บทที่ 164 เธอคิดว่าเราทำอะไร?

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ"

ตอนนั้น วาเนลล์ จำได้ว่าเธอส่งรูปถ่ายของ เวอเรียน กับ ยานิ ไปให้ ฮีลตัน เมื่อคืนที่ผ่านมา เธอเห็น เวอเรียน จ้องมองเธอด้วยความโกรธและมั่นใจอีกครั้ง "เธอกล้าพอที่จะทำ แต่กลัวว่าฉันจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเธอเหรอไม่ใช่ว่าเธอกำลังคบกับ ฮีลตัน อยู่ในตอนนี้ เธอยังกล้ามายั่วยวน พี่ยานิ อีก เวอเรียน มอนท์ เธอนี้มันไร้ยางอายจริง ๆ”

“เธอพูดพอแล้วหรือยัง?”

"ทำไมเธอกล้าทำ แต่ไม่ให้ฉันพูดเรื่องนี้อย่างนั้นเหรอ?"

เวอเรียน จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชาและ วาเนลล์ ก็กลัวเล็กน้อย “เธอกับแม่ของเธอเอาเงินของพ่อของฉันไป ฉันยังไม่ได้ไปเอาเรื่องพวกเธอสองคนแม่ลูกเพื่อแก้แค้นเลยนะ แต่เธอมาหาฉันด้วยตัวเองก่อนนะ!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ วาเนลล์ ก็รู้สึกไร้สาระเล็กน้อย "เวอเรียน กับสถานการณ์ปัจจุบันของเธอ ฮีลตัน จะยังคงทำให้ท้ายเธอหรือไม่ตอนนี้ฉันเป็นลูกสาวของ ลุงเควน โดยมีครอบครัวเควน อยู่ข้างหลังฉัน และยังมี พี่ยานิ ที่จะช่วยฉันได้แน่นอน! เธอคิดว่าเธอสามารถเอาชนะฉันได้อีกเหรอ?"

เวอเรียน ยิ้มเยาะ "ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอดู"

หลังจากพูดคำเหล่านี้ เวอเรียน ก็หันหลังเพื่อจะออกไป แต่ วาเนลล์ หยุดเธอไว้ “เมื่อคืนเธอไปทำอะไรกับ พี่ยานิ ในวิลล่า!”

"เธอคิดว่าเราทำอะไรกันล่ะ ชายหญิงอยู่ในห้องคนเดียวฉันต้องบอกเธออย่างละเอียดว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรกับ พี่ยานิ ของเธอ"

วาเนลล์ กัดฟัน "เวอเรียน มอนท์! มันจะมากไปแล้วนะ!"

“พวกเราก็เหมือนกัน วาเนลล์ เธอเองก็ใช้วิธีนี้ขโมยเจนเซ่นไปไม่ใช่เหรอ?”

หลังจาก เวอเรียน ออกไปจากชั้นดาดฟ้า วาเนลล์ หยิบเครื่องบันทึกออกมาจากกระเป๋าเสื้อและกดปุ่มหยุด เธอโค้งงอริมฝีปากสีแดงของเธอและประกายแวววาวที่น่ากลัวฉายออกมาจากใต้ตาของเธอ

ถ้า ฮีลตัน ได้ยินเสียงนี้ เวอเรียน จะต้องเจอกับปัญหาใหญ่แน่ ๆ !

แม้ว่า ฮีลตัน จะไม่ชอบเธอ แต่อย่างน้อย เวอเรียน ก็เป็นผู้หญิงของเขา ผู้ชายที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของพีระมิดอย่าง ฮีลตัน ฟัดด์ จะทนผู้หญิงของตัวเองนอกใจไปกับผู้ชายคนอื่นลับหลังได้อย่างไร?

เวอเรียน เป็นคนรักของคนอื่น เธอไม่ได้มีความประมาณตนดังนั้นจึงสมควรที่ ฮีลตันจะละทิ้งเธอไป!

