ตอนที่ 646
บทที่ 646 ภรรยาอยู่เหนือทุกอย่าง
October 22, 2026
ในขณะที่เซรีนจับสร้อยคอ จู่ ๆ เธอก็ขมวดคิ้ว และพูดว่า “อย่างงั้นมันจะไม่ทำให้คุณรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหนตลอดเวลาเลยเหรอ?”
วิลสันมองไปที่พฤติกรรมแปลก ๆ ของเธอ และเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “แน่นอน ไม่อย่างงั้นอุปกรณ์ติดตามจะมีไว้ทำอะไรล่ะ?”
เซรีนพึมพำ “แล้วถ้าจู่ ๆ ฉันรู้สึกอยากจะไปหาหนุ่ม ๆ ล่ะ?”
“คุณพูดอะไร?” วิลสันจับเอวเล็ก ๆ ของหญิงสาวด้วยมืออันใหญ่ของเขาแน่นก่อนจะพูดต่อว่า “ทำไมคุณถึงยังอยากจะไปหาหนุ่ม ๆ ล่ะ ในเมื่อคุณมีผมอยู่แล้ว?”
เซรีนเงยหน้าเล็ก ๆ ของเธอขึ้นอย่างลนลานในขณะที่เธอมองไปที่เขา และหัวเราะคิกคัก เธอพูดว่า "... ฉันแค่ล้อเล่น"
โอ้ ใช่แล้ว เธอเกือบลืมเรื่องสำคัญไปเลย!
เซรีนเอื้อมมือออกไปกอดคอของวิลสันด้วยแขนเล็ก ๆ ของเธอแล้วพูดว่า “ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ วิลสัน”
“หืม? เซอร์ไพรส์อะไร?”
เซรีนขยับเข้าไปข้างหูของวิลสัน ในขณะที่เอามือเล็ก ๆ ของเธอป้องหูของเขา เธอกระซิบว่า “ฉันคิดว่าฉันท้องอีกแล้ว”
… การเปิดเผยนั้นตามมาด้วยความเงียบ และการตกใจไปชั่วขณะหนึ่ง
เมื่อเซรีนสังเกตเห็นท่าทางตกตะลึงของวิลสัน เธอจึงโบกมือเล็ก ๆ ของเธอต่อหน้าของวิลสัน และถามว่า “เป็นอะไร วิลสัน?”
เขาไม่พอใจที่เธอท้องอีกครั้งเหรอ?
อย่างไรก็ตาม เธอไม่คิดว่าวิลสันจะกอดเอวเธอแน่น และจ้องเขม็งมาที่เธอด้วยดวงตาเข้มของเขาในขณะที่เขาพูดว่า “ที่รัก คุณช่วยพูดสิ่งที่คุณพูดอีกครั้งได้ไหม?”
“ฉัน… ฉันพูดว่า ฉันคิดว่าฉันท้องอีกแล้ว” เซรีนมองไปที่เขาด้วยท่าทางงุนงงก่อนจะถามเขาด้วยน้ำเสียงสับสนว่า “วิลสัน คุณยังไม่พร้อมที่จะเป็นพ่อคนเหรอ?”
ดวงตาของวิลสันกระตุก ในขณะที่มือใหญ่ของเขาที่กอดเธอสั่นเล็กน้อย
เขาจะยังไม่พร้อมที่จะเป็นพ่อได้อย่างไร? ปฏิกิริยาของเขาไม่ใช่เพราะเขาไม่ได้เตรียมตัว แต่เป็นเพราะเขาตื่นเต้นมากเกินไป...
ชายหนุ่มอุ้มเซรีนนั่งลงบนตักของเขาทันที ขณะที่ใช้มือใหญ่ของเขาลูบหน้าท้องของเซรีนเบา ๆ เขาพูดว่า “คราวนี้ ผมจะปกป้องทั้งคุณกับลูกชายของเรา”
เซรีนตั้งใจพูดหยอกเขาเมื่อเธอเห็นว่าเขาดูกังวลแค่ไหน “หืม คุณรู้ได้อย่างไรว่าลูกเราเป็นลูกชาย? ถ้าเกิดเป็นลูกสาวล่ะ? จะเป็นอย่างไร? คุณอยากได้ลูกชายมากกว่าลูกสาวงั้นเหรอ?”
