ตอนที่ 214
บทที่ 214 เริ่มต้นดูแลมากขึ้น
October 22, 2026
เวอเรียนรู้สึกกังวลเล็กน้อยขณะที่เธอถาม “หมอคะ ลูกของฉันจะได้รับผลกระทบหรือเปล่าคะ?”
“ตามสภาพปัจจุบันของคุณ คุณจะสบายดี อย่างไรก็ตาม หากระดับฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนต่ำเกินไปจะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นในการแท้งบุตร ดังนั้นคุณควรระวังตัวเองให้มาก และอย่ามีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศใด ๆ”
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเวอเรียนแดงระเรื่อ ทันใดนั้นหัวข้อที่จริงจังดังกล่าวได้ส่งผลกระทบต่อการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศได้อย่างไรโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีคนจำนวนมากอยู่ในห้องนี้
หลังจากดร.ลูอิสออกไป เซรีนก็วิ่งไปที่ข้าง ๆของเวอเรียน และถาม “เวอเรียนนี่เธอก้าวเร็วเกินไปหน่อยไหม? ไม่เพียงแค่เธอแต่งงานแล้ว เธอยังเป็นแม่อีกด้วย! ตอนนี้เธอยังไม่ใช่แม่คนแรกในชั้นเรียนของเราใช่มั้ย?”
ใบหน้าของเวอเรียนแดงระเรื่อกับคำถาม ขณะที่เธอเปลี่ยนหัวข้ออย่างไม่อาย “ถูกต้อง แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่?”
“ฉันกำลังอยู่ระหว่างการฝึกงานที่โรงพยาบาลแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม มันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆที่พบเธอที่นี่!”
วิลสันเดินผ่านไป หลังจากตบไหล่ของฮีลตันแล้วเขากล่าว “ผมดูตัวเลขในรายงานก่อนหน้านี้ เป็นเรื่องปกติที่จะมีระดับฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนต่ำดังนั้นอย่ากังวลมากเกินไป”
เซรีนตะลึง “อาจารย์ คุณรู้จักสามีของเวอเรียนด้วยเหรอ?”
ฮีลตันเหลือบไปที่เซรีนแล้วพูดว่า “เธอคือ?”
“บุตรบุญธรรมของผม”
“เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของฉันที่ฉันร่วมโต๊ะทำงานด้วย”
ทั้งวิลสัน และเวอเรียนพูดพร้อมกัน เซรีนเหล่ตาของเธออย่างร่าเริงพร้อมกับรอยยิ้มขนาดใหญ่บนใบหน้าของเธอขณะที่เธอยื่นมือเล็ก ๆ ของเธอไปยังฮีลตัน และพูด “ฉันใช้โต๊ะทำงานร่วมกับเวอเรียนสมัยมัธยมปลาย ฉันก็เป็นลูกบุญธรรมของผู้อำนวยการ จาร์เร็ตด้วยค่ะ”
ฮีลตันมองไปที่มือนั้น และไม่มีเจตนาที่จะจับมัน วิลสันยกมือใหญ่ขึ้นโดยไม่มีอารมณ์ใด ๆ ในขณะที่เขาจับมือเล็ก ๆ ของเซรีนทันทีแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ และให้เพื่อนร่วมชั้นของเธอได้พักผ่อนอย่างเต็มที่”
เซรีนขมวดคิ้ว “อาจารย์ฉันยังไม่ได้ขอวีแชทของเวอเรียนเลย!”
อย่างไรก็ตาม วิลสันลากเธอออกจากห้องไปแล้วครึ่งทาง
สุดท้ายห้องก็เงียบ
เวอเรียนตกตะลึงเล็กน้อยขณะที่เธอจ้องไปที่แผ่นหลังของวิลสัน และเซรีนขณะที่พวกเขาจากไป
"คุณกำลังมองอะไรอยู่?"
เวอเรียนหัวเราะ “ไม่แน่ใจว่าทำไม แต่ฉันรู้สึกเหมือนเพื่อนของคุณวิลสัน แอบชอบเพื่อนร่วมชั้นของฉัน”
เมื่อวิลสันจับมือเล็ก ๆ ของเซรีนก่อนหน้านี้ เขาดูเหมือนจะปกป้องได้ดีจริง ๆ
ฮีลตันยกมือขึ้นแตะหน้าผากเธอขณะที่พูด “ท้องไม่เจ็บอีกแล้วเหรอ? คุณว่างพอที่จะสนใจเรื่องของคนอื่นด้วยหรือไง?”
เวอเรียนจับมืออันใหญ่ของเขาขณะที่เธอโน้มตัวเข้าใกล้หน้าอกของเขา และพูด “ฮีลตันไม่มีอะไรจะเกิดขึ้นกับเด็กคนนั้นใช่ไหม?”
“ไม่ หมอไม่ได้บอกหรอว่าตราบใดที่การตรวจร่างกายเสร็จเรียบร้อย ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี”
“ใช่ ฉันกลัวแทบตายก่อนหน้านี้”
ฮีลตันหายใจเข้าลึก ๆ ไม่เพียงแต่เธอหวาดกลัว เขายังรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาจะกระโจนออกจากคอ เมื่อเขารับโทรศัพท์ของเธอในระหว่างการประชุม
เขาไม่เคยรู้สึกกังวลหรือกังวลขนาดนี้มาก่อน ยิ่งทำให้กลัวมาก
ฮีลตันกอดแขนเธอ แน่นขึ้นเล็กน้อยในขณะที่คางอันหล่อเหลาของเขาวางอยู่บนศีรษะของเธอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “วันนี้ผมจะอยู่โรงพยาบาลกับคุณ ไม่ต้องกลัวนะ”
“หมอบอกว่าฉันสบายดีไม่ใช่เหรอ? คุณควรกลับไปทำงาน”
เธอรู้มาตลอดว่าฮีลตันยุ่งแค่ไหน