บทที่ 538 คู่หูฟัดด์เพื่อการช่วยเหลือ 1

ขณะที่ป้าเย็นกำลังทำความสะอาดเศษแก้วชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่แตกออกจากขวดเหล้าที่ชั้นล่าง เธออดไม่ได้ที่จะบอกกวินว่า “คุณเยลเลน พวกเราไม่รู้หรอกว่าคำสาปแบบไหนที่แซมได้มอบให้เจ้านายของเรา คุณดีกว่าคุณจอยซ์มาก เจ้านายของเราโชคดีไม่พอที่จะชื่นชมคุณ อย่างไรก็ตาม คุณเยลเลน คุณต้องต่อสู้เพื่อมันต่อไป บางทีคุณจอยซ์อาจจะไม่กลับมาอีกเลย และคุณอาจจะยังมีโอกาสอยู่นะคะ”

กวินกลืนน้ำลายและกำหมัดของเธอ ขณะที่เธอพูดว่า “แม้ว่าแซมจะไม่กลับมาในตลอดช่วงชีวิตนี้ ฉันก็จะไม่มีโอกาสนั้นอีกค่ะ”

กวินไม่ต้องการที่จะยอมรับความจริงที่ว่า อย่างน้อยเวอเรียนก็สามารถดึงดูดความสนใจของยานิได้ อย่างไรก็ตาม อีกอย่างเธอเองก็ไม่สามารถแม้แต่จะทำให้เขาสบตาเธอได้

ดูเหมือนว่ากวินจะไม่ถูกมองว่าเป็นผู้หญิงในหัวใจของยานิด้วยซ้ำ

…

ฝนตกนอกหน้าต่างเริ่มหนักขึ้น

ยานิสะดุดพรมข้างเตียง ขวดเหล้าเปล่ากลิ้งอยู่ข้าง ๆ มือของเขาในห้องนอนชั้นสอง

กวินถูกกลิ่นเหล้าฉุนกึกเตะเข้าจมูก เมื่อเธอเปิดประตูเข้าไป ยานิคำรามเมื่อเธอเข้ามาหาเขา เขาดูเมานิดหน่อย ขณะถามว่า “ทำไมคุณยังไม่ไปอีก?”

“ใครจะเป็นคนดูแลคุณตอนเมา ถ้าฉันไป”

อยู่ ๆ กวินก็คว้าขวดเหล้าที่เหลือครึ่งขวดจากมือของเขา แล้วนั่งลงข้าง ๆ เขา เธอดื่มเหล้าจนหมดอึกใหญ่

เนื่องจากบรั่นดีเข้มมากมันจึงแสบร้อนคอของเธอทันที เธอขมวดคิ้ว ขณะที่ตะคอกเสียง “ฉันไม่เข้าใจพวกคุณจริง ๆ เมื่อไหร่ที่พวกผู้ชายอย่างคุณเศร้า คุณจะดื่ม และทุกครั้งที่พวกผู้ชายอย่างคุณมีความสุข คุณก็จะดื่มด้วยเหมือนกัน มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับสิ่งนี้เหรอ? รสชาติก็แย่มาก”

ยานิหัวเราะคิกคักและหยิบขวดใหม่ขึ้นมา เขาพูดขณะจ้องไปที่เหล่าซึ่งไหลอยู่ในขวด “เพราะมันมีความสามารถในการระงับอารมณ์ที่รุนแรงที่สุดของมนุษย์ยังไงล่ะ”

“แล้วคุณวางแผนที่จะอยู่ และดื่มมันไปตลอดชีวิตถ้าแซมไม่กลับมาไหม?” ยานิไม่สนใจเธอ

“ยานิที่ฉันรู้จักไม่เป็นแบบนี้ ยานิ เควนลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!”

กวินโกรธเล็กน้อย ขณะที่เธอยืนขึ้นและฉุดยานิให้ลุกขึ้นเต็มแรง เนื่องจากยานิเมาเล็กน้อย และไม่สามารถเดินให้ตรงได้ เขาถูกลากเข้าไปในห้องน้ำโดยกวิน ในสภาพมีสติที่ไม่สมประกอบ

กวินหมุนเครื่องทำน้ำอุ่นไปที่การตั้งค่าสูงสุด และเริ่มสาดน้ำร้อนใส่ใบหน้าของยานิ

“ตื่นได้แล้ว!”

ยานิเอื้อมมือไปเช็ดใบหน้าที่เปียกโชกด้วยมือของเขา ขณะที่เขายืนอยู่ที่เดิม ความโกรธที่บางเบาสามารถเห็นได้จากก้นบึ้งดวงตาของเขา

จากนั้นกวินจึงลงไปชั้นล่างเพื่อเอาบางอย่างสำหรับแก้อาการเมาค้างมาให้เขา อย่างไรก็ตามเมื่อเธอกลับมาที่ชั้นบน เธอได้ยินเสียงอาเจียนออกมาจากห้องน้ำ

กวินวางยาแก้เมาค้างอย่างลนลาน และรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ทั้งหมดที่เธอเห็นคือ ยานิงอตัวอยู่เหนือโถส้วมอาเจียนจนหมดไส้หมดพุง และมีเลือดในอาเจียนของเขา

กวินตื่นตระหนก มันดูแย่เหมือนกับว่าเขาจะมีเลือดออกในทางเดินอาหาร

“ยานิ เราต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้! ฉันจะพาคุณไปโรงพยาบาล!”

…

“ผู้ป่วยมีอาการเลือดออกในช่องท้องค่อนข้างรุนแรง และจำเป็นต้องเข้ารับการรักษา คุณเป็นครอบครัวของเขาไหม?”

กวินตกตะลึงกับคำถามของหมอ เธอพูดติดอ่าง “ฉัน… ฉันไม่ใช่”

“ถ้าอย่างนั้นคุณควรรีบไปแจ้งครอบครัวของเขา ตามอาการปัจจุบันเขาต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมากกว่าหนึ่งสัปดาห์ เขาต้องให้น้ำเกลือเพื่อการฟื้นฟู”

“ได้ค่ะ”

หลังจากที่หมอจากไป กวินรู้สึกหมดหนทางในสถานการณ์เช่นนี้ เนื่องจากเธอหลงลืมไปโดยสิ้นเชิง

เธอรีบวิ่งไปที่ด้านข้างของยานิและคว้าโทรศัพท์ของเขา เธอต้องการหาผู้ติดต่อในครอบครัวของเขา อย่างไรก็ตามหลังจากที่ค้นหามันมาเป็นเวลานานเธอก็ไม่พบอะไรเลย หลังจากนั้นเองที่เธอจำได้ว่ายานิมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับครอบครัวของเขา

เนื่องจากเธอไม่สามารถติดต่อกับครอบครัวของเขาได้… กวินไม่สามารถโทรหาพ่อแม่ของเธอเพื่อขอความช่วยเหลือได้ในตอนนี้ และเธอก็ไม่มีความสัมพันธ์กับใครในโรงพยาบาลนี้ พี่ชายของเธอกำลังเรียนอยู่ที่ต่างประเทศในอังกฤษ ดังนั้นทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่คือโทรเรียกอาของเธอมา