บทที่ 615 ฮีลตัน ฟัดด์มีเรื่องอื้อฉาว

อีกด้านหนึ่ง เบลนได้ลักพาตัวรูบี้ โชคไม่ดีที่รูบี้ไม่ใช่คนที่สามารถลักพาตัวได้ง่ายขนาดนั้น

เธอต่อรองกับเบลนในรถ “สตีเฟ่น เมาท์เท่นยังไม่ตาย ฉันยังตามคุณกลับไปที่ซี คันทรีไม่ได้ จนกว่าฉันจะแน่ใจว่าเขาตายแล้ว ฉันจะทำตามสัญญาและไปที่ซี คันทรีกับคุณ นอกจากนี้ ฉันยังมีแขกอยู่ที่คฤหาสน์ของฉันด้วย”

แม้ว่าเธอรู้ว่าฮีลตันจะไม่ขโมยของของเธอ แต่เธอจะทิ้งเขาไว้ตามลำพังได้อย่างไร?

เบลนมองไปที่เธอ “ฉันไม่ได้ไร้ยางอายหรือโหดร้ายอย่างที่เธอคิด ฉันจะยอมตกลงภายใต้เงื่อนไขที่เธอจะไม่ผิดสัญญากับเรา”

รูบี้เยาะเย้ย หรือเขาหมายความว่าเธอเป็นคนไร้ยางอายงั้นเหรอ? เธอจะเป็นคนประเภทที่จะกลับคำของเธองั้นเหรอ?

เมื่อพวกเขามาถึงคฤหาสน์เมาท์ โฮป รูบี้ก็เดินเข้าไปในคฤหาสน์

ฮีลตันกำลังคุยโทรศัพท์กับเวอเรียนที่ระเบียง รูบี้ไม่รู้ว่าเขากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ ในขณะที่เธอตะโกนว่า "เฮ้ นักฆ่า ฉันให้คุณอยู่ที่นี่ต่ออีกสองสามวันไม่ได้แล้ว คุณ—"

ฮีลตันบอกให้รูบี้เงียบด้วยการเอานิ้วชี้ไปที่ริมฝีปากของเขา รูบี้ก็รู้ว่าเขากำลังคุยโทรศัพท์อยู่

เวอเรียนที่อยู่อีกด้านหนึ่งของสายได้ยินเสียงของผู้หญิง และเธอก็จำได้ว่าเป็นเสียงของหญิงสาวสวย

เธอเกิดความสงสัย ดังนั้นเธอจึงถามด้วยความอยากรู้ว่า “ฉันเพิ่งได้ยินเสียงของผู้หญิง ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?”

ฮีลตันไม่สามารถอธิบายที่อยู่ของเขาให้เธอฟังได้ สถานการณ์จะยิ่งยุ่งเหยิงถ้าเขาบอก ดังนั้นเขาจึงพูดว่า "นั่นมันเสียงทีวี"

เวอเรียนไม่เชื่อเขา “อย่างงั้นเหรอ? แต่ฉันได้ยินเสียงนั้นพูดกับคุณ…”

“อย่าบ้าน่า ผมจะกลับบ้านแล้ว”

ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยากรู้อยากเห็น รวมถึงเวอเรียนด้วย “ฮีลตัน ฟัดด์ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนบอกมาเดี๋ยวนี้นะ?”

ฮีลตันไม่สามารถบอกเวอเรียนได้ว่าเขาอยู่ที่แซด คันทรี ถ้าเวอเรียนรีบมาที่นี่ มันจะเป็นอันตรายกับเธอ อย่างไรก็ตาม แซด คันทรีไม่ไช่ประเทศที่สงบสุข และสตีเฟ่นก็ยังคงอยู่ในแซด คันทรี ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเวอเรียน เขาคงจะเสียใจตาย

ฮีลตันหลีกเลี่ยงคำถามของเธอ เขากลัวว่าถ้าเขาโกหก และบอกชื่อประเทศอื่นกับเธอ เวอเรียนก็จะไปที่นั่นเช่นกัน

เขาพูดว่า "รีอาน่า คุณไม่มั่นใจในตัวคุณเอง หรือในตัวสามีของคุณงั้นหรือ?"

เวอเรียนพึมพำ “ช่วงนี้คุณทำตัวแปลก ๆ จู่ ๆ คุณก็รีบเดินทางออกไปทำงาน อีกอย่าง คุณเคยบอกฉันว่าคุณไปไหน แต่ฉันถามคุณหลายครั้ง แต่คุณก็ยังไม่บอกฉันว่าตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ฮีลตัน ฟัดด์ คุณมีชู้หรือเปล่า? หากคุณมีคนรักอีกคน ฉันจะพาเจลลี่ บีนกับพิกเคิลไป และคุณจะไม่มีวันหาเราเจอ คุณจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตที่เหลือของคุณ”

ฮีลตันอ่อนลงเมื่อเขาได้ยินคำขู่ของเวอเรียน เขาหัวเราะเบา ๆ “คุณนายฟัดด์ ผมไม่มีแรงไปมีคนรักอีกคนหรอก คุณกับเจลลี่ บีน คือคนรักทั้งสองของผมที่บ้าน และคุณสองคนก็มากเกินกว่าที่ผมจะรับมือไหวแล้ว ทำไมผมถึงจะเพิ่มอีกคนเข้าไปในรายชื่อด้วยล่ะ?”

เวอเรียนทำเสียงต่ำด้วยความพ่ายแพ้ "เราวางสายก่อนเถอะ"

เมื่อเวอเรียนวางสาย เปลือกตาของเธอก็กระตุก สัญชาตญาณของเธอบอกเธอว่าฮีลตันกำลังปิดบังบางอย่างจากเธอ

เจลลี่ บีนกำลังถือบล็อกไม้จำนวนหนึ่ง “มอนตี้ เล่นกับหนูหน่อย!”

เวอเรียนไม่มีสมาธิ ดังนั้นเธอจึงเอาแต่ทำพลาด เจลลี่ บีนจ้องไปที่เธอ และพูดว่า “มอนตี้ ทำไมคุณถึงไม่มีสมาธิขนาดนี้? คุณคิดถึงพ่อเหรอ?

เวอเรียนมองไปที่ใบหน้าไร้เดียงสาของลูกสาวของเธอแล้วพูดว่า “เจลลี่ บีน แม่เพิ่งคุยโทรศัพท์กับพ่อของหนู แม่ได้ยินเสียงหญิงสาวสวยอยู่กับเขา ได้โปรดโทรหาพ่อของหนูอีกที เพื่อเตือนเขาว่า เขามีภรรยาและลูกรออยู่ที่บ้าน"

เจลลี่ บีนกระพริบตา และถามด้วยความสงสัย “มอนตี้ คุณรู้ได้อย่างไรว่าคน ๆ นั้นเป็นหญิงสาวสวย?”