ตอนที่ 550
บทที่ 550 ปฏิบัติการกู้ภัยคู่รักแสนสุข 2
October 22, 2026
ตอนที่เซรีนตื่นขึ้นมา เธอก็ถูกขังอยู่ในห้องที่ปิดล้อม เธอถูกปิดตาและแขนขาของเธอถูกมัดไว้ด้วยอีกครั้ง เธอแทบจะขยับตัวไม่ได้
เสียงเปิดประตูถูกได้ยินมาจากข้างหูของเธอ
"ที่นี่มันที่ไหน!"
สามารถได้ยินเสียงของชายสวมหน้ากากกล่าวว่า “หืม เธอไม่กลัวระหว่างที่เดินทางมาที่นี่ และตอนนี้เธอเป็นอย่างนั้นเหรอ?”
“คุณต้องการอะไรกันแน่?”
“ฉันจะบอกไวท์วูล์ฟทันทีว่าเธอถูกฉันจับ”
“คุณชาย ฉันได้บอกคุณไปหลายครั้งแล้วว่า ฉันเป็นแค่แฟนเก่าของเขา ไวท์วูล์ฟจะไม่เสี่ยงชีวิตของเขาเพื่อช่วยฉันหรอก!”
ชายสวมหน้ากากหัวเราะคิกคักและพูดว่า “ทำไมเราไม่ลองดูล่ะว่า เขาจะมาไหม?”
ตั้งแต่ยังเด็กเซรีนได้รับการเลี้ยงดูมาในสังคมที่ค่อนข้างสงบสุข ในขณะที่ปัจจุบันเธอไม่เพียงแค่ถูกผู้ก่อการร้ายจับเอาไว้เท่านั้น แต่ปืนก็ยังชี้มาที่เธอเป็นครั้งคราวด้วย เธอคงจะโกหกถ้าเธอบอกว่าไม่กลัว
ขณะที่เธอนั่งอยู่บนพื้นที่ทั้งแข็งและเย็น ความคับข้องใจของเธอก็กำลังเดือดพล่านอยู่ภายในหัวใจของเธอ ในที่สุดน้ำตาก็ไหลออกมา…
นี่มันไม่สำคัญถ้าไอ้เลววิลสันจะทิ้งเธอไป แต่เธอถูกลักพาตัวเพราะเขาด้วย!
ผู้ชายแบบไหนกันที่เธอเอาตัวเองเข้าไปพัวพันด้วย ทั้งหมดที่เธอต้องการทำในตอนนี้คือ กลับบ้าน…
เซรีนสูดจมูกและพยายามกลั้นเสียงสะอื้นของเธอไว้ ขณะที่เธอพูดว่า “ฉันไม่ใช่อะไรมากไปกว่าแฟนเก่าของเขา เขาไม่สนใจความเป็นอยู่ของฉันหรอก…”
เมื่อต่อสายได้แล้ว ชายสวมหน้ากากก็พูดว่า “เฮ้ ไวท์วูล์ฟ นายเป็นอย่างไรบ้าง?”
"ดาร์ก ชาโดว์? นายกล้าดียังไงที่ติดต่อฉันมา ในเมื่อนายไม่คู่ควรกับฉัน?”
ดาร์ก ชาโดว์เยาะเย้ยและกล่าวว่า “ครั้งนี้ ฉันจะให้นายส่งเส้นทางการบินไปยังอเมริกาใต้กลับมาหาฉันด้วยความเต็มใจ”
“ฉันอยากรู้มากจริง ๆ ว่าอะไรเป็นแรงจูงใจให้นายพูดอะไรบางอย่างที่ดูมั่นใจขนาดนั้น”
ดาร์ก ชาโดว์กดที่ไอคอนลำโพงสปีคเกอร์บนโทรศัพท์ของเขา และพูดว่า “ไวท์วูล์ฟ นายคงไม่เคยคาดคิดสินะว่า แฟนเก่าของนายจะอยู่กับฉันในตอนนี้!”
รูม่านตาสีเข้มของวิลสันหดตัว อย่างไรก็ตาม เสียงของเขาฟังดูสงบ ในขณะที่เขาพูดว่า “หยุดโกหก นี่นายกำลังใช้วิธีการที่น่าอับอายในการโกหกฉัน โดยการบอกว่าแฟนเก่าของฉันอยู่กับนายงั้นเหรอ?”
“หืม นายจะไม่ยอมรับ ใช่ไหม?”
