บทที่ 487 โอ้ ฉันลืมไปว่านายไม่มีภรรยา

ณ เกล กรุ๊ป

หลังจากจัดการกับพวกผู้อาวุโส คาร์เตอร์ก็เดินเข้าไปในห้องทำงานในขณะที่เขาสั่งลุคว่า "ส่งคนไปจับตาดูคุณคอลลินส์ ฉันเกรงว่าเขาจะทำอะไรที่รุนแรง"

"ครับ เจ้านาย"

“อีกอย่าง แหวนแต่งงานที่ฉันบอกให้นายไปสั่งทำมาถึงแล้วหรือยัง?”

ลุคตอบว่า "มันเพิ่งมาถึงวันนี้ ผมเพิ่งเอามันไปวางไว้บนโต๊ะทำงานของคุณครับ"

คาร์เตอร์พยักหน้าเล็กน้อย และลุคดูลังเลก่อนจะพูดว่า “อีกอย่างครับ เจ้านาย คุณเลน… คุณเลนมาที่นี่ครับ”

คาร์เตอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณเลนงั้นเหรอ? คุณเลนไหน?”

"..."

ลุคพูดไม่ออก เขาพึมพำในใจว่า 'ก็ผู้หญิงที่คุณเคยคบด้วยมาก่อนไง คุณไม่รู้จักเธอดีงั้นเหรอ?'

“ทีน่า เลนครับ เธออยู่ในห้องทำงานของคุณ”

คาร์เตอร์ขมวดคิ้วหนักขึ้น และเสียงของเขาก็เย็นชาเล็กน้อย “ใครอนุญาตให้เธอเข้ามา?”

"ก็..."

ลุคไม่เข้าใจคาร์เตอร์ ไม่ว่าทีน่าจะแย่แค่ไหน เธอก็ยังเป็นแฟนเก่าของคาร์เตอร์ เธอเป็นรักแรกของเขาด้วยซ้ำ และคาร์เตอร์ก็ไม่ได้คบกับใครมากนัก นอกจากคุณนายเกลที่มีชื่อตามกฎหมายในทะเบียนบ้านของเจ้านายแล้ว ก็น่าจะเป็นคุณเลนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขามากที่สุด ใช่ไหม?

ลุคมองไปคาร์เตอร์โดยไม่รู้ตัวสองสามครั้ง คาร์เตอร์เม้มริมฝีปากบางของเขา และดวงตาของเขาดูเยือกเย็นมาก

“อย่าให้มีครั้งต่อไปอีก มีเพียงภรรยาของฉันเท่านั้นที่สามารถเข้าและออกห้องทำงานของฉันได้อย่างอิสระ คนอื่นไม่ได้รับสิทธินั้น”

"...ครับ"

ประเด็นคือ มาดามจะไม่มาที่เกล กรุ๊ป

...

ทีน่ารอคาร์เตอร์อย่างอดทนในห้องทำงานของประธาน

เช้าวันนี้ เธอทะเลาะกับเฮเลนที่คฤหาสน์ตระกูลเกล เฮเลนไปเอาความมั่นใจของเธอมาจากไหน? ตอนที่คาร์เตอร์อยู่กับเธอ พวกเขามักจะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และอาศัยอยู่ในบ้านเช่าหลังเล็ก ๆ เขาจะมอบเงินทั้งหมดของเขาให้กับเธอ เธอไม่เชื่อว่าคาร์เตอร์จะหมดความรู้สึกที่มีต่อเธอไปโดยสิ้นเชิงในช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงแค่สามปี

คาร์เตอร์แค่ใช้เฮเลนเพื่อยั่วโมโหเธอ ต้องการทำให้เธอโกรธและหึง

เธอเดินไปที่โต๊ะ และเห็นกล่องกำมะหยี่สีดำที่งดงามขนาดเล็ก เธอรู้สึกสนใจ และเปิดมันออก เธอเห็นแหวนเพชรแท้บริสุทธิ์ ส่องประกาย และเจียระไน เพชรบนแหวนวงนี้ดูแพงมาก มันดูเหมือนเพชรจากแอฟริกาใต้

ผู้หญิงทุกคนชอบเครื่องประดับ และทีน่าก็ด้วยเช่นกัน

ทีน่าสวมแหวนเพชรบนนิ้วนางของเธอทันที และมันก็เข้ากันได้พอดี

บางที… นี่อาจเป็นของขวัญที่คาร์เตอร์ซื้อให้เธองั้นเหรอ?

เมื่อความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัวของทีน่า รอยยิ้มของเธอก็กว้างขึ้น แม้แต่หัวใจของเธอก็เต้นเร็วขึ้น

คลิก!

ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออก

ทันทีที่คาร์เตอร์เดินเข้ามาด้วยขายาวของเขา เขาก็เห็นทีน่ายืนอยู่ที่โต๊ะ ด้วยท่าทางพึงพอใจ เขาขมวดคิ้ว "คุณกำลังทำอะไร?"

ทีน่าเงยหน้าขึ้น และรอยยิ้มที่มุมปากของเธอก็สดใสขึ้น เธอเดินไปหาเขาด้วยรองเท้าสนสูงของเธอแล้วพูดอย่างมีความสุขว่า “คาร์เตอร์ คุณประชุมเสร็จหรือยัง? ฉันเอาอาหารกลางวันมาให้คุณ คุณจะต้องสั่งอาหารกล่องกินตลอด มันไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ ฉันก็เลยทำอาหารกลางวันมาให้แทน”

การกระทำของทีน่าไม่ได้ทำให้คาร์เตอร์ซาบซึ้งเลยสักนิด แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกขยะแขยง

เมื่อผู้ชายมองผ่านผู้หญิง และไม่มีความรู้สึกต่อเธอ ทุกอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นทำกลายเป็นเรื่องไม่จำเป็นและน่ารำคาญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงอย่างทีน่า ที่เจ้าเล่ห์อย่างมาก

ความรู้สึกของทีน่าที่มีต่อเขาไม่เคยบริสุทธิ์ ในสายตาของคาร์เตอร์ เธอใกล้ชิดกับเขาเพียงเพราะตำแหน่ง และสถานะที่มีเกียรติของเขา