บทที่ 612 แลกเปลี่ยนยาแก้พิษกับคน

“เบลน ฉันจริงจัง ถ้าเซรีนตาย ก็ไม่เกิดผลดีกับนายเหมือนกัน!”

เบลนเลิกคิ้ว “การตายของเซรีนเกี่ยวอะไรกับฉัน?”

รูบี้พูดต่อว่า "ถ้าเซรีนตาย วิลสันจะไม่เป็นผู้นำองค์กรไลท์ แล้วใครจะเป็นผู้ลงนามในสนธิสัญญาร้อยปีระหว่างแซด กับอาร์ คันทรีล่ะ?"

เบลนเกาคางของเขา และแสร้งทำเป็นเห็นด้วยกับเธอ “ดูเหมือนเธอจะมีเหตุผลนะ”

รูบี้คิดว่าเบลนเชื่อเรื่องไร้สาระของเธอ “ใช่ ดังนั้นถ้านายให้สมุนไพรร้อยวิญญาณกับเซรีน และถ้าเธอตื่นขึ้นมา วิลสันจะต้องขอบคุณนายอย่างแน่นอน นี่เป็นกำไรมหาศาลสำหรับนาย นายไม่ต้องเสียอะไรเลย”

เบลนมองเธออย่างเย็นชา “แต่ฉันไม่ต้องการที่จะช่วยผู้หญิงของไวท์วูล์ฟ”

“เบลน ไม่เอาน่า ตอนนี้เรารู้จักกันมาซักพักแล้ว ฉันแน่ใจว่าเราเป็นเพื่อนกัน นายจะไม่ช่วยเธอได้อย่างไร?”

“เพื่อนงั้นเหรอ? เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วอีกอย่างเธอไม่ได้บอกเหรอว่าการเป็นพันทธมิตรของเราได้หยุดลงชั่วคราว? แล้วเธอก็เป็นคนที่ไล่พวกเราไปด้วย”

โอล เคพยักหน้าอย่างเกรี้ยวกราด “ใช่ คุณลูน่า ตอนที่คุณต้องการความช่วยเหลือ คุณรีบไปหาหัวหน้าของเรา แต่เมื่อคุณใช้เราเสร็จแล้ว คุณแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย และคุณยังคิดจะให้หัวหน้าของเรามอบสมุนไพรร้อยวิญญาณให้คุณอีกงั้นเหรอ? แม้ว่าผมจะสงสารเขาก็ตาม”

“คุณได้ยินเขาแล้ว แม้แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม”

รูบี้กัดริมฝีปากของเธอ “นายหมายความว่าอะไรไม่ยุติธรรม? นายคิดว่าผลตอบเทนที่ฉันเสนอให้นั้นมันน้อยเกินไป”

เบลนยิ้มเยาะ “เว้นแต่เธอจะมีอะไรเสนอให้มากกว่านั้นไหม?”

รูบี้กระแอมในลำคอในขณะที่มองไปยังโอล เค และพูดว่า “บอกโอล เค ให้ออกไป ฉันจะคุยกับนายเป็นการส่วนตัว”

คุยกับเขาเป็นการส่วนตัว เบลนมองไปที่รูบี้ด้วยรอยยิ้มเป็นนัยบนใบหน้าของเขา คำพูดของเธอทำให้เขาพอใจ

“โอล เค ไปรออยู่ข้างนอก” เบลนออกคำสั่ง

โอล เคกังวล เพราะแบล็คโรสเป็นผู้หญิงที่เจ้าเล่ห์ และเจ้ามารยา เขาไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไรกับหัวหน้าของเขา “หัวหน้า โปรดระวังด้วย”

เมื่อโอล เคไป เบลนก็นั่งลงบนโซฟาและพูดว่า "งั้นก็พูดมาสิ"

รูบี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ “ฉันสัญญาว่าจะอยู่กับนาย 100 วัน ถ้านายให้สมุนไพรร้อยวิญญาณกับเราเพื่อช่วยเซรีน ฉันจะอยู่กับนายอีก 120 วัน เป็นยังไง?”

เบลนต้องชอบรูปร่างหน้าตาของเธอ มันไม่สำคัญว่ามันจะเป็น 100 หรืออีก 20 วัน

แม้ว่ารูบี้คิดว่ามันจะได้ผล แต่เบลนแค่มองมาที่เธอ หูของเธอเริ่มแดง

เบลนเยาะเย้ยเธอ “เธอยอมสละศักดิ์ศรีของเธอ เพื่อไวท์วูล์ฟงั้นหรือ?”

รูบี้เป็นผู้หญิงที่ทะนงตัว แต่เธอเสนอตัวเองเพื่อผู้หญิงคนอื่นของผู้ชาย

เบลนโกรธเมื่อคิดแบบนั้น

รูบี้ขมวดคิ้ว “ฉันคิดว่าคุณต้องการให้ฉันเสนอเงื่อนไขแบบนั้น ทำไมคุณถึงทำเหมือนเป็นสุภาพบุรุษ และเป็นคนเคร่งขรึมล่ะ?”

เบลนลุกขึ้น และเดินผ่านเธอที่ยืนตัวแข็งทื่อ “อย่าหลงตัวเองมากเกินไป แม้ว่าเธอจะเสนออีกสองสามร้อยวัน มันก็ไม่เพียงพอสำหรับสมุนไพรร้อยวิญญาณหรอก เพียงแค่ 120 วัน เธอหลงตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า?”

รูบี้รู้สึกเหมือนถูกดูถูก เธอกำหมัดแน่น และตะโกนว่า "เบลน กาโซ อย่าล้ำเส้น!"

เบลนเดินไปที่ประตูทางเข้าคฤหาสน์ และเยาะเย้ย "ให้ฉันพูดให้ชัดนะ เธอมีบางอย่างที่เธอต้องการจากฉัน และไม่มีทางอื่นอีกแล้ว"

“ต้องทำอะไรนายถึงจะให้สมุนไพรร้อยวิญญาณกับฉัน?”

เบลนคิดเกี่ยวกับมัน และพูดว่า “ถ้าไวท์วูล์ฟต้องการช่วยผู้หญิงของเขา เขาก็ควรคุยกับฉันด้วยตัวเอง เธอไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องนี้”

“เบลน กาโซ!”

เบลนเดินออกจากคฤหาสน์ไปแล้ว รูบี้สาปแช่งพวกเขา จากนั้นเธอก็โทรหาวิลสัน

…