บทที่ 341 คุณจะมาตามหาฉันที่ฟลอเรนซ์ไหม

เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ที่เวอเรียนได้รับข้อความแฟกซ์จากนายท่านฟัดด์

เช้าวันต่อมา เธอได้รับสายจากนายท่านฟัดด์ หลังจากนั้น เธอนั่งข้างหน้าต่างมามากกว่าสิบชั่วโมงแล้ว เธอไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลยในช่วงเวลานั้น

ในที่สุดเครื่องโทรสารก็ส่งเสียงเตือน ก่อนที่เธอจะหยิบใบหย่าสองใบออกมาจากถาด

เธอกอดลายเซ็นของฮีลตัน น้ำตาไหลลงอาบแก้ม หยดลงบนลายเซ็นของเขา ทำให้ เป็นรอยหมึกเปื้อน

เธอวางใบหย่าลงบนตัก ผ่านไปนานแล้ว แต่เธอก็ยังไม่เซ็นใบหย่า

หลังจากที่รู้ถึงความสัมพันธ์ของเธอกับฮีลตัน เธอก็เตรียมใจเรื่องการหย่าไว้แล้ว แต่ไม่คิดว่าเขาจะเซ็นใบหย่าเร็วแบบนี้ เธอทำแบบนั้นไม่ได้

เพียงแค่สามเดือนหลังจากที่พวกเขาแต่งงานกัน เธอรู้สึกว่าเธอได้อยู่กับเขาและแก่ไปด้วยกันกับเขาในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ

คืนนั้นหิมะตกที่เมืองฟลอเรนซ์

เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง และเธอนึกถึงช่วงเวลาที่ ฮีลตัน ฟัดด์ ให้เธอขี่หลังในวันที่หิมะตกที่เมือง นอร์ท ซิตี้

มันเหมือนกับว่าภาพความสวยงามในวันนั้นจะกลับมาฉายซ้ำอยู่ตรงหน้าเธออีก ทำไมการแต่งงานของพวกเขาถึงได้จบลงเร็วขาดนี้?

เวลาตีสองในเมือง นอร์ท ซิตี้

"นายได้ตรวจดูที่อยู่แฟกซ์ของนายท่านฟัดด์รึยัง?"

"ยังเลยครับ แต่ผมจะรีบดูให้ครับ"

คุชเพ่งความสนใจกับการวิเคราะห์ขั้นตอนการทำงาน เขาต้องอยู่ดึกทั้งคืนเพื่อหาที่อยู่ของเครื่องโทรสารนั้น

ฮีลตันยืนอยู่ตรงหน้าต่างในห้องทำงาน ดูเหมือนว่าจะมีหิมะตกลงมาอีก

หิมะตก และอากาศก็หนาว เขาสงสัยว่าที่ที่รีอาน่าอยู่ จะหนาวเหมือนที่นี่ไหม?

เขาจิบบรั่นดีไปนิดเดียวก็รู้สึกดีขึ้น

เขาพบภาพวาดหลายภาพของเวอเรียนบนชั้นหนังสือ และหนึ่งในนั้นเป็นภาพวาดรูปเขา

เป็นรูปเขาใส่แว่นตานั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ

เธอยังวาดรูปตัวเองอยู่ในภาพด้วย เธอนั่งตรงข้ามเขา สายตามองไปที่เขาและถือปากกาวาดรูปอยู่ในมือ ในรูปดูสงบและอบอุ่น

รูปนั้น...เธอวาดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เขาไม่รู้เรื่องนั้นเลย

เขาเก็บหนังสือ 'ยามสนธยาที่ฟลอเรนซ์' ขึ้นมา มีกระดาษหลุดออกมาจากหนังสือ เขาหยิบกระดาษขึ้นมาดูบางแผ่น มีบางคำที่เขียนอยู่ด้านหลังของกระดาษ มันดูเหมือนสูตรคำนวณระยะทาง

มันเป็นระยะทางจาก นอร์ท ซิตี้ ไปยัง ฟลอเรนซ์!

มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับ ผู้คนละสถานที่ใน เมืองฟลอเรนซ์ ลายมือบนกระดาษเป็นของเวอเรียน รีอาน่าก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน

เขารีบดูกระดาษแผ่นอื่น และเห็นประโยคหนึ่งเขียนบนกระดาษ "ฮีลตัน คุณจะมาตามหาฉันที่ฟลอเรนซ์ไหม?"

ดวงตาของฮีลตันเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

เขารีบออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

เมื่อเขาเดินออกมาจากบ้าน เขาก็โทรหาคุช "หาเที่ยวบินไปฟลอเรนซ์ที่เร็วที่สุดให้ฉัน!"

"ฟลอเรนซ์เหรอครับ? คุณนายฟัดด์..."

มันตรงกับการวิเคราะห์ที่เขาค้นหาที่อยู่ คุชยืนยันกับเขา "เจอแล้วครับ ข้อความแฟกซ์ส่งไปที่เมืองฟลอเรนซ์ แต่เราต้องการเวลามากกว่านี้เพื่อค้นหาและเจาะจงที่อยู่"

คุชถอนหายใจ "เจ้านายครับ คุณนายฟัดด์อยู่ในเมืองฟลอเรนซ์ จริง ๆ ผมจะหาเที่ยวบินที่เร็วที่สุดให้ครับ"

ฮีลตันขับรถสปาร์คเกอร์สีดำไปตามถนนในตอนกลางคืน บางทีเขาอาจกังวลมากไป หรือบางทีเพราะความเครียด เขาจึงรู้สึกปวดท้องขึ้นมา

เขาขบฟัน และเหงื่อออกจากความเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะหยุดรถ