บทที่ 517 วิธีในการเอาชนะใจภรรยาของเขา

"พรุ่งนี้ผมจะให้คุชแวะที่ร้านโอต์ กูตูร์"

เวอเรียนพยักหน้าเห็นด้วย แม้ว่าพวกเขาจะเลือกชุดแต่งงานได้แล้ว เธอก็ยังรู้สึกหม่นหมอง

"มีอะไรอีกล่ะ? คุณดูไม่มีความสุขที่เราจะแต่งงานกันในอาทิตย์หน้าเลยนะ?"

"ไม่มีอะไรหรอก ตอนที่ฉันไปส่งบัตรเชิญให้พี่สะใภ้ เธอยังมีความรู้สึกให้คุณอยู่ ฉันกลัวว่าเธอจะยังทำใจไม่ได้ และยังฝันกลางวันที่จะอยู่กับคุณ"

"คุณไม่ได้บาดหมางกับเธออยู่รึไง? ทำไมคุณมาเป็นห่วงเธอตอนนี้?"

"เธอเป็นแม่ของเซย์นี่นะ และเป็นพี่สะใภ้ของคุณด้วย เราไม่ควรตัดการติดต่อกับเธอ อีกอย่าง คุณพ่อก็ยังหวังในตัวพี่สะใภ้ ฉันอยากจะเข้ากับเธอได้"

ฮีลตันยิ้มแล้วดึงเธอเข้ามากอด เขาจูบหน้าผากของเธอ และพูดเอาใจเธอ "เมื่อไหร่กันที่รีอาน่าของพวกเรา กลายเป็นคนใจดีและนึกถึงคนอื่น?"

เวอเรียนเงยหน้าขึ้นมองผิวพรรณที่ดีของเขา เธออยากจะยั่วยวนเขา จึงเริ่มปลดกระดุมเสื้อของเขา "ฉันทำแบบนั้นไม่เป็นหรอก แต่ฉันถอดเสื้อผ้าเป็นนะ...คุณอยากลองไหม?"

ฮีลตันพูดไม่ออกเพราะความขี้เล่นของเธอ

"คุณนายฟัดด์ คุณไม่อายเหรอที่จีบผมน่ะ? "

เวอเรียนใช้มือปิดปากเขา แต่ชายหนุ่มก็ดึงมือเธอออก เขาใช้มือทั้งสองข้างกุมใบหน้าของเธอ แล้วจูบเธอ

คืนก่อนจะถึงวันทำพิธีแต่งงาน นายท่านฟัดด์กับมาดามกันท์ บอกให้ฮีลตันกับเวอเรียนนอนแยกห้องกัน

ยานเดลซื้อคอนโดหรูในเมืองนอร์ท ซิตี้ ซึ่งเวอเรียนสามารถเข้าไปอยู่เป็น 'บ้าน' ของเธอได้

เซรีนกับซีลีนเป็นเพื่อนเจ้าสาว และคืนก่อนวันแต่งงาน พวกเธอก็ไปนอนที่คอนโดของเวอเรียน

เวอเรียนเป็นศูนย์กลางความสนใจ ทุกคนที่เธอรักมาอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว รวมไปถึงมาดามกันท์,ยานเดล, ซีลีน, เซรีน และเฮเลน

เมื่อเธอรับสายจากฮีลตัน เธอก็มองคนที่อยู่ในบ้าน พวกเธอต้องรู้ว่าฮีลตันโทรหาเธอ ถ้าเธอปิดบังความจริง เธอจึงอธิบาย "เจ้าตัวเล็กกำลังร้องไห้อยู่ เลยวุ่นวายกันทั้งบ้าน"

ซีลีนวางแขนโอบเวอเรียน "รู้หรอกน่าว่าฮีลตันต้องคิดถึงคุณมากจนนอนไม่หลับ เขาเลยโทรหาคุณตอนดึก"

เวอเรียนหน้าแดง "ฉันพูดความจริงนะ เจลลี่ บีนกับพิกเคิลอยากอยู่กับฉัน เด็ก ๆ ร้องไห้ตอนที่ฉันไม่อยู่"

เฮเลนขำที่จับผิดได้ว่าเธอโกหก "ฉันไม่รู้ว่าเจ้าตัวเล็กก็ร้องไห้อยากเจอแม่ด้วย ยังไงก็แล้วแต่ ไทเลอร์กำลังเล่นอยู่กับ เจลลี่ บีน เขาเพิ่งส่งวีดีโอมาให้ดู เจลลี่ บีนก็ดูมีความสุขดีนะ ดูไม่เหมือนว่ากำลังคิดถึงแม่เลย"

"พอพวกเธอพูดแบบนั้นแล้ว ฮีลตันกับฉันถูกจับแยกไม่ให้นอนด้วยกันก่อนวันแต่งงาน ตอนนี้ฉันก็อยู่ไกลจากคฤหาสน์ตระกูลฟัดด์ แล้วฉันจะรับสายฮีลตันไม่ได้รึไง?"

เซรีนหัวเราะออกมา "เวอเรียน ฉันไม่รู้ว่าเธอก็ติดท่านประธานฟัดด์ด้วย"

มาดามกันท์ยิ้มอย่างอ่อนโยน "เอาล่ะ เอาล่ะ รับสายเขาเถอะ ถ้าไม่รับสาย แม่มั่นใจว่าลูกต้องแอบไปโทรหาฮีลตันก่อนเข้านอนแน่"

โทรศัพท์ดังอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะขอตัวจากคนในกลุ่มออกไปรับสายที่ระเบียง

ทันทีที่รับสาย เวอเรียนก็เริ่มบ่นโดยไม่เปิดโอกาสให้ฮีลตันได้พูด "พวกเขาอยู่ล้อมรอบ และจับตาดูฉันอย่างกับฉันเป็นขโมย ฉันเลยรับสายคุณช้า ทำไมต้องมีธรรมเนียมเยอะขนาดนี้นะ? คราวหน้าไม่ต้องจัดงานแต่งอีกนะ"

เธอพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา และฮีลตันก็คิดว่ามันตลก "คุณนายฟัดด์ คุณอยากจัดงานแต่งกี่งานล่ะ?"

เวอเรียนนึกถึงคำพูดที่เพิ่งพูดออกไป แล้วเธอก็นึกได้ว่าหลุดปากออกไปแล้ว "ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น"

รถของฮีลตันจอดอยู่หน้าคอนโด ชายหนุ่มพิงหลังกับรถของเขา และคุยโทรศัพท์กับเวอเรียน เขาเงยหน้าขึ้นมองระเบียงที่ชั้นห้า

"มองลงมาข้างล่างสิ"

เวอเรียนใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น เธอคิดไม่ออกว่าเขาต้องการทำอะไร เธอรีบผลักหน้าต่างให้เปิดออก แล้วยื่นหน้าออกมา

ชายหนุ่มที่อยู่ข้างล่าง มองเธอด้วยอารมณ์ขัน