บทที่ 551 ในตอนนั้นเธอตระหนักถึงความรักที่มีต่อเขา

เฮลิคอปเตอร์ร่อนลงและมีผู้ชายรูปร่างดีแต่งตัวในชุดคอมแบทลงมาจากมัน แม้ว่ามันจะมืดแล้ว แต่เซรีนก็สามารถเห็นใบหน้าของชายคนนั้นภายใต้แสงจันทร์

‘มันคือวิลสัน… เขามาที่นี่เพื่อช่วยฉัน...’

เมื่อวิลสันลงจากเฮลิคอปเตอร์แล้ว สไนเปอร์ที่ซ่อนตัวอยู่นับไม่ถ้วนก็เล็งปืนมาที่เขาจนสามารถเห็นจุดเลเซอร์สีแดงจำนวนมากบนศีรษะและร่างกายของเขา

เซรีนสั่นสะท้าน เธอหันไปมองป่ารอบ ๆ ตัวเธอโดยอัตโนมัติ ต้นไม้และใบไม้หนาแน่น มันเป็นจุดที่สมบูรณ์แบบสำหรับการซุ่มโจมตี

กับดักได้ทำการติดตั้งไว้แล้ว วิลสันจะไม่ได้ออกไปแบบเป็น ๆ

ดาร์ก ชาโดว์ยืนห่างออกไปเล็กน้อย และเขาก็เล็งปืนไปที่หัวของวิลสัน “วางอาวุธลง!” เขาสั่ง

วิลสันโยนปืนและกระสุนแล้วยกมือขึ้น “ฉันไม่ได้คาดหวังว่านายจะกลัวฉันเลยนะเนี่ย ฉันมาตัวคนเดียว แต่นายได้เตรียมคนมามากมายที่จะต่อสู้กับฉัน” เขาเยาะเย้ย

วิลสันเหลือบมองไปรอบ ๆ

“เลิกเล่นกับเกมคำศัพท์ได้แล้ว ไวท์วูล์ฟ สิ่งที่ฉันต้องการอยู่ที่ไหน ส่งมันมา!”

เซรีนกลัวว่าวิลสันจะถูกหลอก ดังนั้นเธอจึงตะโกนออกมาทันที “ไปให้พ้น! เขาอยากให้คุณตาย! เขาจะไม่ยอมปล่อยคุณไป แม้ว่าคุณจะมอบมันให้กับเขาก็ตาม!”

มือของ ดาร์ก ชาโดว์จับที่หลังปกเสื้อของเซรีนอย่างแน่นหนา ขณะที่เขาจ้องมองเธอ "หุบปาก!"

สายตาของวิลสันเต็มไปด้วยความเยือกเย็นที่ไม่เป็นมิตร “ฉันขอท้าให้แกแตะเธออีกนิ้ว!” เขาถ่มคำพูดออกมาทีละคำ “ถ้านายทำร้ายเธอไม่ว่าด้วยวิธีใด นายจะไม่ได้แผนที่เส้นทางการค้าในอเมริกาใต้ หรือสัญญาใด ๆ แม้ว่าฉันจะตายไปแล้วก็ตาม!”

“ไปเถอะ วิลสัน! ไม่ต้องห่วงฉัน!”

สายตาที่เฉียบคมของชายหนุ่มจ้องไปยังใบหน้าที่เลอะเทอะของเซรีน “ถ้าผมไป ใครจะช่วยคุณล่ะ?”

“ฉันเป็นแค่แฟนเก่าของคุณ! ไม่มีอะไรระหว่างเราอีกต่อไปแล้ว!”

วิลสันหัวเราะคิกคัก “คุณยังเป็นแฟนผมอยู่ ผมจะไม่ทอดทิ้งคุณ” เขาพูดอย่างมั่นใจ

น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาของเซรีน ขณะที่เธอมองเข้าไปในสายตาอันลึกซึ้งของวิลสัน

หากพวกเขารอดจากอุปสรรคครั้งนี้ เธอจะถามเขาว่าทำไมเขาถึงทิ้งเธอ

หากความรักที่เขามีต่อเธอเป็นแค่ความพึงพอใจชั่วคราว แล้วทำไมเขาถึงจะต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเธอด้วย?

“เชื่อผม เราจะมีชีวิตออกไปจากที่นี่”

เซรีนมองเขาและพยักหน้า เธอเชื่อในตัวเขา

ดาร์ก ชาโดว์เริ่มหมดความอดทนมากขึ้น เมื่อเขาฟังการสนทนาของนกรักสองตัว “พวกนายกำลังจะตาย แล้วยังมีอารมณ์ที่จะรักกันอีกเหรอ ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้หรอกนะ ไวท์วูล์ฟ ส่งเส้นทางการค้าและสัญญามาให้ฉัน แล้วฉันจะปล่อยให้นายกับผู้หญิงคนนั้นตายอย่างสมศักดิ์ศรี!”

วิลสันไม่ได้ให้ของแก่เขา “ปล่อยเธอไป แล้วฉันจะให้มันกับนาย!”

“นายไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่มีสิทธิ์จะมาต่อรองกับฉัน!”

ดาร์ก ชาโดว์ไม่คาดคิดว่าวิลสันจะรอดจากการซุ่มโจมตี แม้ว่าเขาจะปล่อยเซรีนไป แต่เธอก็จะเป็นภาระของเขาอยู่ดี

เมื่อเขาสังเกตเห็นความแตกต่างกันระหว่างความแข็งแกร่งของพวกเขา ดาร์ก ชาโดว์มั่นใจว่าเขาจะได้รับสิ่งที่ต้องการ และในขณะเดียวกันก็จะกำจัดไวท์วูล์ฟได้

ดาร์ก ชาโดว์ผลักเซรีน และเธอก็ตกลงไปในอ้อมแขนของวิลสัน

วิลสันกอดเธอไว้ “คุณเจ็บหรือเปล่า?”

เซรีนร้องไห้ออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อเธออยู่ในอ้อมกอดของวิลสัน เธอส่ายหัวขณะที่เธอยิ้ม "ฉันโอเคค่ะ"

ดาร์ก ชาโดว์ขึ้นนกและเล็งไปที่พวกเขา “เอาของมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ไวท์วูล์ฟ!”

วิลสันดึงหญิงสาวมาข้างหลังเขา “เอาล่ะ ฉันจะให้เส้นทางการค้าแก่นาย!”

วิลสันล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าชุดคอมแบทของเขา ดึงปืนพกสีเงินออกมาแล้วเล็งไปที่ดาร์ก ชาโดว์!

“นายกล้าดียังไงมาหลอกฉันไวท์วูล์ฟ? นายอยากจะตายอย่างไม่เหลือซากเหรอ?!”

วิลสันยิ้มเยาะออกมา “นายไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลย ทำไมนายไม่เริ่มคิดดูล่ะว่านายจะตายทีหลังได้ยังไง?”