บทที่ 30 ชายผู้อิจฉา

ยี่สิบนาทีต่อมา ฮีลตัน ฟัดด์ ได้รับโทรศัพท์จาก เจนเซ่น

“เจ้านาย คนดูแลสุสาน เซาท์ ฮิลล์ บอกกับผมว่า เลฟี่ โบดด์ ได้ซื้อที่ดินให้พ่อของคุณผู้หญิงจริง ๆ เขาตอบอย่างเรียบง่ายก่อนจะวางสายว่า “นั่นมันไม่ใช่ธุระอะไรของฉัน” ก่อนจะวางสายลง

เขาฝังศีรษะของเขาลงไปในกองเอกสาร และสิ่งที่เขารู้สึกได้คือความขุ่นมัวและความโกรธที่เกิดขึ้นภายในใจของเขา

จะเป็นไปได้ไหมว่าการไม่มีใบอนุญาตในการแต่งงานตามกฎหมาย หล่อนคงคิดว่าเธอมีอิสรเสรีภาพที่จะคบหากับผู้ชายคนอื่นได้

หากเธอต้องการที่ดินที่ดีสำหรับ เกรย์สัน มอนท์ ทำไมเธอถึงไม่พูดถึงเรื่องนี้กับเขาก่อนหน้านี้ ตอนนี้เธอกลับหันบอกเรื่องนี้ให้หลานชายของเขาฟัง

เธอเป็นแม่ของลูก เป็นผู้ให้กำเนิด เจลลี่ บีน และเธอมีความกล้ามากที่จะไปพัวพันกับหลานชายของเขา

ดวงตาสีมุกสีเข้มของฮีลตันเริ่มมีกำแพงน้ำแข็งก่อตัวขึ้น

…

เวอเรียน มอนท์ เดินทางไปที่อพาร์ตเมนต์ของ กวิน เยลเลน เป็นที่แรกแต่กวิน ไม่ได้อยู่ภายในห้อง ทำให้เธอไม่แน่ใจว่าตัวเธอเอง ต้องไปที่ไหนกันแน่ หลังจากไปเอาอัฐิ ที่บรรจุขี้เถ้าของ เกรย์สัน มอนท์ แล้ว หลังจากเรียกรถแท็กซี่เธอก็ออกเดินทางไปที่คฤหาสน์ตระกูลมอนท์

เมื่อยืนอยู่หน้าประตูหลักของคฤหาสน์ตระกูลมอนท์ เธอรู้สึกห่างเหินมานาน

เป็นเวลาสามปีแล้วในที่สุดเธอก็สามารถกลับมาที่คฤหาสน์ในเวลากลางวันนี้ได้สักที

ขณะที่เธอกอดอัฐิและพึมพำกับตัวเองว่า “พ่อคะ ถึงบ้านเราแล้ว”

เธอได้รับกุญแจหลังจากลงนามในข้อตกลงกับ ฮีลตัน ฟัดด์ เมื่อประตูคฤหาสน์เปิดออกภายในเต็มไปด้วยฝุ่น หลังจากที่ไม่มีคนอยู่มานาน เดิมทีเฟอร์นิเจอร์หรูหราที่อยู่ภายในคฤหาสน์ ถูกยึดไปด้วยฝีมือของคู่แม่ลูก ควีนน่า และ วาเนลล์ ชีน เหลือเพียงสิ่งไร้ราคาและเก่าเกินจะใช้ได้ คฤหาสน์ที่ว่างเปล่านี้อยู่ในสภาพที่น่าวังเวง

หลังจากที่เวอเรียน มอนท์ ทำความสะอาดเช็ดโต๊ะในห้องนั่งเล่นแล้ว เธอก็วางอัฐิลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง พร้อมพูดว่า “คืนนี้พ่อจะต้องอยู่ที่นี่คนเดียว ตลอดหลายปีที่ผ่านมาพ่อก็ยังไม่สามารถพักผ่อนอย่างสงบได้ หนูเป็นคนทำให้คุณพ่อต้องค่อยเป็นห่วงตลอด มันเป็นความผิดของหนูทั้งหมด หนูจะพาคุณพ่อไปพักผ่อนในสุสาน เซาท์ ฮิลล์ นะคะ”