...

ในช่วงบ่าย วาเนลล์ ไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการเพื่อขอลาและฝากกระเป๋าไว้ในมือ

ฝ่ายออกแบบกำลังกระซิบกันเอง

"วาเนลล์ ชีน คนนี้ไม่ได้ตั้งใจมาทำงาน เห็นได้ชัดว่าเธอมาที่นี่เพื่อความสนุกสนานฉันอิจฉาเธอจริง ๆ!"

"ครึ่งหนึ่งของเธอมาจากครอบครัวเควน ตอนนี้แม่ของเธอเป็นภรรยาของประธาน เควนกรุ๊ป เธอมาที่ บริษัทยาส เพื่อทำงาน แต่ส่วนใหญ่ก็เพื่อความสนุกสนานเท่านั้น!"

...

ฮีลตัน กำลังจะไปประชุมเมื่อ คุช เปิดประตูและเข้ามา

"เจ้านายครับ คุณชีน รออยู่ที่นี่และต้องการพบคุณครับ"

วาเนลล์ ชีน?

ฮีลตัน ขมวดคิ้วเล็กน้อย ในงานเลี้ยงเขาบังคับให้เธอลงไปในสระว่ายน้ำ เธอกล้ามาหาเรื่องเขาได้ยังไง?

"ฮึ่มฉันไม่ว่างส่งเธอกลับไป"

วันนี้ ฮีลตัน อารมณ์ไม่ดีมากและไม่มีอารมณ์ที่จะจัดการกับ วาเนลล์

คุช ขมวดคิ้วอย่างลังเลก่อนที่เขาจะพูดว่า "แต่… คุณวาเนลล์ ชีน พูดด้วยความมั่นใจว่าเธอมีบางอย่างที่เจ้านายอยากรู้ถ้าเจ้านายไม่พบเธอคุณจะต้องเสียใจมันเป็นเรื่องของ… คุณมอนท์ครับ”

ฮีลตัน ย่นคิ้วของเขาลึกขึ้นและมีความรู้สึกเป็นปรปักษ์ในดวงตาของเขา “ปล่อยเธอเข้ามา”

หลังจากที่ วาเนลล์ เข้ามาในห้องทำงานเธอมองไปที่ชายหนุ่มรูปหล่อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหารสีดำและสายตาของเธอก็ถูกดึงดูด

ไม่น่าแปลกใจที่ชายคนนี้มีอารมณ์ร้าย ยังมีผู้หญิงจำนวนมากในนอร์ทซิตี้ที่ต้องการปีนขึ้นไปบนเสาเพื่อตอแยเขา เธอไม่ได้สังเกตุที่ ฮีลตัน ในสองสามครั้งก่อนหน้านี้ เมื่อมองไปที่เขาตอนนี้ ฮีลตัน ดูน่าทึ่งยิ่งกว่า ยานิ อีก

ขณะที่ วาเนลล์ กำลังตกตะลึงเสียงเย็นชาของเขาก็ดังขึ้น “คุณมีบางอย่างที่สำคัญรีบพูดมาดีกว่า!”

แม้ว่า ฮีลตัน จะเย็นชาและน่ากลัว แต่ วาเนลล์ ก็ไม่ได้เป็นคนเร่งรีบ เธอเดินมาและยิ้มอย่างมีเสน่ห์ "ประธานฟัดด์ ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนที่ยุ่งและต้องจัดการเรื่องต่าง ๆ มากมายฉันจะไม่รบกวนคุณนานเกินไปฉันมาที่นี่เพราะฉันต้องการให้ของขวัญกับคุณเท่านั้น!"

วาเนลล์ หยิบเครื่องบันทึกเสียงออกมาจากกระเป๋าแอร์เมสรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นของเธอแล้ววางไว้บนโต๊ะแล้วผลักมันไปที่หน้าของ ฮีลตัน