บทที่ 225 ทำตะกร้าช้อปปิ้งของเธอว่างเล่า

“คุณว่ามันโหดร้ายเหรอ? ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้บอกหรือว่าฉันไม่เข้าใจคุณรวมถึงผู้หญิงคนอื่นด้วย?”

เวอเรียนหันกลับไปมองที่ชายหนุ่มข้างหลังเธอ ฮีลตันก้มหัวของเขาขณะที่ริมฝีปากบางของเขาแนบอยู่กับใบหูของเธอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “มาดามฟัดด์ ไม่เข้าใจผมรวมทั้งผู้หญิงที่ไม่สำคัญพวกนั้นด้วย”

“ฉันยังไม่ได้ตกลงที่จะแต่งงานกับคุณนะ...ฮืม…”

เมื่อเธอเงยหน้าของเธอขึ้น ริมฝีปากของเธอถูกจูบโดยชายหนุ่ม

ทันใดนั้นจูบที่เร่าร้อนก็ร่วงลงมาที่เธอ

ขอบหูของเวอเรียนแดงไปทั่วจากการจูบ

เมื่อฮีลตันปล่อยเธอเบา ๆ ปลายนิ้วของเขาค่อย ๆแตะไปที่ใบหน้าเล็กของเธอขณะที่เขาพูด “คุณมอบแหวนให้ผมแล้ว และคุณยังคงพูดว่าคุณจะไม่แต่งงานกับผมอีกเหรอ?”

เวอเรียนพูดไม่ออก

เวอเรียนก้มหน้าเล็ก ๆของเธอ จับมือที่ยาว และบางของเขา และมองอย่างตั้งใจไปบนแหวนของเขาที่เรียบง่ายและธรรมดา รอบ ๆนิ้วมือของเขา ด้วยรอยยิ้ม และเธอพูด “รสนิยมของฉันนี่ยอดเยี่ยมจริง ๆ”

อย่างที่คาด แหวนวงนี้เหมาะกับฮีลตันจริง ๆ และเข้ากับความงดงามของเขา

ฮีลตันยกมือของเขาขึ้นเพื่อลูบหัวของเธอ และหลังจากนั้นจูบหน้าผากของเธอ เขาพูดในน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรักว่า “ใช่ ทุกอย่างที่มาดามฟัดด์เลือก มันยอดเยี่ยมมาก”

เวอเรียนยิ้ม อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา เธอมองกลับไปที่เขา และพูดว่า “เรนบอกว่าคุณไม่ชอบกินชาบู”

แค่มองว่าเรนเข้าใจคุณได้ดีแค่ไหน ทุกอย่างที่เธอพูดถึงเป๊ะไปหมด

“ครั้งต่อไป ผมจะกินชาบูกับคุณอาทิตย์ละครั้ง ตกลงไหม?

เวอเรียนไม่โกรธอีกต่อไป มันไม่ใช่เพราะฮีลตันเต็มใจจะกินชาบูกับเธอ แต่มันเป็นเพราะว่าเขาเต็มใจที่จะเปลี่ยนรสนิยมของเขาเพื่อเธอ แม้ว่าเรนจะเข้าใจเขาเท่าไหร่ ฮีลตันก็จะเต็มใจที่จะเปลี่ยนนิสัยของเขาเพียงเพื่อเธอคนเดียว

อย่างไรก็ตาม เวอเรียนก็ไม่ใช่คนไร้สาระ และไม่ต้องการให้ฮีลตันกินชาบูกับเธอจริง ๆ

เพราะว่าชาบูไม่มีประโยชน์ต่อร่างกาย เนื่องจากฮีลตันไม่ชอบกินชาบูมากนัก เธอก็เต็มใจที่จะไม่กินชาบูเพียงเพื่อเขาเช่นกัน

ฮีลตันบีบปลายจมูกของเธอ และพูดว่า “มีความสุขแล้วยัง? งั้นคืนนี้ผมไม่ต้องนอนห้องรับแขกแล้วใช่ไหม?”

“…ฉันแค่ล้อเล่น”

“ผมต้องไปประชุมแล้วตอนนี้ ตอนนี้พักผ่อนไปนะ”

“โอเคค่ะ”

เมื่อฮีลตันกำลังจะหันหลัง และจากไป หญิงสาวตัวเล็กข้างหลังเขาเอื้อมมือ และดึงเสื้อของเขา เธอยืนบนนิ้วเท้าของเธฮก่อนจะจูบไปที่ริมฝีปากบางของเขาอย่างอ่อนโยน

หลังจากนั้น เธอก็ปิดประประตูห้องพักผ่อนทันที

ความอุ่นบอกริมฝีปากบางของเขาจางหายไปเมื่อเวอเรียนเข้าไปในห้องพักผ่อน ริมฝีปากบางของชายหนุ่มฉีกยิ้ม

…

เมื่อฮีลตันกลับมาจากประชุม เขาผ่อนคลายขณะที่มือยาวของเขาดึงเนคไทด์ของเขาออกจากคอของเขา หลังจากที่เขาเปิดประตู และเข้าไปในห้องพักผ่อน เขาเห็นว่าเวอเรียนหลับไปอย่างรวดเร็วบนเตียงแล้ว เธอนอนเสียงดังมาก เขาเข้าไปหาเธอ และสามารถได้ยินเสียงหายใจต่ำ ๆ

มือของเธอกำอยู่กับมือถือของเธอ มันดูเหมือนเธอหลับไปขณะที่เลื่อนที่มือถือของเธอ

ฮีลตันขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาอยากให้เธอเปลี่ยนนิสัยแบบนี้ เนื่องจากสัญญาณมือถือไม่ดีต่อหญิงตั้งครรภ์

เขาเอื้อมมือของเขา และเอามือถือของเธอออกอย่างนุ่มนวล ปลายนิ้วของเขาแตะโดยหน้าจอมือถือโดยบังเอิญ ทำให้มันสว่างขึ้น มันปลดล็อค และโชว์หน้าเพจตะกร้าช็อปปิ้งในเถาเป่า

หลังจากฮีลตันเอามือถือเธอออก เขามองไปที่ของที่อยู่ในตะกร้าช็อปปิ้ง มันถูกเติมโดยของตามอำเภอใจ และส่วนมากคือผลิตภัณฑ์บำรุงผิว

สายตาของชายมุมเลื่อนไปบนสุดของหน้าจอมือถือ มีโลโก้ มันโชว์โปรโมชั่น 11.11

หลายปีที่ผ่านมา คนหนุ่มสาวทำให้เหตุการณ์ 11.11 เป็นวันสำคัญอย่างมาก แม้ว่าฮีลตันไม่เคยเข้าร่วมเหตุการณ์นั้นมาก่อน แต่เขาก็ร้ว่ามันมีอยู่

นิ้วยาวของชายหนุ่มกดไปที่ปุ่มเลือกทั้งหมด จากนั้นเลือกวิธีการจ่ายเงิน และใส่บัตรธนาคารใบใหม่ก่อนกดคอนเฟิร์ม และสรุปการจ่ายเงิน

หลังจากเขาจ่ายเงินเสร็จ เขาก็กดออกจากเถาเป่าแอป และกดล็อคมือถือของเธอ

ระหว่างที่เธองีบหลับ เวอเรียนสับสนขณะที่ทั้งหมดที่เธอสามารถรู้สึกได้คือร่างกายของเธอถูกกอดอย่างอบอุ่น และ แน่น ในขณะนั้น

หลังจากนั้น ริมฝีปากของคุณก็รู้สึกอุ่นเหมือนกัน ทำให้มันรู้สึกหายใจยากลำบาก

หลังจากที่เธอพบว่าเธอหายใจลำบาก เธอจึงลืมตาของเธอ และจึงเห็นภาพใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าของเธอ

แม้ว่าเธอจะสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันคือฮีลตัน มือเล็ก ๆ ของเธอผลักเขาอย่างนุ่มนวลเนื่องจากสภาวะตื่นตระหนกของเธอ

หลังจากที่ชายหนุ่มปล่อยเธอ เธอพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเนื่องจากการนอนที่ยาวนานของเธอ

“คุณประชุมเสร็จแล้วเหรอคะ?”