บทที่ 201 รีบไปขอโทษมาดามฟัดด์เร็วเข้า

แฮร์รี่ยืนอยู่ตรงนั้น โดยไม่ยอมก้มหัวลง หากเขาต้องขอโทษพนักงานที่ต่ำต้อย ไม่ต้องพูดถึงต่อหน้าคนจำนวนมากของบริษัท ความภาคภูมิใจของเขาก็จะแตกสลายไปอย่างสิ้นเชิง และมันจะไม่เหลืออยู่เลย!

เดวิดเห็นว่าเขาไม่ได้ขยับนิ้วเลย เขาจึงขมวดคิ้ว และตะโกนออกไป “รีบขอโทษมาดามฟัดด์ซะ!”

แฮร์รี่กัดฟันสีหน้าของเขาดูซีดเล็กน้อย เพียงเพราะเวอเรียน ซึ่งมีสถานะเป็นภรรยาของฮีลตัล เขาจึงถูกบังคับให้ก้มหัวและขอโทษเธอ เขาก้มศีรษะลงในขณะที่ดวงตาของเขาจดจ่ออยู่ที่พื้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอย่างมาก “ผมขอโทษมาดามฟัดด์ เมื่อคืนเป็นความผิดของผมเอง”

ฮีลตันเหล่ตาสีเข้มของเขาระหว่างแสงสลัว แต่มีความอันตรายซ่อนอยู่ข้างหลังพวกมัน เขาถามอย่างละเอียด “คุณขอโทษเรื่องอะไร? คุณผิดอะไร”

แฮร์รี่กัดฟันแน่นในขณะที่เขากำหมัดไว้ข้างกาย พวกมันกำหมัดแน่นมาก

ฮีลตัล ฟัดด์คนนี้ทำเกินไปแล้ว!

การมีพนักงานหญิงดูแลบริษัทลูกค้าธุรกิจไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดในสายงานธุรกิจ ใครบอกให้เวอเรียนซ่อนตัวตนของเธอไว้ในขณะที่เธอทำงานที่นี่?

แฮร์รี่หายใจเข้าลึก ๆ เขาไม่เต็มใจที่จะยอมรับความผิดพลาด แต่ถูกบังคับให้ก้มหัวลง “ผมไม่ควรตั้งมาดามฟัดด์ให้ดูแลบริษัทลูกค้า ผมไม่ควรผลัก มาดามฟัดด์ไปที่ประธานมาร์ค ของ

เอเชียร์ กรุ๊ปด้วยซ้ำ ขอโทษจริง ๆ ครับ มาดามฟัดด์โปรดยกโทษให้ผมด้วย…"

คิ้วของฮีลตัยกระตุกขณะที่เขาคิดถึงเรื่องนี้…มาร์คประธานเอเชียร์ กรุ๊ปงั้นหรือ?

คนที่เอาเปรียบจากเวอเรียนคือเจ้าหน้าที่จากเอเชียร์ กรุ๊ปงั้นหรือ?

ฮีลตันบันทึกไว้ภายในใจของเขา

เวอเรียนรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยเนื่องจากแฮร์รี่เป็นเจ้านายของเธอ และตอนนี้เขาเองก็รู้สึกถ่อมตัวเพื่อขอโทษเธอ เมื่อเป็นเช่นนี้หญิงสาวตัวเล็กจึงดึงแขนเสื้อของ ฮีลตันเป็นสัญญาณว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

หลังจากนั้นฮีลตันก็ผ่อนคลาย เขาพูดในขณะที่เม้มริมฝีปาก “คุณควรไตร่ตรองถึงการกระทำของคุณให้ดีที่จะใช้ประโยชน์จากพนักงานหญิง เพื่อพิจารณาว่าข้อตกลงทางธุรกิจจะประสบความสำเร็จหรือล้มเหลว”

ใบหน้าของแฮร์รี่ดูขมขื่น แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

เดวิดพยักหน้าเห็นด้วยทันที “ไม่ต้องกังวลไปประธานฟัดด์ ผมจะฝึกเขาอย่างดี ดังนั้นโปรดอย่าโกรธเขาเลย งั้นให้ผมช่วยจัดการอะไรให้คุณหน่อยแล้วกัน หากคุณอนุญาตให้ผมได้ดูแลคุณและมาดามฟัดด์ในมื้อค่ำนี้”

“ไม่จำเป็น”

ฮีลตันเย็นชามาตลอดดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะไม่เสียค่ำคืนอันน่ามีค่าไปกับอาหารค่ำที่ไร้ความหมาย มันคงรู้สึกน่าเสียดายที่ต้องทำเช่นนั้น

“อย่างไรก็ตาม ภรรยาของฉันทำงานในบริษัทของคุณมาครึ่งเดือนแล้ว จากสิ่งที่ฉันได้ยินจากผู้จัดการลีโอนาร์ด ภรรยาของฉันจะไม่ได้รับค่าจ้างครึ่งเดือนของเธอใช่ไหม? เป็นเช่นนั้นหรือประธานโฮล์มส์?”

