัก! เธอเป็นดาราจากหนังที่พูดถึงกันในตอนนั้น! เธอเล่นเป็นนางเอกแลร์รี่ ในหนังเรื่อง 'Black and white' ฉันไปดูหนังในโรงหนังมาแล้ว!"

"ใช่แยนนี่จริงด้วย! โว้ว! ยัยซาแมนธาตัวแสบ รู้จักกับดาราดังด้วย!"

คาราทำเป็นมาร่วมวงสนทนา "ซาแมนธาบอกว่าแยนนี่เป็นพี่สาว แต่ฉันไม่รู้เลย ว่าซาแมนธามีพี่สาว?"

เป็นเรื่องปกติที่นักเรียนมัธยมปลาย จะคุยกันเรื่องอุตสาหกรรมบันเทิง พวกเธอคุยกันว่า "เป็นญาติหรืออะไรรึเปล่า?"

"ฉันไม่คิดงั้นนะ ดาราดังหลายคนก็แอบมีลูก แล้วเลี้ยงเป็นเหมือนพี่สาว? แหม พวกเขากลัวว่าถ้าเรื่องลูกถูกเปิดเผย มันจะมีผลต่ออาชีพนะ"

"ไม่มีทาง ซาแมนธาเป็นลูกลับของแยนนี่เหรอ?"

"แต่ซาแมนธา เป็นลูกของตระกูลจินไม่ใช่เหรอ?"

"ตอนนี้มาคิดดูแล้ว ในก็เข้าทางนะ ในเมื่อซาแมนธาไม่มีพ่อแม่ ฉันมั่นใจแปดสิบเปอร์เซนต์ ว่าเธอเป็นลูกนอกสมรส! ไม่เคยเห็นพ่อแม่ซาแมนธา มาร่วมประชุมผู้ปกครองเลย ตั้งแต่มีปู่หรือพี่ชายมา"