สายตาของวิลสันดูอ่อนโยน และเต็มไปด้วยความรักอย่างมากหลังจากได้ยินคำพูดนั้นจากเธอ จากนั้นเขาก็มองไปที่ภรรยาของเขา และพูดว่า “ที่จริงผมชอบลูกสาวมากกว่าลูกชาย”
เขาไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการที่เซรีนให้กำเนิดลูกสาวที่คล้ายกับเธอ แบบนั้นเธอจะได้ทิ้งตัวแทนของเธอไว้ในโลกใบนี้ และเขายังจะสามารถมอบความรักให้ทั้งแม่ และลูกสาวได้มากขึ้น
เซรีนเยาะเย้ยในขณะที่เธอลงจากตักของเขา เธอพึมพำระหว่างที่เทน้ำหนึ่งแก้วให้ตัวเอง “คุณจะรักลูก ๆ ของคุณแตกต่างกันได้อย่างไรในเมื่อเด็กยังไม่เกิดด้วยซ้ำ? ฉันจะไม่เบื่อตายเลยเหรอ ถ้าคุณใช้เวลาทั้งหมดกับลูกหลังจากที่ลูกเกิดมา?”
วิลสันหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้น และเดินเข้าไปหาเธอจากด้านหลัง เขากอดเอวเล็ก ๆ ของเธอ และพูดว่า “คุณยังคงเป็นคนที่ผมรักมากที่สุดแม้ว่าลูกของเราจะเกิดมาแล้ว แล้วคุณจะเบื่อได้อย่างไรในเมื่อผมอยู่เคียงข้างคุณตลอดเวลา?”
เซรีนขยิบตาให้เขาด้วยดวงตาบ้องแบ๊วก่อนจะพูดว่า “แต่ฉันมีงานทำ และคุณก็จะอยู่บ้านทั้งวัน ตอนนี้ฉันไม่คิดว่าฉันจะเป็นคนที่รู้สึกเบื่อหรอก ใช่ไหม?”
สายตาของวิลสันหรี่ลงเมื่อเธอพูดถึงเรื่องนั้น เขาพูดว่า “ที่รัก เรา… คุณลาออกจากงาน และสนใจเฉพาะการดูแลการตั้งครรภ์ของคุณที่บ้านได้ไหม?”
“แต่ฉันค่อนข้างมีความสุขในการทำงานนะ ไม่ต้องพูดถึง สตีเฟ่นก็ตายแล้ว ดังนั้นจะไม่มีใครสามารถทำร้ายเราได้”
“ผมแค่กังวลเพราะโรงพยาบาลเต็มไปด้วยเชื้อโรคทุกชนิด และคุณก็ต้องติดต่อกับผู้ป่วยจำนวนมาก ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณล่ะ? ผมเป็นห่วงนะรู้ไหม”
หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เซรีนก็หันกลับมา และทำข้อตกลงกับวิลสันว่า “ทำไมเราไม่ทำแบบนี้ล่ะ ฉันลาออกจากงานในช่วงใกล้คลอดได้ไหม? นอกจากนี้ ฉันเพิ่งตั้งครรภ์ และท้องของฉันก็ยังไม่ชัดเจนในขณะนี้”
“แต่สามเดือนแรกของการตั้งครรภ์มีความสำคัญมาก ไม่ต้องพูดถึง คุณเป็นภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณในโรงพยาบาล ผมไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากเป็นห่วง”
เซรีนทำแก้มป่อง ลดสายตาลง และพึมพำอย่างหดหู่ว่า “แต่ฉันเบื่อมากถ้าฉันอยู่บ้านทั้งวัน”
วิลสันตอบอย่างใจเย็นว่า “ผมจะไปทำเรื่องสนุก ๆ กับคุณนอกบ้านทุกวัน”
เซรีนพูดว่า “... แต่ฉันไม่อยากไปเที่ยวกับคุณ ฉันอยากไปเที่ยวกับเพื่อน”