เธอรู้สึกดีขึ้นหลังจากทำความสะอาดเสร็จ

โทรศัพท์มือถือของเธอดังทันทีที่ออกจากคฤหาสน์ตระกูลมอนท์

“พี่สาวฉันวางแผนจัดปาร์ตี้ส่วนตัว ในวันพรุ่งนี้เวลาสองทุ่ม ทุกคนต่างประหลาดใจมากที่รู้ว่าพี่ได้แต่งงานกับฮีลตัน ฟัดด์ ทำไมพี่ไม่พาเขามาด้วยแล้วเราจะได้ฉลองพร้อมกัน”

เสียงของวาเนลล์ ชีน ยั่วยุอารมณ์จากปลายสายของการสนทนา

เวอเรียน มอนท์ ตอบอย่างใจเย็น “ไม่เป็นไร ฉันไม่ชอบไปงานปาร์ตี้ อีกอย่างพวกผู้หญิงรู้จักกับ ฮีลตัน ฟรัดด์ เป็นอย่างดีอยู่แล้ว เราคงไม่ได้ไปร่วมงาน ขอให้สนุกกับปาร์ตี้”

ควินซี่ ชีน ตอบพร้อมหัวเราะเบา ๆ “พี่สาวที่ไม่ยอมมาร่วมปาร์ตี้ หรือพี่กลัวกันแน่? ถ้าพี่กับฮีลตัน เป็นคู่สามีภรรยาที่แท้จริง การให้เขามางานปาร์ตี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากใช่ไหม หรือว่าจริง ๆ แล้ว… พี่โกหก”

เวอเรียน กำหมัดแน่นในขณะที่ฟังเสียงที่ยั่วยุของจิ้งจอกตัวนั้น คลื่นแห่งความโกรธที่ในใจของเธอก็ลุกโชนขึ้น เธอตอบกลับว่า “ถ้าฉันพา ฮีลตัน ฟัดด์ ไปที่งานปาร์ตี้และยอมรับว่าที่จริงฉันเป็นภรรยาของเขา ฉันอยากให้เธอคุกเข่าต่อหน้าฉัน และก้มหัวขอโทษให้ฉันสามครั้ง เธอคิดว่ายังไง”

ควินซี่ ชีน ยังคงมั่นใจ และตอบว่า “ตกลง หากเก่งอย่างที่พูดจริง ๆ ก็พาฮีลตัน มาด้วยให้ได้ และให้เราได้พบเขา แต่ขอเตือนไว้อย่าง หากฮีลตันปฏิเสธความสัมพันธ์ของพี่กับเขาในงาน หรือไม่มาปรากฏตัวในงานปาร์ตี้ครั้งนี้ พี่จะต้องคุกเข่าต่อหน้าฉัน และก้มหัวขอโทษให้ฉันสามครั้งเหมือนกัน?"

“ตกลง!”

ทันทีที่วางสาย ความหนาวเย็นพัดสู่หัวใจของเธอ

ควีนน่า ชีน และ ควินซี่ ชีน ได้นำทรัพย์สิน และเงินจากการอุ้มบุญของเธอทั้งหมด ของตระกูลมอนท์ เป็นจำนวนเงินถึงสิบล้านเหรียญซึ่งส่งผลให้ เกรย์สัน มอนท์ พ่อของเธอเสียชีวิต เธอจะไม่มีวันปล่อยแม่ลูก คู่นี้ไป

…

หลังจากจบสายสนทนากับพี่สาวของเธอ ควินซี่ ชีน รู้สึกกังวลใจ เพื่อนของเธอก็พูดว่า

“ควินซี่ ไม่ต้องกังวล เวอเรียน มอนท์ เป็นโรคหลอกตัวเอง! เมื่อสองสามวันก่อนในงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศล ฉันเห็นเธอกำลังเล่นหูเล่นตาด้วยตาของฉันเอง เธอกำลังให้ท่า ฮีลตัน ฟัดด์ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจที่จะเหลือบมองเธอด้วยซ้ำ การพยายามเพียงไม่กี่วันของเธอจะแต่งงานกับ ฮีลตัน ฟรัดด์ ได้อย่างไร”

“อืม ถ้าอย่างนั้นฉันจะตั้งหน้าตั้งตารอเธอให้ก้มหัวลงมาขอโทษฉันต่อหน้าผู้คนในงานปาร์ตี้!”

“เราควรทำยังไง ถ้าเธอเกิดขี้ขลาดในคืนพรุ่งนี้? ถ้าอย่างงั้นเราก็อดดูละครเรื่องนี้ไปเลยนะซิ”