จู่ ๆ ดาร์ก ชาโดว์ก็ดึงผ้าปิดตาของเซรีนออก และคว้ามือข้างหนึ่งของเธอไว้ก่อนที่จะกระแทกมันลงบนโต๊ะ
เซรีนดิ้นรนขณะที่เธอตะโกนว่า “คุณกำลังทำอะไร!”
วิลสันได้ยินเสียงกรีดร้องอันน่าสะพรึงกลัวของเซรีนได้อย่างชัดเจน หัวใจของเขาเต้นระส่ำ
ต่อจากนั้น ดาร์ก ชาโดว์ก็เอามีดคม ๆ ออกมาและกดมันไปที่นิ้วหัวแม่มือของเซรีนก่อนพูดว่า “ไวท์วูล์ฟนับแต่นี้เป็นต้นไป ถ้านายกล้าที่จะปฏิเสธคำถามที่ฉันถาม ฉันจะตัดนิ้วของเธอออกหนึ่งนิ้ว”
เซรีนตกใจกลัวมากจนทั้งร่างของเธอสั่นสะท้าน ขณะที่ใบหน้าของเธอก็ซีดลงเหมือนไม่ใช่มนุษย์
วิลสันตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาอย่างน่ากลัว “ดาร์ก ชาโดว์ ถ้านายกล้าแตะแม้แต่นิ้วเดียว ฉันจะทำลายองค์กรดาร์กของนายลงทันที!”
ดาร์ก ชาโดว์หัวเราะคิกคัก ในขณะที่เขาพูดว่า “เพราะเห็นแก่มิตรภาพครั้งก่อนของเรา นายควรส่งเส้นทางบินไปยังอเมริกาใต้ที่นายกำลังดูแลอยู่ ทำอย่างนั้น แล้วแฟนเก่าของนายก็จะสามารถกลับไปอยู่เคียงข้างนายได้อย่างปลอดภัยและไม่เป็นอันตราย นี่เป็นข้อตกลงที่ค่อนข้างดี นายก็รู้ ดีที่สุด ถ้านายคิดกับมันอย่างจริงจัง!”
วิลสันหัวเราะเล็กน้อยอย่างเย็นชาและพูดว่า “ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่าตัวแทนหลักขององค์กรดาร์กจะลักพาตัวผู้หญิงที่ไร้ทางสู้มา! ดูเหมือนว่าสำหรับฉันแล้วองค์กรดาร์กจะใช้วิธีที่มีเล่ห์เหลี่ยมในตอนที่พวกเขาไม่คู่ควรกับเรา! จะเป็นเรื่องตลกขนาดไหนถ้าคำพูดพวกนี้หลุดออกมา!”
ดาร์ก ชาโดว์ตะโกนอย่างโกรธจัด “หลีกเลี่ยงคำดูถูกของนายที่มีไปยังองค์กรดาร์ก ฉันรับผิดชอบการดำเนินการนี้เพียงคนเดียว มันไม่เกี่ยวอะไรกับองค์กรดาร์ก”
วิลสันไม่ต้องการเสียเวลาอีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “สถานที่ตกลง เดี๋ยวนี้!”
“คืนนี้ตอนแปดนาฬิกา เกาะซาร์ดิเนีย! ฉันจะส่งตัวเธอให้ แล้วนายก็จะส่งสัญญาให้ฉัน!”
วิลสันกัดฟันและพูดอย่างโมโหว่า “นายต้องแน่ใจว่าไม่มีผมแม้แต่เส้นเดียวที่ขาดหายไปจากเธอ! ไม่อย่างนั้น ไม่เพียงแต่นายจะไม่ได้รับสัญญา แต่นายจะไม่ได้เห็นแสงสว่างของวันพรุ่งนี้ด้วย!”
…
ที่ฐานปฏิบัติการขององค์กรไลท์
วิลสันดึงสายให้สารน้ำออกทันที เขาลุกจากเตียง เปลี่ยนไปใส่อุปกรณ์ของเขา และพร้อมที่จะออกไป
ทันทีที่ทอมป์สันเข้ามาในห้อง เขาสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มสวมอุปกรณ์ของเขาแล้ว
“วิลสัน นายพึ่งได้รับการผ่าตัดเสร็จและยังฟื้นตัวอยู่! นายกำลังทำอะไร?"
“ช่วยชีวิตคน”
วิลสันโหลดกระสุนของเขาอย่างสบาย ๆ และไม่ได้สนใจที่จะโต้ตอบกับทอมป์สัน
“นายจะไปช่วยใคร? ผู้อำนวยการบอกว่าช่วงนี้นายไม่จำเป็นต้องไปทำภารกิจอะไรนี่ เพราะงั้น นายกำลังทำอะไรกันแน่?”