บทที่ 198 เธอบอกฉันรักเธอก่อน

เขาจะแต่งงานกับแซมหรือเลน?

เวอเรียนลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปในห้องอย่างหดหู่

เจลลี่ บีนที่อยู่อีกด้านของโทรศัพท์ ขมวดคิ้วที่นุ่มนวลและอ่อนโยนของเธอ “พ่อ ใครเป็นเมียของคุณ? หนูรู้จักเธอไหม?"

สายตาของฮีลตันตามเวอเรียนเข้าไปในห้องขณะที่เขาตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ใช่ หนูรู้จัก หนูจะได้พบเธอในอีกสองวัน”

ฮีลตันจากนั้นก็พูดคุยกับเจลลี่ บีน หลังจากให้คำสั่งบางอย่างกับเธอ ฮีลตันก็วางสายและเข้าไปในห้องนอน

สิ่งที่เขาเห็นคือเวอเรียนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ดูหดหู่เล็กน้อย

ฮีลตันเดินเข้ามาหาเธอ แล้วกอดเอวเธอจากด้านหลังเบา ๆ “เกิดอะไรขึ้น?”

เขายังถามอยู่อีกหรือ?

เวอเรียนจ้องมองไปที่เขา และขอบตาของเธอก็เป็นสีแดง “เนื่องจากที่คุณคิดเกี่ยวกับแซมในหัวใจของคุณมาตลอด ทำไมคุณถึงยังเข้าหาฉัน? ฮีลตัน ฟัดด์ฉันไม่สามารถเล่นกับคุณ…”

ชายหนุ่มจ้องมองด้วยดวงตาสีเข้มของเขาอย่างตั้งใจ หลังจากจ้องมองมาเป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็ถามเธอว่า “ในสิบปีมานี้ ผมคิดถึงแซมมาตลอด แต่เพียงผมคิดถึงเธอคนเดียว สำหรับการเข้าหาคุณ ผมค่อนข้างแน่ใจว่าคุณมาหาฉันก่อนใช่ไหม?”

เวอเรียนพูดไม่ออก

เวอเรียนร้องไห้อยู่แล้ว แต่น่าแปลกที่ เธอรู้สึกผิดหลังจากที่เขาพูดถึงจุดนั้น ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอแดงระเรื่อ

หญิงสาวรู้สึกรำคาญเล็กน้อย เธอพูด “โอเค แม้ว่าฉันจะเข้ามาหาคุณก่อน แต่ตอนนี้ฉันทำไม่ได้แล้ว นั่นหมายความว่าฉันซ่อนตัวจากคุณไม่ได้ด้วยใช่ไหม?”

เธอแสร้งทำเป็นราวกับว่าเธอกำลังจะจากไป ฮีลตันขมวดคิ้วขณะที่เขาคว้าข้อมือเรียวของเธอ “ทำไมคุณถึงจากไปล่ะ?”

เธอต้องการหนีออกจากบ้านอีกครั้งงั้นหรือ?

“เวอเรียน มอนท์ถ้าคุณกล้าจากไป ผมจะไม่ตามหาคุณอีกในอนาคต”

เวอเรียนพูดไม่ออก

เธอยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้นขณะจ้องมองเขาอย่างโกรธ ๆ ดวงตาสองคู่สบกันชั่วครู่ก่อนที่หญิงสาวจะกำหมัดแน่นและตอกมันลงบนหน้าอกและไหล่ของเขา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นขณะระบาย “ฮีลตัน ฟัดด์…คุณแค่ทำทั้งหมดนี้โดยอ้างว่าฉันรักคุณ ดังนั้น คุณรังแกฉันตลอดเวลา! ฉันไม่อยากเป็นตัวแทนสำหรับแซม จอยซ์ ฮือ ... ”