บทที่ 566 อุบายรัก 2

วิลสันเตรียมตัวทำอาหาร หลังจากที่พวกเขากลับมาถึงห้อง

"เย็นนี้คุณอยากกินอะไร?"

"ผัดมันฝรั่งกับพริกหยวก และซุปไข่หยดน้ำใส่มะเขือเทศ"

วิลสันเปิดตู้เย็น แล้วเอาส่วนผสมที่เขาต้องการออกมา "อีกแล้วเหรอ? คุณไม่เบื่อบ้างหรือไง?"

เซรีนวิ่งเข้าไปในห้องครัวจากห้องนั่งเล่น เธอมองวิลสันแล้วถามอย่างลังเล "นี่...ฉันอยากถามอะไรคุณหน่อย"

"ถามมาสิ"

เซรีนสูดลมหายใจเข้าแล้วพูด "เชนเนอร์บอกฉันว่า คุณขโมยผู้หญิงของเขาไป"

ขโมยผู้หญิงของเขา?

วิลสันอยากหัวเราะเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาวางมะเขือเทศลงบนโต๊ะแล้วมองเซรีน "แล้วเขาบอกคุณหรือเปล่า ว่าผมขโมยผู้หญิงของเขามาได้ยังไง?"

เซรีนพยักหน้าแล้วบอกเขา "เขาบอกว่า คุณรู้ว่าเกว็นชอบเขา คุณเลยมอมเหล้าเขา แล้วทำให้เขาไปนอนกับเกว็น"

วิลสันยังคงนิ่ง เขามองเธอด้วยดวงตาคมเข้ม "ถ้าเรื่องที่เขาบอกเป็นความจริง คุณจะตำหนิและเกลียดผมไหม?"

เซรีนกัดริมฝีปากแล้วขมวดคิ้ว "ฉันก็คิดคำถามแบบนั้นเหมือนกัน ฉันคิดว่าฉันจะตำหนิคุณ แม้ว่าคุณจะทำแบบนั้นจริง ๆ แต่ฉันอยากรู้ ว่าทำไมคุณถึงทำแบบนั้น"

"เชนเนอร์ทำได้ดีจริง ๆ ที่สร้างเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้"

"อะไรนะ? นี่เขาโกหกฉันเหรอ?"

วิลสันขมวดคิ้ว "เขาบอกว่าผมมอมเหล้าเขาแล้วทำให้เขาไปนอนกับเกว็น แล้วผมไปดื่มกับเขา และเกว็นตอนไหน?"

มันก็จริง คนมีอำนาจอย่างวิลสัน ไม่เคยไปยุ่งกับคนอย่างเชนเนอร์ มันจะฟังดูมีเหตุผลกว่าถ้าเขาออกไปดื่มกับฮีลตัน เขาไม่น่าจะทำแบบนั้นกับเชนเนอร์หรอก

"ยิ่งไปกว่านั้น ใครบอกกันว่าคนเมาจะไปนอนกับคนอื่นได้ง่าย ๆ?"

เซรีนเคาะนิ้วมือเบา ๆ กับโต๊ะในห้องครัว เธอถามเขาเสียงเบา "ทำไมคุณถึงมาชอบฉันได้ล่ะ?"

วิลสันมองเธอ "แม้ว่าผมจะไม่ได้ทำอย่างที่เชนเนอร์พูด แต่ผมก็ให้ทางเลือกกับเขา"

"ทางเลือกแบบไหน?"

"ผมอยากลองใจเชนเนอร์ ผมเขียนเช็คห้าล้านเหรียญให้เขา แล้วบอกเขาให้เลิกกับคุณ น่าแปลกใจนะ ที่เขารับเช็คไปโดยไม่ลังเลเลย เขากับเกว็นนอนด้วยกันมาสักพักแล้ว เขาไม่เคยนึกถึงคุณเลย ในเมื่อคุณก็เป็นแฟนของเขา"

เซรีนโมโห "ไอ้เลวนั่นกล้าดียังไงมาโกหกฉัน! และยังกล้าแต่งเรื่องขึ้นมาใส่ร้ายคุณอีก!"

วิลสันดึงเธอเข้ามากอด "ไม่ต้องไปยุ่งกับคนแบบนั้นอีกแล้วนะ เขาทิ้งคุณเพื่อเงินห้าล้านเหรียญ เขาอาจจะทำแบบนี้อีกก็ได้"

"ห้าล้านเหรียญ...นี่คุณให้เงินเขาไปห้าล้านเหรียญจริง ๆ เหรอ?"

เซรีนทำตาโต บ้าจริง! ดูเหมือนว่าวิลสันจะมีเงินให้ผลาญเยอะไปนะ ทำไมเขาต้องให้เงินไอ้เลวนั่นตั้งห้าล้านเหรียญด้วย?

ชายหนุ่มมองเข้าไปในดวงตาของเธอ "ผมว่าเงินห้าล้านเหรียญมันคุ้มค่านะ ที่ทำให้ได้คุณมา"

เซรีนหน้าแดง แต่มันก็ไม่สามารถลบล้างความจริงที่ทำให้เธอปวดใจ เมื่อได้ยินว่าวิลสันใช้เงินจำนวนมากซื้อเธอมา!

"ฉันไม่เคยมีเงินห้าล้านเหรียญมาก่อนในชีวิต! คุณจ่ายเงินมากขนาดนั้นให้คนเลวอย่างเขา คุณไม่เคยให้เงินฉันห้าล้านเหรียญ..."

เสียงของเธอเริ่มเบาลงเพราะความรู้สึกผิด

เขาจ้องใบหน้าที่น่ารักของเธอแล้วยิ้ม "คุณนายจาร์เร็ตมีค่ามากกว่านั้นอีก ทรัพย์สินของผมทั้งหมดก็คือของคุณ"

เซรีนหน้าแดงมาก เธอใช้มือปิดใบหน้าของเธอไว้

"มันแปลก ๆ นะ...ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วคุณเริ่มชอบฉันตั้งแต่ตอนไหน? อย่าบอกนะ ว่าคุณตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรก"

เซรีนตื่นเต้นมากเมื่อคิดแบบนั้น ในตอนนั้นเธอเพิ่งจะเริ่มฝึกงาน นี่เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ?

ถ้าเขาชอบเธอแล้วตั้งแต่ตอนนั้น แล้วทำไมตอนนั้น เขาต้องทำเย็นชากับเธอด้วยล่ะ?

เขาช่างเป็นผู้ชายลึกลับและเย็นชา!

ชายหนุ่มไอเสียงเบา แล้วเขาก็เดินผ่านเธอไปทำอาหารต่อ เซรีนยังไม่พอใจ เธอตามไปรังควานเขา เธอต้องการคำตอบจากเขา