เดวิดสั่นสะท้านทันที คำพูดของฮีลตัลถือเป็นภัยคุกคามอย่างเห็นได้ชัด

เดวิดยักคิ้ว และพูดทันทีว่า “ไม่มีทาง! มาดามฟัดด์ทำงานในบริษัท พรอสเพอริตี้ คอมปานีเป็นเวลาครึ่งเดือน และเราจะจ่ายเงินให้เธอเป็นเงินก้อนสุดท้าย! ฉันจะให้แผนกการเงินของฉันส่งเงินของมาดามฟัดด์มาที่นี่ตอนนี้!”

เดวิดให้ผู้ช่วยของเขาแจ้งฝ่ายการเงินเพื่อส่งเงินมาให้ หลังจากนั้นไม่นานการชำระเงินก็ถูกส่งไปโดยฝ่ายการเงิน

เวอเรียนได้รับซองจดหมายและมีเงินอยู่กองหนึ่ง

“คุณต้องการนับเงินไหมมาดามฟัดด์?”

เวอเรียนไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มากนักขณะที่เธอพยักหน้า “แน่นอน ฉันจะนับมัน”

เดวิดพูดไม่ออก

ฮีลตันขาดแคลนเงินงั้นหรือ? สิ่งเดียวที่ฮีลตันไม่เคยขาดเลยคือเงิน!

เมื่อฮีลตันเรียกร้องเงินสองพันเหรียญจากเขาก่อนหน้านี้เขารู้สึกแปลก ๆ เนื่องจากฮีลตัลเข้ามาด้วยตัวเอง ด้วยเงินเพียงแค่สองพันเหรียญ เวลาของฮีลตัลเป็นเงินเป็นทองทุกนาทีมีราคาแพงเป็นพิเศษ ด้วยการอยู่ที่นี่กับมาดามฟัดด์เป็นเวลาหลายชั่วโมงเขาจะเสียเงินไปเพียงแค่สองพันเหรียญเท่านั้น!

นี่มันแปลกจริงๆ ...

เมื่อฮีลตันมองไปที่ท่าทางจริงจังของเวอเรียนขณะที่เธอนับเงิน หางตาของเขาก็กระตุกเล็กน้อย เขากอดเอวเธอไว้ด้วยมือขนาดใหญ่ก่อนจะก้มศีรษะลงข้าง ๆหูเธอแล้วพูดเบา ๆ “การทำเช่นนั้น คุณจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดว่าปกติแล้วผมให้เงินคุณไม่เพียงพอที่จะใช้จ่ายนะ”

เวอเรียนถึงกับพูดไม่ออก

เวอเรียนไอออกมาเบา ๆ และรู้สึกเป็นประกายเล็กน้อย เธอยังนับไม่เสร็จ ในขณะที่เธอยัดเงินกลับเข้าซอง

เธอไม่ต้องการที่จะนับต่อไปเพราะถ้าเธอทำเช่นนั้นมันจะทำให้ฮีลตันอับอาย

เดวิดต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการส่งฮีลตันผู้ยิ่งใหญ่ออกไป ในขณะที่สายตาของเขาจับจ้องพวกเขาจากไปในที่สุดเขาก็ถอนหายใจยาว ๆ ด้วยความโล่งอกที่อัดอั้นไว้ภายในตัวเขา

“โชคดีที่ฮีลตัลไม่ได้อาศัยอยู่กับเวอเรียน มอนท์คนนี้ เธอเป็นภรรยาของเขาซึ่งเป็นข่าวที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน! นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องแปลกสำหรับมาดามฟัดด์ ที่จะมาที่เมืองเอส ซิตี้จากเมืองนอร์ท ซิตี้!”

แฮร์รี่รู้สึกไม่พอใจขณะที่เขาจ้องไปที่ปลายท้ายรถที่ค่อย ๆ จางหายไปของมายบัค เขากล่าวว่า “ประธานโฮล์มส์ยอดเยี่ยมพอ ๆ กับฮีลตัน ฟัดด์เขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณในเอส ซิตี้ มีอะไรที่ต้องกลัวกัน?”

เดวิดส่งสายตาเย็นชาให้แฮร์รี่และพูดว่า “คุณประมาทฮีลตันมากเกินไป ถ้าวันนี้เขาอยากจะเรื่องมากเกี่ยวกับปัญหากับคุณวันนี้ เพียงแค่การแอบคุยของเราก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้บริษัทของเราจะปิดตัวลง!”