บทที่ 569 อาการแพ้ท้อง

เช้าวันต่อมา เซรีนหยิบซาลาเปามาสองลูกแล้วออกไปโรงพยาบาล เธอไม่ทานอาหารเช้ากับวิลสัน

วิลสันรู้สึกว่าเธอไม่ค่อยสบายใจ หลังจากที่เขาบอกเธอว่าไม่อยากมีลูก

หลังจากที่ทำงานยุ่งในตอนเช้า เซรีนก็ไปทานอาหารกับเพื่อนร่วมงานที่โรงอาหาร

เธอทานอาหารกลางวันกับหัวหน้าพยาบาล และหมอผู้หญิงในแผนกเดียวกัน

หมอถามขึ้นมา "พยาบาล ทำไมวันนี้ลีเดียไม่มาทำงานล่ะ?"

ลีเดียเป็นพยาบาลที่อายุยังน้อยในแผนกของพวกเธอ

พยาบาลคนหนึ่งตอบ "พวกคุณไม่รู้หรอกเหรอว่าลีเดียท้อง? เธอท้องได้ประมาณสามเดือนแล้ว และเธอก็มาตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาลนี้ด้วย"

เซรีนตกใจ "ฉันก็คิดว่าลีเดียยังไม่ได้แต่งงานซะอีก?"

"นั่นแหละที่เป็นปัญหา เธอท้องโดยที่ยังไม่ได้แต่งงาน และนั่นมันยิ่งทำให้ยุ่งยากมากขึ้น แฟนของเธอมีครอบครัวที่แปลก เขาโตมาในตระกูลที่ยากจน และเขาก็ไม่ใช่คนท้องถิ่น เขามาจากที่ ๆ คู่รักจะแต่งงานกันได้ ก็ต่อเมื่อเธอคลอดลูกชาย"

เซรีนยิ่งประหลาดใจมากขึ้น เมื่อเธอได้ยินแบบนั้น "ตอนนี้ยังมีประเพณีแบบนั้นอยู่อีกเหรอ?"

"ฉันรู้ ใช่ไหมล่ะ? ลีเดียเป็นคนดี มีงานทำที่ดี แล้วก็เป็นคนสวยด้วย เธอไปตกหลุมรักผู้ชายที่มีเบื้องหลังแบบนั้นได้ยังไง? เธอต้องตาบอดเพราะความรักแน่"

เพื่อนร่วมงานของเธอส่ายหน้าและถอนหายใจ "แหม ทุกคนก็มีโชคชะตาที่แตกต่างกัน แล้วแฟนของเธอไม่ได้ป้องกันเลยเหรอ? อย่างน้อยพวกเขาก็ควรจะจดทะเบียนสมรสกัน ก่อนที่เธอจะคลอดลูกนะ"

หัวหน้าพยาบาลหัวเราะอย่างเย็นชา "ทุกวันนี้ลีเดียคงไม่น่าสงสารแบบนี้หรอก ถ้าผู้ชายคนนั้นยืนหยัดเพื่อเธอจริง ๆ แต่เธอก็เลือกเขาเป็นแฟนแล้ว เราไม่ควรจะโทษใครเรื่องนี้ นอกจากเธอจะโทษตัวเองที่เลือกคนผิด"

เซรีนตกตะลึงเมื่อได้ยินแบบนั้น

"สาวน้อยลุดด์ คุณอายุยังน้อย อย่าได้ทำผิดพลาดเหมือนลีเดียล่ะ เธอทำลายความสุขของเธอเองเพราะเลือกผู้ชายผิดแบบนั้น! คราวหน้าฉันจะแนะนำคุณให้รู้จักผู้ชายดี ๆ นะ!"

เซรีนกลับมารู้สึกตัว เธอยิ้มอย่างอึดอัด "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันมีแฟนแล้ว"

หัวหน้าพยาบาลและหมอพยายามถามข้อมูลจากเธอ "นี่คุณมีแฟนแล้วเหรอ? ทำไมคุณไม่เคยพูดถึงเขามาก่อนเลยล่ะ? เขาเป็นคนในโรงพยาบาลนี้หรือเปล่า?"

"เปล่าค่ะ เขาไม่ได้เป็นคนในโรงพยาบาลนี้"

"คราวหน้าแนะนำเขาให้พวกเรารู้จักด้วยนะ เราจะช่วยคุณตรวจสอบเขาให้"

เซรีนจมอยู่ในความคิดของตัวเอง หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว

วิลสันจะหนีจากความรับผิดชอบ เพราะเขาไม่ชอบเด็กหรือเปล่า? ถ้าหากเซรีนท้องขึ้นมาล่ะ?"

เซรีนส่งข้อความหาเวอเรียน "เวอเรียน ฉันอยากถามอะไรเธอหน่อย? ถ้าผู้ชายรักเธอจริง ๆ เขาจะอยากมีลูกกับเธอหรือเปล่า?"

เวอเรียนตอบทันที "แน่นอนสิ เว้นแต่ว่าเขาไม่อยากให้เธอเจ็บปวดจากการคลอดลูก"

"แล้วถ้าผู้หญิงบอกเขาไปแล้วว่าชอบเด็กล่ะ?"

เวอเรียนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ "ดร.จาร์เร็ต ไม่อยากมีลูกกับเธอเหรอ?"

เซรีนเงียบไป

มันเห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?

เธอรู้สึกเศร้าหลังจากวางโทรศัพท์

ไม่ใช่ว่าเธอสิ้นหวังที่อยากจะมีลูกในตอนนี้ แต่เหตุผลก็คือ วิลสันไม่อยากมีลูก

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลมีลูกอีกคน เขาจึงอยากเลี้ยงทุกคนหลังจากเลิกงาน

เซรีนส่งข้อความหาวิลสัน [แผนกของเรามีกินเลี้ยงคืนนี้ ฉันไม่ได้กลับไปกินข้าวเย็นด้วยนะ]

พวกเขามาถึงที่ร้านอาหาร และผู้อำนวยการก็สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ มีเบียร์และไวน์ขาวอยู่สองสามขวด

"วันนี้ผมอารมณ์ดี สั่งมาได้เลยทุกอย่างที่พวกคุณอยากกิน คนที่ไม่ได้ทำงานคืนนี้ก็ดื่มเหล้าได้เลย ส่วนคนที่ไม่ได้ทำงาน ห้ามดื่มแม้แต่จิบเดียวนะ?!"

"ไม่ต้องห่วงหรอก ผู้อำนวยการ เราไม่อยากดื่มเหล้า แต่เราจะสั่งอาหารเพิ่ม"

"ไม่มีปัญหา กินให้เยอะ ๆ เลยนะ โดยเฉพาะคนที่ผอมอย่างเซรีน แผนกของเรางานยุ่งตลอด คนที่ผอมคงได้เป็นลม ถ้าต้องทำงานหนักทั้งคืน"

มีเนื้อหลายจานบนโต๊ะกลม แล้วก็มีปลามาเสิร์ฟต่อ เพื่อนร่วมงานของเซรีนบอกเธอ "เซรีน กินปลาสิ"