บทที่ 565 อุบายรัก 1

เซรีนกำลังจะกลับเข้าไปในห้องทำงาน เมื่อเชนเนอร์จับแขนของเธอไว้

เธอดึงแขนกลับ แล้วหันมามองเขา "คุณต้องการอะไรอีก?"

"ไม่เอาน่า เซรีน เรามาคุยเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเดิม ๆ แบบนี้ไม่ได้เหรอ?"

เซรีนรู้สึกว่ามันตลก "คุณเชนเนอร์ คุณลืมไปแล้วเหรอ ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน เราเลิกกันไปตั้งนานแล้วนะ ตอนนี้ฉันก็มีแฟนอยู่แล้ว และคุณก็มีคู่หมั้น เราไม่ควรมาพบกันเป็นการส่วนตัว เมื่อดูจากสถานการณ์ของพวกเราแล้ว ในเมื่อคุณอยากจะเอาบัตรเชิญมาให้เรา คุณก็ให้เกว็นเอาไปให้วิลสันด้วยสิ ในเมื่อพวกเขาก็เป็นญาติกัน"

"แต่คุณกับเขาก็มีบัตรเชิญแล้ว พวกคุณยังไม่ได้แต่งงานกันใช่ไหม?"

เซรีนพูดตรง ๆ "ถึงพวกเราจะยังไม่ได้แต่งงานกัน ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว"

มีความเศร้าฉายอยู่ในแววตาของเชนเนอร์ "คุณจะแต่งงานกับเขาจริง ๆ เหรอ?"

เซรีนจ้องเขาอย่างไม่น่าเชื่อและหัวเราะ "คุณเชนเนอร์ ฉันไม่คิดว่านี่มันจะเป็นเรื่องของคุณนะ"

"คุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับวิลสัน จาร์เร็ต!"

"ไม่ว่าฉันจะรู้เรื่องของเขาหรือไม่ มันก็เป็นเรื่องของฉัน ฉันยังมีงานต้องทำ ต้องขอตัวก่อน"

เชนเนอร์กัดฟันแล้วพูด "คุณรู้หรือเปล่าว่าเบื้องหลังเขาทำอะไร? เขาวางแผนจะเข้าไปอยู่ใกล้คุณอยู่ตลอด!"

เธอซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมสีขาว แล้วเธอก็หยุดเดิน

"คุณหมายความว่ายังไง?"

เขามองดูรอบ ๆ และพยายามข่มตัวเองไว้ "ที่นี่ไม่เหมาะที่จะคุยกัน เราไปหาร้านกาแฟใกล้ ๆ คุยกันเถอะ ยังไงคุณก็ต้องพักกลางวันอยู่แล้วนี่? ถ้ากลัวว่าผมจะทำให้คุณผิดหวัง หลังจากที่คุณได้รู้ความลับของวิลสัน งั้นเราก็ยกเลิกเรื่องนี้"

เซรีนรู้ว่าเขาอยากจะทำให้เธอสงสัย แต่ถ้ามันเกี่ยวกับวิลสัน แม้ว่าเธอจะไม่อยากอยู่กับเชนเนอร์อีกแล้ว แต่เธอก็อยากจะรู้ความลับของวิลสันที่เชนเนอร์ได้พูดไว้

พวกเขาอยู่ในร้านกาแฟของโรงพยาบาลที่ชั้นล่าง

เซรีนพูดขึ้นมาทันที หลังจากที่เธอนั่งลง "บอกฉันมา"

เชนเนอร์รู้ว่าเธอไม่อยู่ในอารมณ์ที่อยากจะคุยด้วย

เขาจึงพยักหน้าแล้วพูด "เอาล่ะ ผมปิดบังคุณมานานแล้ว และผมก็เสียใจกับเรื่องนั้น"

เชนเนอร์กลืนน้ำลาย เขาวางมือประสานกันแล้ววางมือไว้บนโต๊ะ แล้วเขาก็พูดต่อ "คุณรู้หรือเปล่าว่า ผมกับเกว็นมาอยู่ด้วยกันได้ยังไง?"

เซรีนขมวดคิ้ว "ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องของคุณกับเกว็น"

"ก็ได้ แต่วิลสันเป็นคนที่ทำให้เรามาอยู่ด้วยกัน เกว็นเป็นนักเรียนที่เรียนอยู่สาขาศิลปะการแสดง ในเมือง นอร์ท ซิตี้ และคุณสองคนก็เรียนอยู่ปีเดียวกัน เกว็นกับผมเจอกันตอนที่ผมไปแข่งขันบาสเกตบอลที่มหาวิทยาลัยนอร์ท ซิตี้ เธอตกหลุมรักผมตั้งแต่เห็นผมครั้งแรก ถึงผมจะบอกเธอว่าผมมีแฟนแล้ว แต่เธอก็ยังมาเกาะแกะผมอยู่"

เซรีนเริ่มมีความอดทนน้อยลง "เชนเนอร์ คุณช่วยพูดเข้าเรื่องสักทีได้ไหม?"

"งั้นก็ตอนที่คุณเริ่มฝึกงาน คุณจำได้ไหมว่าตอนที่ผมไปรับคุณที่โรงพยาบาล เกว็นก็อยู่ที่โรงพยาบาลเดียวกัน เธอไปหาวิลสัน เพราะเธอปวดท้อง แล้ววิลสันรู้ได้ยังไงไม่รู้ว่าเกว็นชอบผม หลังจากนั้นเราก็ออกไปดื่มกัน เขามอมเหล้าผมจนผมเมา แล้วผมก็นอนกับเกว็น"

เซรีนสงสัย "คุณกำลังจะบอกว่า วิลสันอยากจะแยกเราออกจากกันงั้นเหรอ?"

"ถูกต้อง เขามอมเหล้าผม เพราะเขาอยากจะเข้าหาคุณ เขารู้ว่าเกว็นชอบผม เธอก็ต้องยอมผม ไม่ว่ายังไงเขาก็ตั้งใจแยกเรา"

เซรีนไม่รู้จะพูดอะไร

ที่ผ่านมานี้ วิลสันวางแผนเพื่อที่จะเข้าใกล้เธองั้นเหรอ?

แต่วิลสันมาเริ่มชอบเธอตอนไหน?

เธอจำได้ว่าเริ่มฝึกงานกับวิลสัน ตอนที่เชนเนอร์นอกใจเธอ วิลสันก็ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอด้วยเหรอ?