บทที่ 350 คุณชายรองเดลมีบุคลิกกามวิตรถาร

ที่โรงแรมเจ็ดดาวในเครือ เอ็มจี กรุ๊ป ในเมืองฟลอเรนซ์

ยานเดลเพิ่งอาบน้ำเสร็จเมื่อมีคนมาเคาะประตู

คงเป็นเดลที่ไปรับลีแอนนี่มา

เขายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า มีแค่ผ้าเช็ดตัวพันอยู่แค่ร่างกายส่วนล่าง เขาเดินไปเปิดประตู

เมื่อประตูเปิดออก เขาก็เห็นผู้หญิงสวย รูปร่างสูง ยืนอยู่หน้าประตู

"สวัสดีค่ะ ท่านประธานโซอัน"

ไม่ใช่ใครที่ไหน เธอเพิ่งก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงอันดับสอง เธอคือ

โจอี้ ซาเวียร์

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงที่เพิ่งเซ็นสัญญากับ เอ็ม จี กรุ๊ป

เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นเธอ

"คุณมาทำอะไรที่นี่?"

สายตาของหญิงสาวจ้องอยู่ที่กล้ามหน้าท้องที่สมบูรณ์แบบและร่องเอวของเขา และเธอต้องห้ามใจที่จะไม่สัมผัสร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเขา "ท่านประธานโซอัน คุณลืมไปแล้วเหรอคะ? ฉันมาถ่ายทำหนังที่เมืองฟลอเรนซ์ ในอิตาลีไงคะ มันเป็นหนังดราม่าทุนสร้างของ เอ็ม จี กรุ๊ป ชื่อเรื่อง 'รักข้ามทะเล' นี่ท่านประธานโซอันลืมไปแล้วเหรอคะ?"

เขาเหลือบมองเธอแล้วกลับเข้าไปใส่เสื้อผ้าในห้อง "ผมไม่ได้สนใจตารางงานของคุณ ผมแค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนบอกคุณ ว่าผมอยู่ห้องนี้?"

"เอ่อ...นั่นสำคัญด้วยเหรอคะ? ท่านประธานโซอัน ทำไมคุณไม่บอกฉันล่ะคะ ว่าคุณมาทำงานที่ฟลอเรนซ์? คุณอยู่ที่นี่มาสองสามวันแล้วใช่ไหมคะ?"

เขาไม่พอใจและไม่ได้มองเธอสักนิด "ไม่ว่าผมจะไปที่ไหน ผมก็ต้องบอกคุณด้วยเหรอ?"

โจอี้กัดริมฝีปากด้วยความโกรธ แต่เธอยังไม่อยากยอมแพ้ เธอรู้ว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งของความเย็นชาและความแข็งกระด้างเหมือนภูเขาน้ำแข็งของเขา แต่เธอรู้ว่าถ้าเธอกุมหัวใจของเขาไว้ได้ เธอก็จะได้เป็นนักแสดงของ เอ็มจี กรุ๊ป หรืออุตสาหกรรมบันเทิงได้อย่างที่เธอต้องการ

"ท่านประธานโซอัน...ฉันแค่เป็นห่วงคุณ...ฉันห่วงว่าคุณอาจจะรู้สึกเบื่อและเหงา ถ้าคุณอยู่ที่นี่คนเดียว ฉันจึง..."

"นั่นไม่จำเป็นหรอก คุณไปเถอะ"

เขาสวมชุดคลุมอาบน้ำและผูกเชือกตรงเอวไว้แน่น น้ำเสียงของเขายังคงน่าเกรงขาม แต่โจอี้ก็ไม่ยอมแพ้ เธอเข้าไปกอดเอวของเขาจากด้านหลัง เขาขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

"โจอี้ ถ้าคุณยังไม่อยากถูกยกเลิกสัญญากับ เอ็มจี กรุ๊ป คุณควรปล่อยผมดีกว่า"

เธอกลัวจนหน้าซีด เธอรีบปล่อยแขนออกจากตัวเขา

"ท่านประธานโซอัน..."

"ออกไปเถอะ ถ้าคุณไม่ออกไป ทีมงานถ่ายทำเรื่อง 'รักข้ามทะเล' จะบอกคุณว่าพวกเขาจะเปลี่ยนนักแสดงหญิง"

ท่าทางของเขานั้นน่าเกรงขามและเตือนอย่างจริงจัง

โจอี้เหวี่ยงสะโพก เธอต้องยอมแพ้ในการยั่วเขา แต่เธอต้องแสดงท่าทีเหมือนยอมจำนน "ฝันดีนะคะ ท่านประธานโซอัน"

โจอี้เพิ่งก้าวออกจากห้อง ซีลีนกับเยลเพิ่งมาถึงโรงแรม พวกเขากำลังเดินมาที่ห้อง และเมื่อพวกเขาเดินสวนกัน สายตาของซีลีนกับโจอี้ก็ประสานกันในเสี้ยววินาที

โจอี้ไม่รู้จักซีลีนและไม่คุ้นกับเยล เธอคิดว่าซีลีนอาจรู้จักเธอในฐานะนักแสดง เธอจึงรีบเดินออกไปจากโรงแรม

ซีลีนมองประตูห้องเพรสิเดนเชียล สวีท ที่เปิดแง้มอยู่ "เยล คุณชายรองของคุณชอบผู้หญิงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมฉันถึงไม่รู้ล่ะ?"

"เอ่อ..."

เยลเกาจมูก แต่เขาไม่กล้าทำให้เธอโกรธ เขาจึงยิ้มแล้วตอบ " ผู้จัดการโรงแรมต้องรู้ข่าวว่าคุณชายรองมาพักที่นี่ จึงได้ส่งนักแสดงหญิงที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมาอยู่เป็นเพื่อนเขา แต่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ คุณซีลีน คุณชายรองไม่ได้สนใจเธอเลย แล้วคุณไม่รู้หรอครับ ว่าคุณชายรองชอบผู้หญิงแบบไหน?"

ซีลีนแอบยิ้มที่มุมปาก และทำเป็นไม่สนใจ

เยลบอกทางกับเธอ "คุณซีลีน ทางนี้ครับ"

เมื่อเข้ามาในห้อง เธอรีบพูดแขวะยานเดลทันที "ท่านประธานโซอันกำลังอารมณ์ดีเชียวนะ คุณนอนกับคนดัง แล้วยังอาบน้ำเสร็จแล้วด้วย?"