บทที่ 260 ฉันอยากให้คุณทิ้งฮีลตัน ฟัดด์

“อาจมีคนโทรหาเขาระหว่างที่เขาขับรถซึ่งทำให้เขามุ่งหน้าไปที่สะพาน โบลท์ ซี”

“ดร.จาร์เร็ต คุณช่วยส่งคนไปตรวจสอบบันทึกการโทรของฮีลตันในวันคริสต์มาสได้ไหม?”

สมาชิกบางคนในตระกูลยาเมสเคยเห็นวิลสันก่อนหน้านี้ที่ผับบลูส์ แต่พวกเขาไม่กล้าที่จะขัดขวางเขา สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงอิทธิพล และเส้นสายของวิลสัน ดังนั้นการตรวจสอบบันทึกการโทรของบุคคลนั้นคงไม่ใช่เรื่องยากเกินไป อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนั้นจะไม่ง่ายอย่างนั้นอย่างแน่นอนเนื่องจากเวอเรียนไม่มีเส้นสายกับผู้ที่ทำงานให้บริการสัญญาณมือถือใด ๆ ดังนั้นเธอจึงต้องพึ่งพาวิลสันเพื่องานนี้

"ไม่มีปัญหา"

หลังจากผ่านไปสิบนาที วิลสันได้รับบันทึกการโทรจำนวนหนึ่ง และหมายเลขสุดท้ายในวันคริสต์มาสถูกโทรมาจากโทรศัพท์สาธารณะ

หมายเลขโทรศัพท์สาธารณะนี้ดูแปลก

เวอเรียนถามว่า “จากหมายเลขโทรศัพท์สาธารณะ เราน่าจะรู้ตำแหน่งคร่าว ๆ ของตู้โทรศัพท์ได้ ใช่ไหม?”

“ใช่ แต่เราไม่แน่ใจว่ามีกล้องวงจรปิดอยู่รอบ ๆ ตู้โทรศัพท์นั้นหรือไม่ ยิ่งไปกว่านั้น บริษัทโทรศัพท์สาธารณะมักจะเก็บภาพวงจรปิดไว้แค่หนึ่งสัปดาห์ และนี้มันเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วตั้งแต่ที่ฮีลตันประสบอุบัติเหตุ”

เวอเรียนใช้ความคิดที่ลึกยิ่งขึ้น และพูดว่า “แต่ใครกันแน่ที่จะทำร้าย ฮีลตัน? ยานิเหรอ? อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่แซมกลับมาอยู่ข้าง ๆ เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายฮีลตัน…”

วิลสันกล่าวว่า “แซม จอยซ์ คนนั้นน่าสงสัยมาก หากเราต้องการรู้เร็ว ๆ ว่าแซมมีความเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุของฮีลตันหรือไม่ เราสามารถจับแซมเข้ารับการทดสอบเครื่องจับเท็จได้”

“ดร.จาร์เร็ต เราต้องการให้เธอกำจัดบาดแผลของเขา เนื่องจากฮีลตันติดอยู่ในจิตใจอายุยี่สิบสองปีของเขา ฉันคิดว่ามีเพียงแซมเท่านั้นที่สามารถปลุกเขาได้ ถ้าเราบังคับให้เธอช่วยเรา มันจะทำลายความสัมพันธ์ของเรากับเธอ และเธอก็จะไม่เต็มใจที่จะช่วยหรือเปล่า?”

“คุณมีเหตุผล”

…

เวอเรียนไปที่คฤหาสน์บลู เพรคเชอร์ ของยานิทันที

อย่างไรก็ตาม ทั้งยานิ และแซมไม่อยู่บ้าน และสาวใช้ของพวกเขาก็เปิดประตู

“ขอโทษนะคะ คุณมาหาใครเหรอคะ?”

เวอเรียนตอบอย่างสุภาพขณะที่เธอยืนอยู่นอกประตูโลหะ “สวัสดีค่ะ ฉันมาที่นี่เพื่อมาหาแซม และยานิค่ะ พวกเขาอยู่บ้านหรือเปล่า?”

ป้าเย็นกล่าวว่า “นายท่าน และคุณจอยซ์ไม่อยู่บ้าน พวกเขาออกไปแล้ว คุณเป็นเพื่อนของนายท่าน และคุณจอยซ์ของเราหรือเปล่าคะ?”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่จะพูดคุยกับพวกเขา”

ขณะที่เธอพูดเบนท์ลีย์สีดำคันหนึ่งกำลังขับไปยังตำแหน่งของเธอ

คนที่ลงจากรถคือทั้งยานิ และแซม

ยานิรู้สึกงงเล็กน้อยเมื่อเขาสังเกตเห็นเวอเรียน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะที่เขาพูด “เวอเรียนเหรอ? คุณมาทำอะไรที่นี่?"

“ประธานเควน ฉันมาหาคุณจอยส์”

ลูซี่รู้สึกร้อนรนในใจของเธอ เวอเรียนจะรู้แล้วหรือไม่ว่าอุบัติเหตุของฮีลตัน เกิดจากเธอ?

นั้นไม่ถูกต้อง ถ้าเวอเรียนรู้เรื่องนี้แล้ว นั่นหมายความว่าสมาชิกในตระกูลฟัดด์ก็น่าจะรู้เกี่ยวกับมันเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น ฟัดด์ กรุ๊ป ได้จัดงานแถลงข่าวเมื่อเช้านี้เพื่อแจ้งว่าฮีลตันยังไม่ตาย และเขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ลูซี่มองใบหน้าของเธออย่างเป็นกลาง เธอยิ้ม และพูดว่า “คุณต้องการอะไรจากฉันหรือ คุณมอนท์?”

“คุณจอยส์ ฉันรู้ว่านี่เป็นความผิดของฮีลตันที่ทำให้คุณตกลงไปในทะเล อย่างไรก็ตาม ตอนนี้คุณยังมีชีวิตอยู่ คุณจะให้อภัยเขาได้ไหม?”

ลูซี่หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “ฉันไม่ได้โทษฮีลตันสำหรับเรื่องนั้น คุณมาที่นี่เพื่อพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เท่านั้นหรือ คุณมอนท์?”

“ไม่” เวอเรียนมองไปที่ยานิแล้วพูดว่า “ประธานเควน ฉันขอคุยกับคุณจอยส์เป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ?”

ยานิมองลูซี่อย่างจริงจัง จากนั้นลูซี่ก็พยักหน้าให้เขาแล้วพูดว่า “คุณเข้าไปข้างใน ฉันจะคุยกับคุณมองท์สักครู่ ไม่ต้องกังวล”

"ตกลง"