บทที่ 163 ฉันไม่สนใจพี่ชายของเธอ!

ยานิ ดูรอยแดงที่คอของ เวอเรียน อย่างใกล้ชิด "ฮีลตัน ฟัดด์ ช่างโหดร้ายจริง ๆ ผมบอกคุณแล้วว่าอย่าหลงกลกับความอบอุ่นเพียงเล็กน้อยที่เขามอบให้คุณ"

เวอเรียน กลืนน้ำลายก่อนเดินถอยหลังและมองลงไป “ประธานเควน ไม่ต้องกังวลฉันจะไม่โง่แบบนั้นอีกแล้วค่ะ”

ยานิ หยุดมือของเขาไว้กลางอากาศและตัวแข็งเป็นเวลาสองสามวินาที ริมฝีปากบางของเขาโค้งขึ้นพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ เขาก็ดึงมือกลับมาแล้ววางลงในกระเป๋ากางเกง "ดีแล้วล่ะครับ"

ยานิ เดินไปที่โต๊ะทำงานแล้วถามว่า "ยังไงก็เรื่องชิป... "

ก่อนที่เขาจะจบคำถาม เวอเรียน รีบพูดเพื่อปกปิด "ฉันเห็นชิปแล้ว แต่ ฮีลตัน ยังเก็บไว้ดีเกินไปฉันยังต้องการเวลาอีกสักระยะ"

“เวอเรียน อย่าลืมว่าจุดประสงค์ของคุณคืออะไร ฮีลตัน อาจรู้เจตนาที่ไม่บริสุทธิ์ของคุณอยู่แล้วถ้าตอนนี้หัวใจของคุณอ่อนแอลงและคุณมีความรู้สึกต่อเขาคุณรู้ผลที่ตามมาหรือไม่ไม่เพียง แต่คุณไม่ล้างแค้นให้กับพ่อของคุณ คุณจะเสียตัวเองด้วย”

มือบอบบางของ เวอเรียน ที่อยู่ข้างกระโปรงของเธอค่อย ๆ กำแน่นขึ้น เธอหายใจเข้าลึก ๆ เงยหน้าขึ้นมอง ยานิ และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ประธานเควน ขอเวลาฉันอีกสองสามวัน ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้ชิปมาค่ะ"

"ทำให้ดีที่สุด? เวอเรียน ผมหวังว่าคุณจะทำให้ดีที่สุด ณ ตอนนี้ไม่มีความเป็นไปได้ใด ๆ ระหว่างคุณกับ ฮีลตัน ฟัดด์ อีกต่อไปแล้ว"

เธอตัวแข็งในทันทีความรู้สึกเย็น ๆ ลอยขึ้นมาจากฝ่าเท้าขณะที่ร่างกายของเธอรู้สึกชาเล็กน้อย

ในความคิดของเธอฉากที่ บลูเบเรสซิเดนซ์สว่างวาบเข้ามา

ฮีลตัน ฟัดด์ รัก แซม จอยซ์ และไม่เคยลืมเธอมานานหลายปี ข้างเขายังมีคนที่บลูเบเรสซิเดนซ์อีกคนเธอเป็นใครกัน? ในใจของ ฮีลตัน เธอมีค่าเพียงอย่างเดียวคือเธอเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของ เจลลี่ บีน เท่านั้น

"ฮีลตัน ไม่ไว้ใจฉันมากขนาดนั้นในตอนนี้ฉันจะสร้างความไว้วางใจให้เขาโดยเร็วที่สุด"

“ผมเชื่อว่าคุณทำได้”

เมื่อ เวอเรียน ออกไปจากห้องทำงานของ ยานิ เธอไม่เพียง แต่รู้สึกโล่งใจเท่านั้น แต่ยังรู้สึกกดดันที่เพิ่มมากขึ้นไปอีก

เธอปลดล็อกโทรศัพท์มือถือของเธอ เธอควรโทรหา ฮีลตัน เพื่อขอโทษเข้าดีหรือไม่?

เธอได้พูดว่าเธอจะเลิกกับเขาดังนั้นหากเธอกลับไปคืนดีกับเขาอย่างจงใจมันจะกระตุ้นความสงสัยของ ฮีลตัน

เธอถือโทรศัพท์และกำลังจะกลับไปที่แผนกออกแบบเมื่อ ข้อความหลายรายการถูกส่งไปยังโทรศัพท์ของเธออย่างกะทันหัน

เมื่อเธอเขาไปดูมันเต็มไปด้วยฉากที่ใกล้ชิดระหว่างชายและหญิง แม้ว่าจะไม่เห็นใบหน้าของชายคนนั้นในภาพ แต่ก็สามารถมองเห็นใบหน้าที่มีเสน่ห์ของ ซันนี่ ชีอา ได้ โดยไม่ต้องคิด เวอเรียน ก็รู้ว่าผู้ชายในรูปถ่ายคือใคร

แม้ว่า ฮีลตัน และ ซันนี่ จะเป็นส่วนหนึ่งของแผนของ ยานิ แต่เธอก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ด้วยซ้ำ เธอเข้าใจผิดอย่างโง่เขลาที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่าง ฮีลตันและ ซันนี่ ที่โรงแรมในวันนั้น

เธอลบรูปภาพและข้อความทั้งหมดและเพิกเฉยต่อพวกมัน

...

ไม่นานหลังจากที่ เวอเรียน ออกไป แดน ลี ผู้ช่วยของ ยานิ เคาะประตูและเข้ามารายงาน

"ประธานเควน ครับคุณชีนขอเข้าพบครับ"

ยังไม่ได้รับอนุญาต วาเนลล์ เหยียบส้นสูงเข้ามา “พี่ยานิขา!”

ยานิ ฟังน้ำเสียงที่ออดอ้อนนั้นปรากฏร่องรอยแห่งความรังเกียจที่เล็ดรอดผ่านส่วนลึกของดวงตาของเขา แต่เขาก็ยิ้มเบา ๆ บนใบหน้าของเขา "ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?"

ควีนน่า ชีน แม่ของ วาเนลล์ ปัจจุบันเป็นภรรยาคนที่สองของ จอร์จ เควน พ่อของเขา วาเนลล์ ชีน ได้รับการยกย่องว่าเป็นลูกสาวอีกคนของครอบครัว เควน แม้ว่า ยานิ จะไม่เคยยอมรับสิ่งนี้เลย แต่เขาก็ยังไม่สามารถกำจัด ควีนน่า ชีน และลูกสาวของเธอได้ ท้ายที่สุด วาเนลล์ ก็ยังคงมีประโยชน์อยู่บ้าง

วาเนลล์ ถือกระเป๋าเข้ามา “พี่ยานิ คะ ลุงเควน รู้ว่าฉันเรียนศิลปะและการออกแบบเขาเลยให้ฉันมาทำงานในบริษัทของพี่ พี่พอจะมีงานให้ฉันทำบ้างไหมคะ”

ในความเป็นจริง ควีนน่า เป็นคนจงใจพูดเรื่องนี้ต่อหน้า จอร์จ และขอให้ จอร์จ ออกหน้าเรื่องงานให้กับ วาเนลล์ เธอพูดถึง บริษัทยาส หลายครั้ง วาเนลล์ จึงได้สมความปรารถนาของเธอ